II SAB/Wa 167/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej (spr.) Asesor WSA Jacek Fronczyk Asesor WSA Janusz Walawski Protokolant Małgorzata Płodzicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2005 r. sprawy ze skargi L. D. na bezczynność Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w przedmiocie dostępu do informacji publicznej oddala skargę. Wnioskiem z dnia 15 kwietnia 2005 r. L. D. wystąpił do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o udostępnienie w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej materiałów dotyczących ustanowienia Sztandaru Komendanta Głównego Policji, a w szczególności danych publicznych zawartych w dokumentach urzędowych, finansowych oraz stanowisk zajętych przez funkcjonariuszy publicznych w powyższej sprawie, jak również wystąpień i ocen sztandaru dokonanych przez organy władzy publicznej. W odpowiedzi na powyższy wniosek dyrektor Departamentu Obsługi RBN Biura Bezpieczeństwa Narodowego wskazał, że po kolejnej analizie sprawy nie dostrzega żadnych nowych jej elementów i ponownie stwierdza, że została ona w pełni wyjaśniona i opisana w poprzedniej, skierowanej do wnioskodawcy korespondencji. Korespondencja ta obejmuje szereg pism, w których m.in. informowano wnioskodawcę, że Urząd Prezydenta RP działa wyłącznie w granicach ustawowych uprawnień i nie wkracza w zakres kompetencji innych organów oraz instytucji - w tym Komendanta Głównego Policji oraz Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji - ani nie rozpatruje zasadności zażaleń na ich działalność oraz tryb i sposób załatwiania spraw w ramach ich kompetencji. Wskazano również, że sztandar Komendanta Głównego Policji został nadany przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji zgodnie z dyspozycją art. 12 ust. 1 pkt 5 ustawy o Policji, zaś wzór i tryb nadawania sztandaru jednostkom organizacyjnym Policji reguluje rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 października 1996 r. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie L. D. zarzucił Prezydentowi RP bezczynność polegającą na nierozpatrzeniu jego wniosku z dnia 15 kwietnia 2005 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że Prezydent RP nie posiadał i nie posiada informacji dotyczących nadawania sztandaru jednostkom organizacyjnym Policji. Sprawy te należą do kompetencji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Komendanta Głównego Policji, co wynika z ustawy o Policji oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie wzoru i trybu nadawania sztandaru jednostkom organizacyjnym Policji. Stwierdził ponadto, że w świetle art. 4 ust. 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej, z uwagi na nieposiadanie informacji odnośnie nadania sztandaru KGP, Prezydent RP nie jest zobowiązany do udostępnienia takiej informacji w rozumieniu powołanej ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, lecz mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu nie ma przy tym znaczenia okoliczność, z jakich przyczyn określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu została spowodowana zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z jego przeświadczeniem, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana. Przenosząc powyższe rozważania na grunt ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), należy stwierdzić, że o bezczynności organu możemy mówić wyłącznie wtedy, kiedy wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej, a jego adresatem jest podmiot zobowiązany do jej udzielenia. Oznacza to, iż w grę wchodzi tak przedmiotowy, jak i podmiotowy zakres ustawy o dostępie do informacji publicznej, a organ pozostaje w zwłoce. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem i poglądem doktryny, informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Bliższa analiza art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej daje podstawę do przyjęcia, że wnioskiem o udzielenie informacji publicznej mają być objęte jedynie pytania o określone fakty, dane, czy też stan określonych zjawisk na dzień udzielenia informacji. Natomiast zgodnie z art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej, do udostępnienia informacji publicznej obowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, będące w posiadaniu takiej informacji. Niewątpliwie wniosek L. D. dotyczy sfery faktów i danych, a więc informacji publicznej, zaś Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej jest organem szeroko rozumianej władzy publicznej, na co wskazuje art. 10 ust. 1 i ust. 2 Konstytucji RP, zatem w sprawie znajduje zastosowanie powołana ustawa. Trudno jednak zgodzić się ze skarżącym, że organ pozostaje w bezczynności, skoro poinformował go, że nie ma kompetencji w sprawach objętych wnioskiem o udzielenie informacji publicznej, co wskazuje, iż nie jest w posiadaniu żądanych informacji, jak wyraźnie stwierdził w odpowiedzi na skargę. Nie jest zatem obowiązanym w rozumieniu art. 4 ust. 3 cyt. ustawy. W takiej sytuacji jedyną czynnością, jaką winien podjąć jest poinformowanie o tym wnioskodawcę, zaś pismo w tym przedmiocie stanowi w istocie pewną informację. Jakkolwiek w takiej sprawie kontrola sądowa wydaje się być iluzoryczna, ponieważ sąd administracyjny nie może w tym zakresie prowadzić postępowania wyjaśniającego, to jednak analiza Rozdziału V Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, który dotyczy Prezydenta RP, pozwala przyjąć, iż istotnie organ ten nie posiada żadnych kompetencji w sprawach dotyczących nadawania sztandaru jednostkom organizacyjnym Policji, zatem twierdzenie Prezydenta RP o braku jakichkolwiek informacji publicznych w tym przedmiocie są zasadne. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.