II SA/Lu 876/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak -sprawozdawca, Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Sidor, Asesor WSA Jerzy Drwal,, Protokolant Starszy referent Beata Basak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2005 r. sprawy ze skargi Z. F. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r,. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki części obiektu budowlanego oddala skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] (Nr [...]) wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa oraz art. 48 ust. 1 w związku z art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane ( tekst jednolity Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania Z. F. i T. S. od decyzji wydanej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] (znak: [...]) nakazującej Z. F. rozbiórkę części budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na działce Nr 152/1 położonej w G. S., składającej się z następujących elementów: betonowej płyty fundamentowej o wymiarach rzutu poziomego 6,60 m x 4,70 m , murowanych ścian piwnicznych o wymiarach rzutu poziomego 5,85 m x 4,00 m, płyty żelbetowej stropu nad piwnicą opartej na belkach salowych, drewnianej, ryglowej konstrukcji przyziemia o wymiarach 5,80 m x 4,00 m , drewnianej konstrukcji dachu pokrytego blachą - uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej rozbiórki płyty fundamentowej o wymiarach 4,70 m x 6,60 m i umorzył postępowanie w tej części, a w pozostałej utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu stwierdził, że prawidłowo organ I instancji postanowieniem z dnia [...] (znak: [...]), które wydał na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 cyt. ustawy - Prawo budowlane, wstrzymał roboty budowlane związane z rozbudową budynku mieszkalnego o podpiwniczony drewniany ganek o wymiarach 4,00 m x 5,80 m na działce Nr 52/1 w G. S. i zobowiązał Z. F. do przedstawienia w terminie do dnia 30 maja 2005 r. – określonych w postanowieniu dokumentów. Zobowiązany nie przedłożył w wyznaczonym terminie wymaganych dokumentów jak i nie złożył żadnych dodatkowych wyjaśnień dotyczących przyczyny niespełnienia obowiązku nałożonego postanowieniem organu I instancji z dnia [...]. Dlatego też, organ I instancji, działając zgodnie z art. 48 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane wydał decyzję nakazującą rozbiórkę samowolnie dobudowanej części budynku mieszkalnego na działce Nr 152/1 położonej w G. S. gm. S. Następnie rozpatrując odwołania Z. F. jak i T. S. od decyzji organu I instancji , organ II instancji stwierdził, że biorąc pod uwagę ustalenia postępowania dowodowego , a w szczególności protokołu kontroli z dnia [...]. prawidłowo ustalono stan faktyczny. Wynika z niego, iż Z. F. w części zachodniej murowanego budynku mieszkalnego realizuje bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę zadaszenie oparte na drewnianej konstrukcji ryglowej przyziemia o wymiarach 5,80 x 4.00 m , które jest posadowione na żelbetowej płycie stropu nad piwnicą. Murowane ściany piwnic o wysokości 1,80 m zrealizowano na wykonanym samowolnie w 1995 r. fundamencie o wymiarach 4,70 x 6,60 m. Ponadto konstrukcja przykrycia dachowego dwuspadowa, wpuszczona została w połać dachową budynku mieszkalnego. Części budynku, stanowiące prowadzoną rozbudowę budynku mieszkalnego, zostały wykonane jako samowolna kontynuacja budowy w oparciu o również samowolne wykonane elementy konstrukcyjne dobudowy - fundamenty, w stosunku do których decyzją wydaną przez Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] (znak: [...]) orzeczono nakaz rozbiórki. Natomiast art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane stanowi, że właściwy organ nakazuje z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Natomiast ust. 2 stanowi, że jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1 jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego bądź ustaleniami ostatecznej, w dniu wszczęcia postępowania, decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu - w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem, właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych. W postanowieniu o którym mowa w ust. 2 ustala się wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia w oznaczonym terminie określonych dokumentów (art. 48 ust.3). Jednak zgodnie z art. 48 ustawy, w przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepis ust. 1. W tej sprawie, dodał organ odwoławczy, Z. F. nie wykonał w oznaczonym terminie obowiązku nałożonego postanowieniem PINB z dnia [...] (znak:[...]), czyli organ I instancji prawidłowo nakazał na podstawie art. 48 ust 1 i ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane, rozbiórkę samowolnie wykonanej dobudowy. Wobec nałożenia na stronę części obowiązków objętych wcześniejszym rozstrzygnięciem z dnia [...]. organ odwoławczy dokonał usunięcia wadliwości w niniejszej decyzji. Jednocześnie stwierdził, że powodem uchylenia decyzji nie może być przekonanie inwestora, że ponieważ samowolna budowa jest wiatą, nie jest konieczne dopełnienie formalności związanych z legalnym jej wzniesieniem. Zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca – Prawo budowlane, zgłoszenia właściwemu organowi wymaga budowa budynków gospodarczych, wiat i altan o powierzchni zabudowy do 10 m 2, przy czym łączna liczba tych obiektów nie może przekraczać dwóch na każde 1000m2 powierzchni działki. Dlatego wykonana dobudowa o powierzchni 23,20 m2 nie spełnia warunku określonego w art. 29 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego, pomimo że zamiarem inwestora było wykonanie wiaty (wcześniej dobudowa łazienki) co nie zmienia faktu, że zrealizowanie tejże dobudowy nastąpiło bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, orzekł organ II instancji. W skardze do Sądu skarżący Z. F. kwestionuje ustalenia faktyczne dokonane w tej sprawie przez właściwe organy. W szczególności podnosi podstawowy zarzut , że konstrukcja przyziemia jak i zadaszenie jest wiatą, co oznacza jego zdaniem, że przedmiotowe roboty budowlane nie wymagały pozwolenia na budowę w świetle art. 29 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy - Prawo budowlane. Z tych względów wnosi o uchylenie skarżonej decyzji organu II instancji tj. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zaskarżona decyzja nie naruszyła bowiem przepisów prawa materialnego jak i prawa procesowego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy w świetle dyspozycji art.145 § 1 pkt1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz., 1270 ze zm.). Natomiast kognicja sądu administracyjnego obejmuje kontrolę w tym zakresie działalności administracji publicznej tj. wydanego zewnętrznego aktu administracyjnego jakim jest decyzja administracyjna pod względem zgodności z prawem. W tej sprawie właściwy organ II instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny zgodnie z dyspozycją art. 77 § 1 i 80 kpa. Z protokołu kontroli (oględzin) z dnia 11 maja 2005 r. dokonanego przez organ I instancji (karta Nr 38 akt sprawy), jednoznacznie bowiem wynika, ze Z. F. na działce Nr 152/1 położonej w miejscowości G. gm. S. jako inwestor realizuje budowę zadaszonego wejścia do budynku o wymiarach w rzucie poziomym 4.00 z 5,80 m oraz, że wykonał drewnianą, ryglową konstrukcję przyziemia, na której oparta została drewniana konstrukcja dachu pokryta blachą. Drewniana konstrukcja przyziemia została posadowiona na ścianach piwnicy. Strop nad piwnicą wykonany został jako płyta wylewana żelbetowa oparta na belkach stalowych, zaś murowane ściany piwnic posadowiono na betonowej płycie fundamentowej. Ponadto przedmiotowy obiekt budowlany inwestor realizuje bez wymaganego pozwolenia na budowę, a realizację powyższych robót budowlanych inwestor rozpoczął w 1995 r. kiedy wykonał płytę fundamentową. Jednak już Kierownik Urzędu Rejonowego decyzją z dnia [...] (znak: [...]) nakazał Z. F. rozbiórkę tychże fundamentów, której to decyzji nie wykonał, a w okresie późniejszym kontynuował budowę, wykonując przedmiotowe roboty budowlane. Dlatego też , właściwy organ prawidłowo stwierdził, że w świetle art. 3 pkt 1 lit. a w związku z art. 3 pkt 6 cyt. ustawy Prawo budowlane jest to rozbudowa budynku mieszkalnego w zakresie dobudowy obiektu budowlanego o powierzchni 23,20 m2, które to zadaszenie powiązane jest konstrukcyjnie z powyższym budynkiem mieszkalnym. Oznacza to, że nie spełnia dyspozycji z art. 29 ust. 1 pkt 2 tejże ustawy - Prawo budowlane w zakresie zgłoszenia budowy wiaty do 10m2 , biorąc pod uwagę także dodatkowe kryteria z tego przepisu. Oznacza to, że jego budowa wymagała pozwolenia na budowę w świetle art. 28 cyt. ustawy Prawo budowlane. Dlatego też w tym stanie prawnym i faktycznym właściwy organ prawidłowo wydał na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 cyt. ustawy – Prawo budowlane postanowienie z dnia 11 maja 2005 r. o wstrzymaniu dalszego prowadzenia przedmiotowych robót budowlanych oraz nałożył odpowiedni obowiązek (ust. 3) do realizacji w terminie do dnia 30 maja 2005 roku. Dotyczył on dostarczenia w powyższym terminie następujących dokumentów. Po pierwsze, zaświadczenia Wójta o zgodności realizowanej budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Po drugie, czterech egzemplarzy projektu budowlanego sporządzonego przez projektanta oraz sprawdzonego w części architektoniczno-budowlanej przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności, wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczenia ( aktualnym na dzień opracowania projektu) o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego projektanta oraz sprawdzającego projekt architektoniczno – budowlany. Po trzecie, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zobowiązany nie przedłożył w tym terminie wymaganych dokumentów jak i nie złożył wyjaśnień w tym zakresie związanych z brakiem realizacji nałożonego obowiązku. Oznacza to, że powyższa przesłanka wypełniła hipotezę art. 48 ust.1 ust. 4 cyt. ustawy – Prawo budowlane w przedmiocie wydania nakazu rozbiórki części samowolnie rozbudowanego danego budynku mieszkalnego na działce Nr ewid. 152/1. Dyspozycja art. 48 ust. 1 w związku z ust. 4 tejże ustawy jest bowiem w tym zakresie jednoznaczna, gdyż nie jest oparta na uznaniu administracyjnym. Natomiast także prawidłowo organ II instancji orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji w części dotyczącej rozbiórki przedmiotowej płyty fundamentowej o wymiarach 4,70 x 6,60 m i umorzył postępowanie w tej części. Wynikało to z tego, że obowiązuje już w tym zakresie prawomocna decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] (znak: [...]) w przedmiocie nakazu rozbiórki tejże płyty fundamentowej. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny w Lublinie, prawomocnym wyrokiem z dnia 5 czerwca 2001 r. (sygn. akt II SA/Lu 304/00) oddalił skargę Z. F. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] (Nr [...]) w przedmiocie egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym w zakresie zastosowania środka egzekucyjnego wykonania zastępczego, a dotyczącego obowiązku rozbiórki przedmiotowych fundamentów. Z tych względów i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) Sąd orzekł jak w sentencji.