II SA/Wr 138/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak (sprawozdawca) Sędziowie: NSA Zygmunt Wiśniewski Asesor WSA Alicja Palus Protokolant: Patrycja Kikosicka-Jędrzejczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi G. G. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] Nr [...] ([...]) w przedmiocie nakazu rozbiórki wykonanych urządzeń melioracji szczegółowej – stawów rybnych w K., przywrócenia przebiegu drogi gminnej oraz rozbiórki budynków socjalno-biurowych i linii elektrycznej NN I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. orzeka, iż zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Decyzją z dnia [...] Nr [...]Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. na podstawie art. 51 ust. 4 i art. 103 w związku z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) oraz art. 104 kpa nakazał skarżącej G. G. rozbiórkę wykonanych urządzeń melioracji szczegółowej – stawów rybnych w K., przywrócenia przebiegu drogi gminnej nr [...] oraz rozbiórkę budynków socjalno-biurowych i linii elektrycznej NN. W uzasadnieniu organ I instancji podał, że wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego decyzją Nr [...]z dnia [...]. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. nakazał skarżącej dla doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem, wykonanych bez wymaganego zgłoszenia i pozwoleń na budowę urządzeń melioracji szczegółowej – stawów rybnych w K., robót budowlanych związanych z wykonaniem linii elektroenergetycznej oraz zabudowań gospodarczo-składowych, wykonanie następujących czynności: 1) sporządzenie dokumentacji technicznej (inwentaryzacji) powykonawczej, wybudowanej napowietrznej linii elektroenergetycznej łącznie z jej inwentaryzacją geodezyjną oraz zgodą właścicieli nieruchomości na jej obecny przebieg; 2) sporządzenie inwentaryzacji powykonawczej stawów, ujmującą zmiany przebiegu odcinka drogi gruntowej nr [...], zajętej w trakcie budowy stawu rybnego; 3) sporządzenie planu sytuacyjnego oraz inwentaryzacji obiektów gospodarczo-składowych; uzyskanie niezbędnych opinii i uzgodnień oraz przedłożenie oświadczenia osoby uprawnionej do pełnienia samodzielnych funkcji projektanta, że obiekty i ich usytuowanie spełniają wymagania przepisów prawa budowlanego oraz obowiązujących norm. Ponadto zobowiązano skarżącą do załączenia do powyższych dokumentów wypisu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu, na którym zlokalizowano powyższe obiekty. Na wykonanie nałożonych czynności ustalono termin 6 miesięcy od daty doręczenia decyzji. Organ wskazał, że decyzję tę doręczono skarżącej i jej ojcu H.A. jako jej pełnomocnikowi, w dniu [...], a zatem sześciomiesięczny termin upłynął z dniem [...]. Dnia [...] Gospodarstwo A G. G. zwróciło się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. o przedłużenie terminu wykonania nałożonych czynności z uwagi na brak aktualnych map. Do prośby została załączona kserokopia informacji Zakładu A J. K. z S., kierowana go G. G., że wykonane roboty geodezyjne zgłoszono do Starostwa Powiatowego w O., a przewidywany wstępnie termin zakończenia prac to październik 2002 r. Organ I instancji wskazał, że z uwagi na brak informacji o wykonaniu nałożonych czynności, w dniu [...] skierowano do skarżącej upomnienie. W dniu [...]H. A. przesłał Powiatowemu Inspektorowi informację geodety z dnia [...], że prace pomiarowe stawu, linii elektrycznej i przeniesienia drogi nr [...]zostały wykonane, jednak z uwagi na sprzeciw Urzędu Miasta i Gminy w B., operat powykonawczy nie został przyjęty przez Wydział Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami Starostwa Powiatowego w O.. Geodeta w tym piśmie poinformował jednocześnie inwestora, że w tej sytuacji nie jest w stanie podać terminu zakończenia robót. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego podał, że w dniu [...] przeprowadził kontrolę obiektu gospodarstwa skarżącej z uwagi na brak postępu wykonania nałożonych czynności oraz informację o przywróceniu przebiegu drogi przez sąsiada J. F. Podczas tej kontroli stwierdzono, że nie nastąpiły zmiany stanu zagospodarowania tego terenu, a pełnomocnik skarżącej H. A. poinformował, iż nie wywiązanie się z nałożonych obowiązków jest spowodowane brakiem rozstrzygnięć kwestii przebiegu drogi gminnej na posiadłości J.F. W dniu [...]inwestor dostarczył opracowaną przez rzeczoznawcę budowlanego S. C. inwentaryzację Gospodarstwa A , zawierającą pomiary ochronne instalacji elektrycznej, a także negatywne stanowisko Regionalnego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych we W. co do wydzierżawienia pasa terenu działki nr [...]przy kanale M. P. oraz kserokopie oświadczeń z 1994 r. współwłaścicieli i dzierżawcy dotyczących przebiegu linii elektrycznej przez sąsiednie działki. Organ zaznaczył przy tym, że nie posiadały one potwierdzenia ich wiarygodności, a do oświadczenia dzierżawcy działki nr [...]nie załączono dokumentu wydanego przez jej właściciela upoważniającego do dysponowania tym terenem przez dzierżawcę na cele budowlane. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że pomiędzy opisem do inwentaryzacji a protokołem kontroli technicznej Zakładu Energetycznego odnośnie do użytkowania linii elektrycznej występują istotne różnice. Protokoły odbioru końcowego stawów, dołączone do inwentaryzacji, dotyczą zupełnie innych obiektów, stawów wybudowanych w 1992 r. Zdaniem organu I instancji budowa obiektów gospodarczych rozlokowanych na terenie gospodarstwa, pomimo że nie wymagała pozwolenia na budowę, wymagała zgłoszenia właściwemu organowi. Wskazując, iż operat geodezyjny nie został przyjęty przez Wydział Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami Starostwa Powiatowego w O., organ stwierdził, że mapa taka nie może być podstawą wydania pozwolenia na użytkowanie obiektów. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, nie wykonanie nałożonych czynności, a także fakty, iż w aktualnym planie przestrzennym wsi K. z 2002 r. zachowano dotychczasowy przebieg dojazdowej drogi gminnej nr [...], pismem z dnia [...] Urząd Miasta i Gminy w B. cofnął zgodę na przesunięcie odcinka drogi nr [...], a w piśmie z dnia [...]. Urząd ten wniósł o nie przyjmowanie operatu geodezyjnego, przeniesienia drogi nr [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, iż brak jest najmniejszych szans na doprowadzenie wybudowanych obiektów do stanu zgodnego z prawem. W odwołaniu wniesionym od tej decyzji G. G. podniosła, że wykonała nakaz wynikający z decyzji wydanej przez organ I instancji, przedstawiając inwentaryzację gospodarstwa rybnego w K. Podała, że linia NN stanowi przyłącze do gospodarstwa rybnego i została wykonana za zgodą właścicieli gruntów w 1994 r., a przedmiotowe stawy wybudowano w 1992 r. na podstawie projektu technicznego oraz pozwolenia wodnoprawnego i zostały one protokolarnie odebrane, a o zakończeniu budowy inwestor powiadomił "zainteresowane strony". Odnosząc się do obiektów gospodarczych skarżąca stwierdziła, że zostały one "zinwentaryzowane i opisane przez uprawnionego rzeczoznawcę na wysokościowym podkładzie geodezyjnym wykonanym przez uprawnionego geodetę, nie zagrażają bezpieczeństwu ludzi i mienia, nie naruszają interesu osób trzecich i w chwili ustawienia nie wymagały pozwolenia na budowę". Decyzją z dnia [...]Nr [...] ([...]) D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W., po rozpatrzeniu powyższego odwołania, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że rozstrzygnięcie organu I instancji wydano na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, które m.in. nakładają na inwestora szereg obowiązków, których realizacja decyduje o zgodności prowadzonych robót z obowiązującymi normami. Wojewódzki Inspektor podkreślił, że pierwszym i niezwykle istotnym obowiązkiem jest uzyskanie pozwolenia na budowę. Taki obowiązek dotyczy robót budowlanych, które zgodnie z art. 28 cytowanej ustawy można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. W przypadku uchybienia temu przepisowi prowadzone roboty kwalifikowane są jako samowola budowlana i podlegają restrykcjom przewidzianym przez ustawę. Zdaniem organu odwoławczego w sprawie tej nie budzi wątpliwości fakt, iż podjęcie przez inwestora robót związanych z budową takiego urządzenia, jak staw rybny, linia niskiego napięcia, czy obiekty gospodarcze, bez wymaganego pozwolenia, stanowi naruszenie art. 28 Prawa budowlanego. W opinii Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiotowej sprawie spełnione zostały przesłanki zastosowania sankcji wynikającej z art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, zgodnie z którym organ nadzoru budowlanego zobowiązany jest do orzeczenia rozbiórki obiektu lub jego części wykonanej bez wymaganego pozwolenia lub zgłoszenia. Organ podniósł, iż wprawdzie w art. 51 ust. 1 pkt 2 przewidziano możliwość doprowadzenia istniejącego obiektu lub jego części do stanu zgodnego z prawem, bez konieczności jego likwidacji, lecz tylko w sytuacji, gdy wybudowany obiekt lub jego część odpowiada określonym przepisami warunkom technicznym. W tym celu, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2, organ wydaje decyzję nakazującą wykonanie określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na ich wznowienie oraz określającą termin wykonania tych czynności. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaznaczył, że powyższy przepis ma zastosowanie do robót już wykonanych, a skutki niewykonania nałożonych obowiązków w wyznaczonym terminie przewiduje art. 51 ust. 2 ustawy, stanowiąc, że w razie ich niewykonania właściwy organ nakazuje zaniechanie dalszych robót bądź rozbiórkę obiektu lub jego części. Organ II instancji podkreślił, że omówiony tryb postępowania ma zastosowanie również do robót budowlanych prowadzonych bez wymaganego pozwolenia na budowę bądź zgłoszenia. Wojewódzki Inspektor stwierdził, że roboty budowlane polegające na budowie stawów rybnych, linii niskiego napięcia oraz obiektów gospodarczych, wymagały uzyskania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, gdyż ustawodawca nie wykluczył tej kategorii robót budowlanych spod ogólnej zasady sformułowanej w art. 28 ustawy. W ocenie Wojewódzkiego Inspektora organ I instancji prowadząc postępowanie w przedmiotowej sprawie postępował zgodnie z przepisami prawa budowlanego. Zdaniem organu odwoławczego, ze względu na niedostarczenie szczegółowo określonej dokumentacji w wyznaczonym przez organ terminie należy uznać, iż obowiązek wynikający z decyzji organu I instancji z dnia [...]nie został ostatecznie wykonany, co zagrożone zostało przez ustawodawcę sankcją rozbiórki. Wskazując na powyższe Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał rozstrzygnięcie organu I instancji za prawidłowe. Na powyższą decyzję G. G. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika – ojca H. A., wniosła o unieważnienie zaskarżonej decyzji o rozbiórce z uwagi na upływ 5 lat od zakończenia budowy, podnosząc przy tym, że "ewentualne żądanie dokumentów powinno wskazywać maksymalnie szczegółowo przepisy prawa budowlanego i energetycznego, aby zarówno ich żądanie i wykonanie zawierało przesłanki konstruktywnej współpracy, a nie sztucznego zawyżania kosztów takich decyzji ze szkodą dla działalności gospodarczej". W uzasadnieniu skargi podniesiono, że podczas kontroli prowadzonej przez inspektorów Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w O. w gospodarstwie rybackim skarżącej nie była prowadzona żadna budowa. Linia energetyczna NN została zamontowana na słupach drewnianych i sztudłach betonowych w 1994 r. dla zasilania energią elektryczną gospodarstwa, a żądanie usunięcia słupów linii elektrycznej z działki [...]przez J. F. było skutkiem interwencji H. A. w Urzędzie Miasta i Gminy w B., że zajęta została pod budowany staw droga gminna nr [...]w wyniku samowoli budowlanej. Skarżąca zarzuciła, że jej gospodarstwo zostało pozbawione dostępu do drogi publicznej. Podniosła, iż kontrolując linię elektryczną w sierpniu 2001 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zapoznał się z oświadczeniami właścicieli działek, protokołem kontroli technicznej szafki pomiarowej i zlecił skarżącej wykonanie pomiarów ochronnych instalacji elektrycznych oraz oświadczył J. F., że "linia elektryczna ma 7 lat i chociażby była postawiona nielegalnie zalegalizowała się sama". Podkreślając, iż "Linia jest pomierzona geodezyjnie", skarżąca zarzuciła, że "Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wskazuje pełnych przepisów, które wymagają dokumentacji powykonawczej tej linii napowietrznej". G. G. oświadczyła, że o rozpoczęciu i zakończeniu robót na stawie nr [...] i [...] w 1998 r. powiadomiono instytucje i urzędy według zaleceń pozwolenia wodnoprawnego, a powykonawcze pomiary stawów zostały wykonane z uwzględnieniem zmiany przebiegu drogi nr [...] i "zostaną ustalonym trybem wprowadzone do dokumentacji geodezyjnej Wydziału Geodezji Starostwa Powiatowego w O.". Podobnie jak w odwołaniu od decyzji organu I instancji skarżąca podała, że tymczasowe obiekty gospodarcze zostały zinwentaryzowane i opisane przez uprawnionego rzeczoznawcę, nie zagrażają bezpieczeństwu ludzi i mienia, nie naruszają interesu osób trzecich i w chwili ustawienia w 1993 r. nie wymagały pozwolenia na budowę. Wywodziła, że powoływanie się w decyzji na art. 28 Prawa budowlanego jest nieprawidłowe, jeżeli "nie wymienia się zastrzeżenia w art. 29 i art. 30 cyt. ustawy". Oświadczyła, że pomieszczenia socjalne i gospodarcze ustawione są na groblach stawu, a nie na wale przeciwpowodziowym, którego tu nie ma. Zarzuciła, iż "pozornie zasadne" działania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego "nie są ukierunkowane na konstruktywne współdziałanie, a wyszukiwane są wątpliwe okoliczności i interpretacje ogólne przepisów prawa, aby spowodować dodatkowe koszty i utrudnienia w prowadzeniu działalności gospodarczej". Zdaniem skarżącej "Nie może być koronnym argumentem dla Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie wykonanie zaleceń, które wymagają dokumentacji geodezyjnej, jeżeli biegły geodeta (...) pomiary stawów wykonał, nowy przebieg drogi nr [...] wytyczył kamieniami granicznymi, sporządził protokół rozgraniczenia w dniu [...], który podpisał Burmistrz, przedstawiciel melioracji i pozostałe strony z obrębu K., a po wniesieniu sprawy do Sądu Cywilnego przeciwko Gminie B. na zasadzie wzajemności urzędnik Gminy blokuje możliwość zdania dokumentacji geodezyjnej do zakończenia sprawy w Sądzie". Skarżąca wywodziła, iż jej żądanie "od Urzędu Miasta i Gminy w B. zapewnienia dostępu do drogi publicznej, którego pozbawił ją inwestor J. F., spowodowało nie do zliczenia ilość szykan ze strony urzędników Gminy i nadzoru budowlanego". W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał zaskarżoną decyzję i argumenty zawarte w jej uzasadnieniu. Na rozprawie drugi pełnomocnik skarżącej, będący radcą prawnym, poparł wniesioną skargę, z tym że wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zarzucił organowi naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, gdyż skarżąca nie została przed wydaniem decyzji zapoznana z aktami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia występują. Skarga zatem zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 10 kpa organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (§ 1). Od zasady tej mogą odstąpić tylko w przypadkach, gdy załatwienie sprawy nie cierpi zwłoki ze względu na niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo ze względu na grożącą niepowetowaną szkodę materialną (§ 2). W takiej sytuacji organ administracji publicznej obowiązany jest utrwalić w aktach sprawy, w drodze adnotacji, przyczyny odstąpienia od zasady określonej w § 1 (§ 3). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wielokrotnie podkreślano, że obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie jest pouczenie strony o prawie zapoznania się z aktami i złożenia końcowego oświadczenia. Brak w aktach sprawy końcowego oświadczenia strony oraz dowodu, że organ prowadzący postępowanie pouczył stronę o przysługującym jej prawie uzasadnia wniosek, że organ prowadzący postępowanie naruszył obowiązek ustalony w art. 10 § 1 kpa. Realizacją zasady ogólnej czynnego udziału strony w postępowaniu jest wprowadzenie warunku, od spełnienia którego uzależnione jest uznanie przez organ administracji publicznej okoliczności faktycznej za udowodnioną. Warunkiem tym jest stworzenie przez organ administracji publicznej przesłanek realizacji przez stronę prawa do wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów. Przeprowadzenie dowodu dopiero wtedy czyni wiarygodną okoliczność faktyczną, gdy strona mogła się wypowiedzieć co do dowodu (por. np. wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2001 r. sygn. akt II SA 1095/00 – LEX nr 53441). Prawu strony do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów towarzyszy obowiązek organu prowadzącego postępowanie pouczenia strony o prawie zapoznania się z aktami i złożenia końcowego oświadczenia, a także obowiązek wstrzymania się od wydania decyzji do czasu złożenia tego oświadczenia w wyznaczonym terminie (por. wyroki NSA z dnia 6 października 2000 r. sygn. akt V SA 316/00 – LEX nr 50116; z dnia 7 maja 1999 r. sygn. akt I SA/Wr 48/97 – LEX nr 37244). Załatwienie spraw administracyjnych, w oparciu o określone w prawie materialnym kryteria przedmiotowe, z pominięciem gwarantowanych ustawowo praw podmiotowych strony, do której kierowane są jednostronne rozstrzygnięcia (decyzje administracyjne), koliduje z podstawowymi zasadami prawa i postępowania administracyjnego, wyrażonymi w art. 7 i 10 § 1 kpa (wyrok NSA z dnia 2 lutego 2001 r. sygn. akt I SA 1479/99 - LEX nr 54176). W aktach administracyjnych niniejszej sprawy brak jest dowodu, że przed wydaniem decyzji organ umożliwił skarżącej i jej pełnomocnikowi wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, a także by w sprawie tej zachodziły okoliczności, o jakich mowa w § 2 i 3 art. 10 kpa. W tej sytuacji podniesiony na rozprawie przez pełnomocnika skarżącej zarzut naruszenia przez organ przepisów postępowania administracyjnego, gdyż skarżąca nie została przed wydaniem decyzji zapoznana z aktami administracyjnymi, uznać trzeba za uzasadniony. Niezależnie od powyższego zauważyć należy, iż z treści decyzji organów obu instancji trudno zorientować się, o jakie konkretnie obiekty gospodarcze – budynki socjalno-biurowe chodzi. W szczególności nie wiadomo, czy są to obiekty trwale związane z gruntem i kiedy zostały wzniesione. Ponadto z decyzji organu I instancji wynika, że ich budowa nie wymagała uzyskania pozwolenia na budowę, a jedynie wymagała zgłoszenia. Natomiast z decyzji organu odwoławczego wynika, że wymagały one pozwolenia na budowę. Pomiędzy treścią decyzji organów obu instancji zachodzi więc sprzeczność, tym bardziej, że organ odwoławczy utrzymując w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie kwestionował żadnych ustaleń poczynionych przez organ I instancji. Brak prawidłowych ustaleń dotyczących przedmiotowych obiektów uniemożliwia należyte rozstrzygnięcie tej kwestii, mającej istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Zauważyć jedynie wypada, że z treści "Inwentaryzacji Gospodarstwa A." wynika, iż przedmiotowe obiekty gospodarcze to posadowione na drewnianych podkładach kolejowych i "obmurowane w wentylacji grawitacyjnej przestrzeni podpodłogowej bez ław fundamentowych" pudła wagonowe i barakowóz, bez podwozia posadowiony na metalowych typowych podstawach ułożonych bezpośrednio na gruncie bez ściągania humusu, bez ław fundamentowych, wykonane w latach 1993-1994. W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, iż w toku postępowania administracyjnego naruszono w szczególności unormowania zawarte w art. 7, art. 10, art. 77 i art. 107 § 3 kpa, przy czym naruszenie powyższych przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając na względzie powyższe – zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono jak w sentencji.