I SA/Wa 703/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz /spr./ WSA Małgorzata Boniecka -Płaczkowska Protokolant Małgorzata Mierzejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi E. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego oddala skargę I SA/Wa 703/05 UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją [...] stycznia 2005 r., nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu odwołania E. S. od decyzji Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w O. z dnia [...] grudnia 2004 r., nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu przedstawiono co następuje: E. S. odwołała się od wskazanej wyżej decyzji pierwszoinstancyjnej odmawiającej przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. W odwołaniu nie zgodziła się z decyzją organu pierwszej instancji uzasadniając to tym, że jej syn jest dzieckiem specjalnej troski, jest chorowity, często pozostaje w domu, wymaga przez to opieki matki, a w ośrodku szkolno-wychowawczym przebywa faktycznie 4 dni w tygodniu, często krócej lub w ogóle. Zdaniem odwołującej się Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w O. w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji tendencyjnie i niezgodnie z przepisami przyjął gotowość świadczenia opieki przez ośrodek przez co najmniej 5 dni w tygodniu, a nie ilość dni faktycznego przebywania dziecka w placówce. Wnosiła więc o przyznanie jej świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu opieki nad niepełnosprawnym synem. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po zapoznaniu się z aktami sprawy stwierdziło, że z materiału dowodowego zgromadzonego przez organ pierwszej instancji wynika, że syn skarżącej legitymuje się orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności przebywa w Ośrodku Szkolno-Wychowawczym w [...]. Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy w [...] pismem z dnia [...] października 2004 r., nr [...], znajdującym się w aktach sprawy stwierdził, iż "ma możliwość zapewnienia uczniom całodobowej opieki przez 7 dni w tygodniu". W tym stanie faktycznym organ pierwszej instancji prawidłowo przywołując art. 17 ust. 5 pkt 3 ustawy o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2003 r., Nr 228, poz. 2255) orzekł o odmowie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z uwagi na fakt, iż syn E. S. przebywa w placówce zapewniającej całodobową opiekę przez co najmniej 5 dni w tygodniu. Zdaniem Kolegium z powołanego przepisu jasno wynika, iż nie faktyczna ilość dni przebywania dziecka w ciągu tygodnia w placówce decyduje o uprawnieniach do świadczenia pielęgnacyjnego, lecz decydująca jest ilość dni, w których istnieje możliwość zapewnienia przez placówkę całodobowej opieki. Powyższą decyzję zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie E. S. Skarżąca zarzuciła, że kwestionowana decyzja narusza przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, a w szczególności art. 17 ust. 5 pkt 3 i wniosła o przyznanie jej przez Sąd świadczenia pielęgnacyjnego na syna A. W uzasadnieniu podniosła, że wniosek o przyznanie świadczenia złożyła w dniu [...] października 2004 r., dołączyła do niego m.in. zaświadczenie ze Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w [...] stwierdzające, że A. S. przebywa w tym Ośrodku od wtorku do piątku, to jest przez cztery dni w tygodniu od [...] września 2004 r. Syn skarżącej jest dzieckiem specjalnej troski, jest pod stałą opieką [...] i [...]. Często choruje i korzysta z porad lekarskich, zostaje wtedy w domu pod opieką matki. Czasem przez całe tygodnie przebywa w domu. Zdaniem skarżącej organy dokonały nieprawidłowej wykładni przepisów, bowiem ustawodawca w art. 17 ust. 5 pkt 3 ustawy o świadczenia rodzinnych użył słowa "przebywa" mając na uwadze faktyczne przebywanie dziecka w placówce, a nie gotowość tej placówki do sprawowania opieki. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wnosiło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd uwzględnia skargę i uchyla zaskarżoną decyzję, stwierdza jej nieważność lub wydanie z naruszeniem prawa jedynie wówczas, gdy uzna, że w sprawie istnieją przesłanki określone w art. 145 powołanej ustawy. Taka sytuacja nie występowała w sprawie niniejszej, w której nie stwierdzono wskazanych w powołanym przepisie przesłanek uzasadniających uwzględnienie skargi. Zauważyć na marginesie trzeba, że sądy te, gdy zachodzą okoliczności uzasadniające uwzględnienie skargi mogą jedynie zastosować wskazane wyżej formy rozstrzygnięcia, nie mogą natomiast, czego domaga się skarżąca, rozpatrzyć sprawy, która należy do właściwości organów administracji publicznej i przyznać dochodzone świadczenie. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy przekazanych przez organ wraz z odpowiedzią na skargę. W świetle materiału dowodowego znajdującego się w tych aktach uznać należało, że dokonane w sprawie ustalenia znajdują oparcie w przedstawionej dokumentacji. Również w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia nie stwierdzono nieprawidłowości, które uzasadniałyby uwzględnienie skargi. Organy prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy stanowiące podstawę prawną rozstrzygnięcia. Sąd w składzie orzekającym w sprawie niniejszej podziela przyjętą w zaskarżonej decyzji interpretację art. 17 ust. 5 pkt 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych. O możliwości przyznania świadczenia pielęgnacyjnego przesądza okoliczność, czy placówka, w której przebywa dziecko zapewnia całodobową opiekę przez co najmniej 5 dni w tygodniu, nie zaś jak dowodziła skarżąca sytuacja faktyczna związana z okresem rzeczywistego przebywania dziecka w placówce. Takie rozumienie omawianego przepisu nawiązuje do utrwalonej w orzecznictwie sądowym interpretacji obowiązującego wcześniej art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r., Nr 64, poz. 414 ze zm.). Przepis ten wskazywał analogiczne przesłanki, a ich spełnienie warunkowało przyznanie zasiłku stałego, który zastąpiony został przedmiotowym świadczeniem (np. wyroki: Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 grudnia 2003 r., sygn. akt I SA 1968/03 i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2004 r., sygn. akt I SA 2836/03). Z powyższych względów na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji wyroku.