II SA/Po 999/04
WyrokWSA w Poznaniu2006-01-30
Skład orzekający: Barbara Kamieńska, Elwira Brychcy, Małgorzata Górecka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy opłatę planistyczną można pomniejszyć o wartość nakładów poniesionych przez właściciela na nieruchomość, jeśli przepis umożliwiający takie pomniejszenie został uchylony przed wydaniem decyzji przez organ odwoławczy?Ratio decidendi
Opłaty planistycznej nie można pomniejszyć o wartość nakładów poniesionych przez właściciela, jeżeli przepis prawny umożliwiający takie pomniejszenie został uchylony przed datą wydania decyzji przez organ odwoławczy. Organ administracyjny orzeka bowiem według stanu prawnego obowiązującego w momencie rozpoznania sprawy.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, która nastąpiła w wyniku uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Spółka z o.o. zbyła nieruchomości, które przed uchwaleniem planu były gruntami rolnymi, a po jego uchwaleniu przeznaczone zostały pod ulicę i zabudowę mieszkaniową. Organ I instancji ustalił opłatę, odrzucając możliwość jej pomniejszenia o nakłady z uwagi na brak dokumentacji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję w mocy, wskazując m.in. na uchylenie przepisu umożliwiającego pomniejszenie opłaty o nakłady. Spółka wniosła skargę do WSA, argumentując m.in. poniesienie nakładów na uzbrojenie terenu.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędzia WSA Elwira Brychcy /spr./ Sędzia WSA Małgorzata Górecka Protokolant masz. Maria Kasztelan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi "A" Spółki z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2004 r. Nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości; o d d a l a s k a r g ę /-/M. Górecka /-/B. Kamieńska /-/E. Brychcy
Decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2004r. Burmistrz Gminy K. z powołaniem na przepis art. 207 i 210 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 1997r. Nr 137, poz. 926 z póź. zm.) i przepis art. 36 ust. 4 i art. 37 ust. 6 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003r. Nr 80, poz. 717) ustalił jednorazową opłatę w wysokości [...] z tytułu wzrostu wartości nieruchomości stanowiących [...] działek o wskazanych numerach, mających urządzoną księgę wieczystą Kw [...] a położonych w K., które na dzień zbycia stanowiły własność "A" Sp. z o.o. z siedzibą w P.
W uzasadnieniu decyzji podano, że w dniu [...] marca 2001r. Rada Miejska w K. podjęła uchwałę nr XXX/381/2001 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru zabudowy mieszkaniowej Osiedle [...]. Działki o wskazanych numerach będące własnością "A" Sp. z o.o. z siedzibą w P. znajdowały się na obszarze objętym uchwałą. Stanowiły one grunty rolne przed uchwaleniem planu, natomiast po uchwaleniu nowego planu przeznaczenie ich uległo zmianie i stanowią teren przeznaczony pod ulicę dojazdową oraz na cele zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Opisane działki zostały zbyte przez właściciela w dniu [...] lutego 2002r. Wartość nieruchomości przed uchwaleniem planu jak i po jego uchwaleniu została określona przez rzeczoznawcę majątkowego, z których to ustaleń wynika, że wartość nieruchomości przed uchwaleniem planu wynosiła [...] zł natomiast zgodnie z ich nowym przeznaczeniem wynosi [...] zł. W tej sytuacji jednorazowa opłata z tytułu wzrostu wartości nieruchomości stanowiąca 25% różnicy powyższych wartości wynosi kwotę [...] zł. W ocenie organu I instancji nie zaistniały przesłanki z art. 37 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zgodnie z którym opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości pomniejsza się o wartość nakładów poniesionych przez właściciela w okresie między uchwaleniem planu miejscowego, a dniem sprzedaży nieruchomości ponieważ sprzedawca tychże nieruchomości nie udokumentował poniesienia jakichkolwiek nakładów na przedmiotowe nieruchomości. Nie dostarczył żadnych dokumentów obrazujących wysokość poczynionych nakładów i to pomimo dwukrotnego wezwania o ich przedłożenie, natomiast poinformował że przedmiotowe działki zostały zbyte jako działki nieuzbrojone i nie zostały poniesione inne nakłady podnoszące ich wartość.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyła zobowiązana Spółka za pośrednictwem swego pełnomocnika – adwokata. Zaskarżonej decyzji zarzuca rażące naruszenie przepisów prawa, a w szczególności przepisów ustawy ordynacja podatkowa (Dz. U. z 1997r. Nr 137, poz. 926) poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego i błędne przyjęcie, że skarżący nie przedłożył dokumentów obrazujących wysokość poniesionych przez niego nakładów oraz przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1997r. Nr 137, poz. 926) poprzez niedostateczne uzasadnienie podstawy faktycznej i zaniżenie wartości nieruchomości na dzień uchwalenia planu. Domagał się więc uchylenia zaskarżonych decyzji do ponownego rozpoznania.
W odpowiedzi na odwołanie Burmistrz wniósł o jego oddalenie i dalej wyjaśnił, że odwołujący się jest stroną w dwóch różnych sprawach dotyczących naliczenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości prowadzonych równocześnie, które dotyczą jednak różnych obszarów, dla których przeznaczenie zmieniono dwoma odrębnymi planami planistycznymi uchwalonymi w różnych latach. Odwołujący się nie przedłożył w żadnej z tych spraw materiałów dowodowych dotyczących poniesienia nakładów na teren objęty planem zatwierdzonym uchwałą z dnia 09 marca 2001r. Tak więc w okresie od wejścia w życie uchwały zmieniającej plan do dnia ich zbycia właściciel nie poniósł żadnych nakładów, które zwiększyłyby ich wartość.
Decyzją z dnia [...] września 2004r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 127 § 2, 138 § 1 kpa w związku z art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003r Nr 80, poz. 717) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że zarzut naruszenia przepisów ordynacji podatkowej jest nietrafny, ponieważ podstawą prawną do orzekania o tzw. rencie planistycznej są wyłącznie przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i na podstawie tych przepisów orzekał organ I instancji. Wysokość renty planistycznej została naliczona prawidłowo, a sposób jej naliczenia wykazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnośnie nieuwzględnienia przy określaniu wysokości opłaty planistycznej poczynionych przez właściciela nakładów wskazano, że ani z treści odwołania, ani z treści dokumentów zgromadzonych przez organ I instancji nie wynika, aby odwołujący wykazał i udokumentował, że poniósł wymierne koszty na rozbudowę infrastruktury technicznej.
Skargę na powyższą decyzję wniosła zobowiązana Spółka zarzucając naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy oraz przepisów prawa materialnego art. 37 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu skargi argumentuje, że skarżący doprowadził do działek na Osiedlu [...] media (wodę, kanalizację, prąd i gaz) przystosowane w zakresie parametrów technicznych do ich wykorzystania pod przyszłe inwestycje na Osiedlu [...]. Argumentuje, że zwiększył wartość działek będących przedmiotem postępowania poprzez to, że doprowadził do działek sąsiadujących z nieruchomością obejmującą przedmiotowe działki sieć mediów, do których będzie można w przyszłości się podłączyć. Przeprowadził prace konserwacyjne, melioracyjne, a w wyniku tych prac dokonano odwodnienia przedmiotowych działek i uruchomiono system melioracyjny. Skarżąca Spółka zakwestionowała również, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podano, że SKO na etapie odwoławczym nie mogło rozstrzygać o wysokości nakładów, a skarżący powinien wykazać ich wysokość poza postępowaniem.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoją argumentację, a dodatkowo podał, że w chwili rozpoznania odwołania kwestia nakładów i tak nie miała znaczenia dla ustalenia wysokości opłaty planistycznej, ponieważ przepis umożliwiający zaliczenie ich w poczet opłaty został z dniem 22 września 2004r. uchylony zaś organ administracyjny orzeka wg stanu prawnego obowiązującego w momencie rozpoznania sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawa o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W niniejszej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona.
Wskazać bowiem należy, jak słusznie podano w zaskarżonej decyzji, że przepisem materialno – prawnym, na podstawie którego ustalono opłatę planistyczną są przepisy art. 36 i 37 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003r. Nr 80, poz. 717 ze zm.). Wysokość naliczonej opłaty planistycznej przez organ I instancji w związku z jej zakwestionowaniem została w sposób wyczerpujący i z uwzględnieniem przepisu art. 107 kpa wyjaśnia w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości ustala się w razie łącznego wystąpienia dwóch przesłanek tj. wzrostu wartości nieruchomości w wyniku uchwalenia lub zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i zbycia nieruchomości przed upływem 5 lat od daty wejścia w życie uchwalonego planu bądź dokonanej w nim zmiany. Na dzień wydawania decyzji przez organ II instancji nie było możliwości pomniejszenia opłaty o wartość nakładów poniesionych przez właściciela. Punkt 2 art. 37 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym został bowiem uchylony przez art. 10. Punkt 4 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z dnia 21 czerwca 2004r.). W związku z ogłoszeniem tej ustawy w dniu 21 czerwca 2004r. na podstawi art. 19 tejże ustawy weszła ona w życie z dniem 22 września 2004r.
W tym stanie faktycznym i prawnym argumenty skarżącego, które mają wskazywać na wysokość i celowość poniesionych nakładów również i na przedmiotowe działki nie może odnieść korzystnego skutku dla skarżącego. Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została bowiem wydana na podstawie obowiązujących w dacie jej wydania przepisów prawa.
Sąd Administracyjny kontrolując legalność zaskarżonej decyzji tj. prawidłowość stosowania obowiązującego prawa stwierdza, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i w tej sytuacji brak podstaw do uwzględnienia skargi wobec czego Sąd na zasadzie art. 151 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w wyroku.
/-/M. Górecka /-/B. Kamieńska /-/E. Brychcy
kk
Powołane przepisy
art. 207art. 36 ust. 4art. 37 ust. 6 ustawyart. 37 ust. 2 ustawyart. 127 § 2art. 36 ust. 1 ustawyart. 1 ustawyart. 36art. 107 kpart. 37 ustawyart. 10art. 19
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło