II SA/Kr 2805/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek sprawozdawca Sędziowie: NSA Piotr Lechowski NSA Wiesław Kisiel Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi N.P. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 8 października 2003 r. Nr : [...] w przedmiocie kary pieniężnej I. uchyla zaskarżoną decyzję w pkt II utrzymującą w mocy karę pieniężną w wysokości [...] zł oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji w tym zakresie , II. orzeka , że uchylone decyzje nie mogą być wykonane , III. zasądza od Komendanta Wojewódzkiego Policji na rzecz skarżącego kwotę [...] zł ([...]złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania Decyzją z dnia [...] 2003r., Nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w O. nałożono na przedsiębiorstwo Usługi Transportowe N.P. karę pieniężną na podstawie art. 93 ust 1, art. 92 ust. 1 pkt 3 i pkt 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. Nr 125, poz. 1371 z późn. zm.) za naruszenie przepisu art. 33 ust. 1 tej ustawy, tj. "wykonywanie przewozu na potrzeby własne bez wymaganego zaświadczenia" - w kwocie [...] zł oraz za naruszenie przepisu art. 87 ust. 1 tej ustawy, tj. "wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne bez posiadania w pojeździe dowodu uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych" - w kwocie [...] zł. Podano w oświadczeniu kierującego pojazdem N.P., że nie wiedział, że trzeba mieć ze sobą wypis o działalności gospodarczej lub zezwolenie, a opłatę wypełniał w pośpiechu, co spowodowało, że nie wpisał numeru rejestracyjnego samochodu i daty ważności winiety. Od decyzji tej odwołał się N.P., który podał, że zakupił winietę siedmiodniową w Urzędzie Pocztowym w L. w dniu [...] 03r. na swoje nazwisko i adres i na swój samochód S., co można sprawdzić. Na winiecie wpisał datę ważności - od [...] 2003r., a pozostałych danych w pośpiechu nie wpisał. Podał, że ma tylko jeden samochód ciężarowy i karta tej opłaty nie mogła być wykorzysta w inny sposób. Do odwołania dołączył kserokopię zaświadczenia Nr [...] potwierdzonego przez Urząd Miejski w L. na okoliczność, że do końca roku 2003r. nie był zobowiązany uzyskać stosownego zezwolenia. W wyniku tego odwołania - Komendant Wojewódzki Policji decyzją Nr [...] z dnia 8 października 2003r. uchylił zaskarżoną decyzję odnośnie kary pieniężnej w wysokości [...] zł nałożoną na podstawie art. 92 ust. 1 pkt 1 cyt. wyżej ustawy o transporcie, a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na uzasadnienie decyzji o utrzymaniu kary pieniężnej w wysokości [...] zł nałożonej na podstawie art. 92 ust. 1 pkt 6 ustawy o transporcie drogowym organ II instancji powołał § 5 ust. 3 i 6 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie uiszczania przez przedsiębiorców opłat za przejazd po drogach krajowych (Dz.U. Nr 150, poz. 1684 z późn. zm.), z których wynika, że kartę opłaty wypełnia się przed rozpoczęciem przejazdu przez wpisanie w odpowiednim miejscu m. in. numeru rejestracyjnego pojazdu, dat i godzin określających termin ważności karty oraz, że karta niewypełniona lub wypełniona w sposób inny niż podany powyżej, a także zawierająca poprawki nie stanowi dokumentu potwierdzającego wniesienie opłaty. Od decyzji tej złożył skargę N.P., który zarzucił naruszenie art. 8 ustawy z dnia 23 lipca 2003r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 149, poz. 1452), która weszła w życie w dniu 28 września 2003r., jak również nałożenie na niego kary w kwocie [...] zł, która nie jest przewidziana w obowiązującym taryfikatorze. Z pkt 1.4.1. taryfikatora kar wynika, że za przejazd po drogach krajowych bez uiszczenia opłaty przewidziana jest kara w wysokości [...] zł, a z pkt 1.4.4. -że za wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne z nieprawidłowo wypełnioną kartą opłaty drogowej, co miało miejsce w jego wypadku - kara w wysokości 500zł. Skarżący podkreślił, że obowiązujące w chwili wydania zaskarżonej decyzji przepisy rozróżniały kary za przejazd bez opłaty i kary za przejazd z opłatą wypełnioną nieprawidłowo. W odpowiedzi na skargę organ administracyjny II instancji - wniósł o jej oddalenie i przedstawił argumenty - jak w zaskarżonej decyzji, przy czym organ ten zaznaczył, że jego zdaniem w art. 8 ustawy wskazanej przez skarżącego chodzi o sprawy, które nie zostały zakończone w I instancji i dlatego przepis ten nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone przed tą datą, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz.U. nr 153, poz. 1270) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi - zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Stosownie do treści art. 7 i 77 § 1 kpa organ prowadzący postępowanie administracyjne obowiązany jest do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jak też obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego - skarga jest uzasadniona. Ma rację skarżący, że zaskarżoną decyzję wydano z naruszeniem prawa, w szczególności bez uwzględnienia ustawy z dnia 23 lipca 2003r.o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw opublikowanej w Dz.U. Nr 149, poz. 1452 z dnia 28 sierpnia 2003r. Zgodnie z art. 8 tej ustawy: " Do postępowań administracyjnych w sprawach objętych przepisami niniejszej ustawy wszczętych, a niezakończonych przed dniem jej wejścia w życie, stosuje się przepisy tej ustawy." Z treści art. 16 tej ustawy wynika, że: " Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia (...)". Z brzmienia obu artykułów wynika niezbicie, że przepisy nowe (ustawy z dnia 23 lipca 2003r.) stosuje się do wszystkich spraw, które nie zostały zakończone przed dniem wejścia w życie tej nowej ustawy, czyli do dnia 27 września 2003r. W sprawach, które ukończono w dniu 28.09.2003r. i po tym dniu należało zastosować przepisy z uwzględnieniem tej nowej ustawy. Nie sposób zgodzić się z twierdzeniem organu II instancji, że przyjęto, iż chodzi o postępowania zakończone w pierwszej instancji, albowiem zgodnie z art. 15 kodeksu postępowania administracyjnego (kpa), na podstawie którego toczą się postępowania w tego rodzaju sprawach: "Postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne". Zakończenie postępowania administracyjnego oznacza wydanie decyzji ostatecznej, tj. takiej, od której nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji, gdyż strona nie skorzystała z przysługującego jej odwołania lub też odwołanie w administracyjnym toku instancji nie przysługuje (art. 16 kpa). Skoro zaskarżona decyzja została wydana po dniu 27 września 2003r. - w dacie 8 października 2003r. - to organ administracyjny winien zastosować przepisy obowiązujące w brzmieniu na dzień jej wydania. Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym: "Podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego kierowca pojazdu samochodowego (...), jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać, na żądanie uprawnionego do kontroli (...) dowód uiszczenia należnej opłaty za korzystanie z dróg krajowych (...)". Według art. 92 ust. 1 tej ustawy, który stanowi podstawę wymierzenia kary pieniężnej: " Kto wykonuje transport drogowy lub przewozy na potrzeby własne, naruszając obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy (...) podlega karze pieniężnej (...)", a według ust. 4 tego art. 92: " Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik do ustawy". Ma rację skarżący, że wymierzona mu kara pieniężna w kwocie [...] zł nie znajduje podstaw prawnych, albowiem zgodnie z załącznikiem, o którym mowa w art. 92 ust. 4 cyt. wyżej ustawy o transporcie drogowym ustawodawca rozróżnił kary pieniężne za " wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne bez uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych" przewidując w takim wypadku karę [...] zł od znacznie niższej kary, bo w kwocie [...] zł za " wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne z nieprawidłowo wypełnioną kartą opłaty drogowej", a ta ostatnia sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, bowiem pozostaje poza sporem, że skarżący wykupił kartę siedmiodniową opłaty drogowej i wpisał początek jej obowiązywania wskazujący na jej ważność w dniu kontroli, a jedynie nie dopełnił obowiązku prawidłowego jej wypełnienia. Tak więc, organy administracyjne powinny zastosować prawidłowe przepisy prawa obowiązujące w dniu wydania decyzji, a przeto na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 145 § 1 pkt 1a i c p.p.s.a - Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji -jak w pkt 1 wyroku. W oparciu o treść art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane -jak w pkt. II wyroku. Na mocy art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę (...) (Dz.U. nr 153, poz. 1271) w związku z art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. nr 74, poz. 368) o kosztach orzeczono jak w pkt III wyroku.