I SA/Po 1261/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Małecki Sędziowie NSA Maria Skwierzyńska(spr) NSA Włodzimierz Zygmont Protokolant st.sekr.sąd. Joanna Świdłowska po rozpoznaniu w dniu 28 października 2004 r. sprawy ze skargi K. B. i M.M. s.c. A na postanowienie Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia środka odwoławczego I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz K. B. i M. M. wspólników s.c. A 250 zł (dwieście pięćdziesiąt zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania. /-/Wł. Zygmont /-/J.Małecki /-/M.Skwierzyńska K.B. i M. M. wspólnicy spółki cywilnej "A" zaskarżyli do Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowienie Izby Skarbowej z dnia [...] odmawiające przywrócenia im terminu do wniesienia odwołania od decyzji Urzędu Skarbowego z dnia [...] w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 1996 r. W uzasadnieniu organ ten stwierdził, że wnioskiem z dnia [...]grudnia 2001 r. pełnomocnik podatnika zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania uzasadniając go faktem nieotrzymania od Urzędu Skarbowego decyzji z dnia [...]. Izba Skarbowa ustosunkowując się do powyższego stanęła na stanowisku, że organ podatkowy I instancji prawidłowo doręczył podatnikowi decyzję w sprawie podatku od towarów i usług, na co wskazują poświadczenia odbioru z adnotacją "adresata nie zastano, awizowano dnia 26 listopada 2001 r." oraz pieczątka na kopercie "zwrot nie podjęto w terminie". W tym stanie rzeczy, skoro zgodnie z art. 148 i 149 Ordynacji podatkowej, doręczenie decyzji pełnomocnikowi spółki nie było możliwe, uznano, że doręczenie ich nastąpiło z dniem 3 grudnia 2001 r., zgodnie z art. 150 Ordynacji podatkowej. Przyczyna uchybienia terminowi była więc w tej sytuacji zależna od pełnomocnika Spółki, wobec czego brak podstaw do przywrócenia podatnikowi terminu do wniesienia odwołania. W skardze na to postanowienie wspólnicy Spółki wnoszą o jego uchylenie jako wydanego z naruszeniem przepisu art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej. W sytuacji, gdy uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez ich winy, bowiem doręczenie decyzji nastąpiło z rażącym naruszeniem art. 149 i 150 oraz art. 122 Ordynacji podatkowej wobec braku rozpoznania argumentów strony, która określiła przyczyny uchybienia terminu. Następnie pismem z dnia [...] października 2004 r. pełnomocnik skarżących uzupełnił argumenty skargi wywodząc w szczególności, że przepis art. 162 Ordynacji podatkowej nie wymaga udowodnienia lecz jedynie uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez winy strony. Ponadto podnosi, że nie doręczono mu ani decyzji, ani nie pozostawiono awiza w skrzynce na listy. W związku z tym nie zaistniały okoliczności określone w art. 150 Ordynacji podatkowej, a organ podatkowy nie wykazał, że nastąpiło prawidłowe doręczenie decyzji. Izba Skarbowa w odpowiedzi na skargę wnosi o jej oddalenie. Wojewódzki Sad Administracyjny, rozpatrując sprawę zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) zważył, co następuje: Przepis art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej przewiduje możliwość przywrócenia stronie uchybionego terminu o ile uprawdopodobni ona, że nastąpiło ono bez jej winy. W rozpatrywanej sprawie spółka działała w postępowaniu podatkowym przez pełnomocnika, wobec czego, zgodnie z art. 145 § 2 Ordynacji podatkowej, wszelkie pisma winny być doręczane temu pełnomocnikowi. Z dokonanych przez organ podatkowy ustaleń wynika, że urząd pocztowy właściwy dla miejsca zamieszkania pełnomocnika Spółki, nie stwierdził nadejścia przesyłki poleconej o numerze odpowiadającym numerowi, pod którym Urząd Skarbowy nadał decyzję (k.[...] akt podatkowych). Postępowanie reklamacyjne w tej sprawie nie zostało przez organ podatkowy przeprowadzone. Na potwierdzeniu odbioru znajduje się pieczątka "adresata nie zastano w domu" z daty 26 listopada 2001r. opatrzona podpisem doręczyciela, a na kopercie "zwrot nie podjęto w terminie". W świetle powyższego brak podstaw by przyjąć, że przesyłka polecona zawierająca decyzję Urzędu Skarbowego była awizowana (i to dwukrotnie), a także, że awizo pozostawiono w skrzynce adresata, bądź umieszczono na drzwiach jego mieszkania. Tym samym uznać należy, że Urząd Pocztowy nie dokonał doręczenia w sposób określany w art. 150 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, wobec czego nie można uznać go za wywołujące skutki prawne, bowiem stanowisko takie byłoby sprzeczne zarówno z art. 120, 121 i 122 Ordynacji podatkowej. Z tych względów uznając skargę za zasadną na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji. /-/Wł. Zygmont /-/J.Małecki /-/M.Skwierzyńska LF