IV SA/Gl 864/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Borowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. p o s t a n a w i a o d r z u c i ć s k a r g ę J. M. w dniu [...] r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę, w której wnioskował o ocenę działań podjętych w stosunku do jego osoby przez: "Wymiar Sprawiedliwości I i II instancji i Prokuraturę Rejonową Z. i odnośnie Nadzoru Służbowego K.-G. Panią Przewodniczącą przy Rzeczniku Praw Obywatelskich RP oraz Naczelny Sąd Administracyjny - Warszawa". Do skargi załączył szereg dokumentów, których treść nie pozwalała w żaden sposób ustalić przedmiotu skargi ani organu, którego skarga dotyczy. Pismem z dnia [...] r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jednoznaczne określenie przedmiotu zaskarżenia. W piśmie procesowym z dnia [...] r. skarżący oświadczył, iż "pragnę załączyć "Pisma" do "skargi" złożonej w.w. instytucji dnia [...] r. Jednocześnie do pisma tego załączył szereg pism kierowanych przez niego do różnych instytucji, z których to pism i dokumentów nie wynikało jaki jest przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie. Wykonując wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi, w piśmie procesowym z dnia [...] r. wyjaśnił, iż wszystkie złożone dotychczas dokumenty wskazują na uchybienia wymiaru sprawiedliwości RP odnośnie jego osoby. Dodał, że składając do akt te wszystkie dokumenty "oczekuje od osoby użyteczności publicznej przejrzenia złożonych pism". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie kontrolę działalności administracji publicznej. Natomiast w myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawie skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach /art. 3 § 3 p.p.s.a./. Powyższy przepis w sposób jednoznaczny precyzuje zakres kompetencji sądu administracyjnego. Zatem, aby sąd administracyjny mógł ocenić czy jest kompetentny do rozpatrzenia konkretnej sprawy, wnoszący skargę zobowiązany jest do jej precyzyjnego określenia. W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, 2) oznaczenie organu, którego działanie lub bezczynność skarga dotyczy, 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Pismo skarżącego z dnia [...] r. nie spełniało powyższych wymogów. Skarżący pomimo precyzyjnego wezwania do uzupełnienia skargi /pismo Sądu z dnia [...]- karta [...] akt sądowych/ zarówno pismem z dnia [...] jak i pismem z dnia [...] r., nie wskazał na jaki dokładnie akt, czynność lub bezczynność jakiego organu administracji publicznej wnosi skargę. Wszystkie dokumenty oraz pisma załączone dotychczas do akt sprawy nie wyjaśniły powyższej kwestii. Postanowieniem z dnia 25.11.2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny przywrócił skarżącemu termin do uzupełnienia braków formalnych skargi celem umożliwienia sprecyzowania skargi. Jednakże treść pisma złożonego w tym przedmiocie przez skarżącego /pismo z dnia [...] r./ także nie wskazuje, jaki akt, czynność lub bezczynność w rozumieniu art. 3 § 2 p.p.s.a. jest przedmiotem skargi w niniejszej sprawie. Wymogi określone w art. 57 § 1 p.p.s.a. muszą być spełnione przez wnoszącego skargę w stopniu umożliwiającym nadanie skardze dalszego biegu. Skarżący w złożonych do akt pismach nie podał takiej informacji, która pozwoliłaby ustalić o jaki akt, czynność lub bezczynność chodzi. Wbrew stanowisku skarżącego wyrażonym w piśmie z dnia [...] r. nie można przyjąć, że złożone m.in. odpisy orzeczeń różnych organów administracji publicznej, sądów powszechnych i Naczelnego Sądu Administracyjnego, pism Rzecznika Praw Obywatelskich, a także liczne pisma skarżącego kierowane do tych instytucji pozwoliły ustalić przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie. Powyższe dowodzi, że skarżący w wyznaczonym terminie nie uzupełnił braków skargi tzn. nie sprecyzował jednoznacznie przedmiotu zaskarżenia, przez co uniemożliwił nadanie jej dalszego biegu. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.