II OSK 442/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Borkowska, Sędziowie NSA Anna Łuczaj, Małgorzata Stahl (spr.), Protokolant Łukasz Celiński, po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2006 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P. Sp. z o.o. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 listopada 2004 r., sygn. akt 7/IV SA: 2122, 2854, 2856, 2863, 2864/03 w sprawie ze skargi A. W., H. W., D. P., M. P., J. P. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] maja 2003 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę oddala skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 listopada 2004 r. (7/IV SA 2122,2854, 2856, 2863, 2864/03) , po rozpoznaniu sprawy ze skarg A. W., H. W., D. P., M. P. i J. P. na decyzje Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] maja 2003 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę – uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów art.7,77 § 1 k.p.a. oraz przepisu art. 52 ust.5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska(Dz.U. Nr 62,poz.627) Zamierzone przedsięwzięcie inwestycyjne – budowa stacji bazowej telefonii komórkowej na działce nr ewid. gr [...] we wsi M. zalicza się do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska i wymaga sporządzenia raportu o jego oddziaływaniu na środowisko. Z powołanego przepisu art. 52 ust.5 wynika, że zakres raportu uwzględnia się w postępowaniu o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Wójt Gminy G., w związku z wnioskiem o wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2002 r. ,na podstawie art. 51 ust.2 Prawa ochrony środowiska, ustalił zakres raportu oddziaływania przedmiotowej inwestycji na środowisko zgodny z art. 52 ust.5 tej ustawy , z uwzględnieniem szczegółowych wymagań zawartych w postanowieniu Starosty Powiatu G. z dnia [...] lipca 2002 r. oraz postanowieniu Państwowego Wojewódzkiego Inspektora sanitarnego w Warszawie, Oddział w S., wskazując ponadto że w raporcie należy uwzględnić strefy wzajemnego oddziaływania pól elektromagnetycznych zespołów nadawczo-odbiorczych już istniejących(na kominie c.o.) w zasięgu oddziaływania projektowanej stacji. W odwołaniu od decyzji Wojewody mieszkańcy wsi M. podnosili, że na tej samej działce nr [...] usytuowana jest już na kominie kotłowni, stacja telefonii komórkowej, co może wiązać się ze znaczną uciążliwością. Dołączony do akt raport nie zawiera w ogóle oceny dot. wzajemnego oddziaływania pól elektromagnetycznych stacji telefonii komórkowej istniejącej już na działce nr [...] na kominie kotłowni, w zasięgu projektowanej stacji i wpływu tych pól elektromagnetycznych na środowisko. Nie wiadomo zatem czy wzajemne oddziaływanie pól elektromagnetycznych tych stacji bazowych nie będzie w sposób niekorzystny oddziaływać na zdrowie ludzi i inne elementy środowiska ponieważ raport nie wypowiada się w tej sprawie. Organ odwoławczy przeoczył tę wadliwość raportu a ponadto nie odniósł się do zarzutu odwołania , w którym wyraźnie wskazano na fakt istnienia już na działce nr [...] stacji bazowej telefonii komórkowej. Zaniedbania związane z niezebraniem pełnego materiału dowodowego prowadziły do naruszenia wskazanych przepisów k.p.a. co miało istotny wpływ na wynik sprawy, a także do naruszenia art. 52 ust.5 Prawa ochrony środowiska. Pełnomocnik P. Sp. z o.o. w W. zaskarżył powyższy wyrok, wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania. W skardze kasacyjnej zarzucił naruszenie prawa materialnego, przez jego błędną wykładnię i zastosowanie, a w szczególności art. 52 ust.5 Prawa ochrony środowiska przez przyjęcie, że raport oddziaływania na środowisko sporządzony na etapie postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę zawierał wady oraz zarzucił nieważność postępowania , w wyniku którego został wydany zaskarżony wyrok ,w oparciu o przepis art.183 § 1 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z uwagi na skład orzekający sprzeczny z przepisami prawa. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej pełnomocnik wyjaśnił, że sporządzony na potrzeby uzyskania pozwolenia na budowę raport oddziaływania na środowisko miał jedynie potwierdzić fakt, że przedmiotowa inwestycja nie jest uciążliwa dla środowiska, co zostało już ustalone w trakcie postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Ocena powinna zostać dokonana w oparciu o stan prawny z chwili wydania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany, tj z dnia 6 lutego 2003 r. a w tym czasie obowiązywała ustawa z 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym . Zgodnie z art. 47 tej ustawy , warunki zabudowy i zagospodarowania ustalone w decyzji, wiążą organ wydający pozwolenie na budowę. Ponieważ decyzja w tym przedmiocie była już ostateczna organy administracji, prowadząc postępowanie budowlane, nie były zobowiązane do ponownego badania kwestii zgodności inwestycji z założeniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skoro stosownie do tej ostatecznej decyzji inwestycja jest zgodna z planem miejscowym to dokonywanie przez organ wydający pozwolenie na budowę ustaleń odbiegających od ustaleń zawartych w decyzji o warunkach zabudowy, stanowiłoby naruszenie prawa. Zakres raportu określony w tym wcześniejszym postępowaniu uwzględnia się w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę. Organy nie są związane ustaleniami raportu ale jedynie powinny brać ten zakres pod uwagę. Sąd nie wskazuje na braki raportu ale jedynie wskazuje na niespełnienie dodatkowych wymagań nałożonych w trakcie postępowania o ustalenie warunków zabudowy, które wykraczały poza zakres określony ustawowo. W odniesieniu do drugiego zarzutu pełnomocnik podniósł, ze zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych, zgodnie z którym w składzie sądu może brać udział tylko 1 sędzia innego sądu a przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do postępowania przed sądami administracyjnymi. W rozpatrywaniu sprawy brało natomiast udział 2 sędziów NSA, który należy uznać za "inny sąd" w stosunku do wojewódzkiego sadu administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. W związku z zarzutem nieważności postępowania przed sądem I instancji należało odnieść się w pierwszym rzędzie do tej kwestii. Stosownie do art. 93 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz.1271) osoby powołane na stanowisko sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie przepisów dotychczasowych pozostają sędziami Naczelnego Sądu Administracyjnego. Nie zmienia to faktu, ze osoby te mogą wykonywać swoje obowiązki zarówno w Naczelnym Sądzie Administracyjnym, jak i w wojewódzkich sądach administracyjnych, bowiem na podstawie art. 94 § 1 pow. ustawy mogły być przeniesione do sądów wojewódzkich z zachowaniem tytułu i wynagrodzenia .Fakt iż w rozpoznawanej sprawie przed sądem I instancji w orzekaniu brało udział dwóch sędziów NSA, przeniesionych w trybie określonym w powołanym przepisie do orzekania w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie był zgodny z prawem i w związku z tym zarzut naruszenia art.46 § 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych należy uznać za niezasadny. Za niezasadny należy uznać również zarzut naruszenia prawa materialnego tj., art.52 ust.5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska(Dz.U. Nr 62,poz.627 ze zm.)poprzez jego błędną wykładnię i zastosowanie .Ma rację skarżący, że szczegółowy zakres raportu oddziaływania na środowisko określa art. 52 ust.1 pow. ustawy. Wymagania , które określił Wójt i na które powołał się Sąd I instancji, nie mogą być uznane za naruszające określone enumeratywnie wymogi, jakim powinien odpowiadać raport. Nieuwzględnienie w raporcie tak istotnych warunków planowanego przedsięwzięcia jak istnienie obok wcześniejszej stacji bazowej telefonii komórkowej i możliwości kumulowania oddziaływania pól elektromagnetycznych na środowisko musi być uznane za jego wadę i za naruszenie powołanego przepisu. W myśl przepisu art. 52 ust.5 Prawa ochrony środowiska(uchylonego ustawą z dnia 18 maja 2005 r.(Dz. U. Nr 113,poz.954) zakres raportu o oddziaływaniu na środowisko określony w postępowaniu o wydanie decyzji warunkach zabudowy i zagospodarowania uwzględnia się w postępowaniu o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę dla tego samego przedsięwzięcia. Wywodzenie z powołanego przepisu wniosku o braku związania organów orzekających w sprawie pozwolenia na budowę ustaleniami zakresu raportu ze wskazaniem jednocześnie ,że powinny one brać ten zakres pod uwagę jest niezrozumiałe , bo w istocie oznacza uznanie prawidłowości wywodu sądu .Podniesiona w uzasadnieniu skargi kasacyjnej okoliczność , że obowiązujące w dacie orzekania przepisy nie zobowiązywały organów architektoniczno-budowlanych do ponownego badania zgodności przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego nie wiąże się z zarzutami skargi kasacyjnej i nie miała wpływu na zaskarżony wyrok bo Sąd w uzasadnieniu nie odnosił się do kwestii badania zgodności przedsięwzięcia z miejscowym planem. Zważywszy zatem , że zarzuty skargi kasacyjnej nie zasługiwały na uwzględnienie, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U. Nr 153,poz. 1270 ze zm.)należało orzec jak w sentencji.