II SAB/Gd 42/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA : Andrzej Przybielski (spr.) Sędziowie : Sędzia WSA: Wanda Antończyk Asesor WSA: Katarzyna Krzysztofowicz Protokolant: Agnieszka Dobroń po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. M. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie zasiłku okresowego odrzuca skargę. Postanowieniem Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia 21 maja 2004 r., na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. zawieszono z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie przyznania S.M. świadczenia pieniężnego w formie zasiłku okresowego do czasu rozpoznania jego skargi na decyzję Wojewody w sprawie uznania go za osobę bezrobotną. Uwzględniając zażalenie S. M., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu 5 maja 2005 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. uchyliło zaskarżone postanowienie w całości, uznając, że brak było podstaw do zawieszenia postępowania administracyjnego. Wnioskiem z dnia 16 maja 2005 r. S. M., powołując się na art. 111 § 1 k.p.a. domagał się uzupełnienia postanowienia SKO z dnia 5 maja 2005 r., co do rozstrzygnięcia "w związku z zażaleniem z dnia 14 czerwca 2004 r., które wnioskowało stwierdzenie naruszenia prawa i zasądzenie od Gminy odszkodowania z tytułu utraconych korzyści w kwocie 3 000 000 zł.". We wniosku tym S. M. nie podał swojego adresu, wskazując, że całą korespondencję będzie odbierał w sekretariacie wydziału SKO. Postanowieniem z dnia 24 maja 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło uzupełnienia własnego postanowienia z 5 maja 2005 r. Postanowienie to od dnia następnego, tj. 25 maja 2005 r., pozostawało w biurze Kolegium do odbioru przez skarżącego. Skarżący przybył do biura SKO dopiero w dniu 27 czerwca 2005 r. i w tym samym dniu wniósł skargę na bezczynność Kolegium w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia 16 maja 2005 r. Odpowiadając na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, wskazując, iż postanowieniem z dnia 24 maja 2005 r. rozpoznany został wniosek strony o uzupełnienie postanowienia z dnia 5 maja 2005 r. Jednocześnie organ wskazał, że odpis tego postanowienia pozostawiono w biurze Kolegium, celem doręczenia, zgodnie z adresem do doręczeń, wskazanym przez S. M. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z przedstawionego wyżej postępowania w sprawie wynika, w sposób jednoznaczny, że skarżący złożył wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 5 maja 2005 r. w dniu 16 maja 2005 r. Wniosek ten został rozpoznany przez SKO w ciągu ośmiu dni postanowieniem z dnia 24 maja 2005 r., które w tym samym dniu pozostawiono w biurze Kolegium do odbioru przez stronę, zgodnie z jej wolą, wskazaną we wniosku (por. wniosek skarżącego z dnia 16 maja 2005 r. – "odbiór w sekretariacie wydziału", znajdujący się w aktach SKO 1541/2005). Skarżący odebrał przedmiotowe postanowienie dopiero w dniu 27 czerwca 2005 r. Skarga S. M. na bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o uzupełnienie postanowienia z dnia 5 maja 2005 r. została wniesiona w dniu 27 czerwca 2005 r., a więc ponad miesiąc po wydaniu rozstrzygnięcia w tym zakresie. W tej sytuacji, w dniu wniesienia skargi na bezczynności organu sprawa była już rozstrzygnięta postanowieniem SKO z dnia 24 maja 2005 r. Kwestia późniejszego odbioru przez skarżącego tego postanowienia nie daje podstaw do przyjęcia, aby organ administracji pozostawał w bezczynności. W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, że skarga na bezczynność wniesiona przez stronę po wydaniu rozstrzygnięcia w sprawie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (por. postanowienie NSA z dnia 14.01.1987 r., sygn. akt IV SAB 14/86, ONSA 1987/1/7). Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji postanowienia.