VII SA/Wa 1161/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Protokolant Anna Mężyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi A. i H. L. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] czerwca 2005 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. VII S.A./Wa 1161/05 U Z A S A D N I E N I E Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2005r znak: [...] na podstawie art. 48 ust 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 z późn zm.) uzgodnił w zakresie oddziaływania na środowisko na etapie przed wydaniem pozwolenia na budowę przedsięwzięcie polegające na rozbudowie stacji bazowej telefonii komórkowej sieci [...] zlokalizowanej na działce nr [...] w G. przy ul. B. z następującymi uwagami: - na etapie przed oddaniem do użytkowania zobowiązania inwestora do posiadania wymaganych przepisami decyzji i pozwoleń z zakresu korzystania ze środowiska, ze szczególnym uwzględnieniem pozwolenia na emisję promieniowania do środowiska oraz udokumentowania dotrzymania w miejscach dostępnych dla ludności standardów jakości środowiska, zgodnie z obowiązującymi przepisami. - zobowiązania inwestora do maksymalnego ograniczenia negatywnego oddziaływania inwestycji na środowiska w fazie budowy, poprzez zastosowanie odpowiednich rozwiązań techniczno-technologicznych i właściwe zgodne z obowiązującymi przepisami postępowanie z odpadami powstającymi podczas budowy nowego obiektu. Organ ustalił, że inwestycja będzie polegała na rekonfiguracji systemu radioliniowego istniejącej stacji bazowej telefonii cyfrowej E. zlokalizowanej w G. ul. B. na istniejącej wieży strunobetonowej o wys. 40m - instalacji dodatkowych 6 radiolinii i demontażu dwóch istniejących. W uzasadnieniu decyzji, organ powołał się na stwierdzenia zawarte w przedłożonym raporcie oddziaływania na środowisko, iż " w najbliższym otoczeniu wieży na której zlokalizowana jest przedmiotowa stacja znajduje się teren podmiejski na którym brak jest zabudowy mieszkaniowej". Z raportu wynika też, iż " wypadkowy obszar o przekroczonym poziomie dopuszczalnym gęstości mocy pola elektromagnetycznego dla całego obiektu pochodzący od anten sektorowych przebiega całkowicie w terenie niezabudowanym w odległości nie mniejszej niż 37,96m n p.t. W przypadku radiolinii – przebiega w terenie niezabudowanym w odległości nie mniejszej niż 36,75m n.p.t.". Nadto, raport stwierdza, że "w miejscach przebywania ludzi w otoczeniu stacji tj. otaczającej zabudowie i w terenie otwartym nie wystąpi promieniowanie od urządzeń nadawczych projektowanej stacji o poziomach wyższych od dopuszczalnego". W oparciu o powyższy raport Wojewoda [...] uznał, iż " wyznaczony zasięg obszaru występowania pól elektromagnetycznych o wartościach wyższych od dopuszczalnych dla planowanego przedsięwzięcia występować będzie w miejscach niedostępnych dla ludności, a tym samym eksploatacja instalacji nie będzie powodować przekroczenia standardów jakości środowiska w zakresie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003r (Dz. U. Nr 192, poz. 1883). Odwołanie od powyższej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2005r złożyli A. i H. L. podnosząc niekorzystny wpływ inwestycji na ich nieruchomość. Minister Środowiska po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] czerwca 2005r znak: [...] na podstawie art. 138§1 pkt 3 kpa umorzył postępowanie odwoławcze. Organ odwoławczy uznał, iż składający odwołanie " jako właściciele terenu nie znajdującego się w obszarze oddziaływania obiektu, nie mogą być uznani za strony w prowadzonym postępowaniu odwoławczym". Zdaniem organu, postępowanie organu pierwszej instancji dotyczące uzgodnienia planowanej inwestycji w zakresie oddziaływania na środowisko związane było z uzyskaniem pozwolenia na budowę. Z treści art. 28 prawa budowlanego wynika natomiast, iż stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Organ odwoławczy uznał, iż planowana inwestycja nie będzie oddziaływać na nieruchomości bowiem z raportu oddziaływania na środowisko wynika, że emisja pól elektromagnetycznych będąca efektem eksploatacji stacji bazowej telefonii komórkowej wystąpi w przestrzeni powietrznej na wysokości powyżej 36,75m n.p.t. i w zasięgu maksymalnym od osi masztu wynoszącym 41,2m czyli w miejscu niedostępnym dla ludzi. Nie zachodzi w związku z tym potrzeba tworzenia obszaru ograniczonego użytkowania na terenach otaczających stację. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli A. i H. L. Zaskarżonej decyzji zarzucają naruszenie art. 5 ust 2 pkt 9 Prawa budowlanego – poprzez umorzenie postępowania odwoławczego pomimo, że skarżący powinni zostać uznani za strony postępowania oraz naruszenie art. 28 ust 2 i art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego . Skarżący powołują się na ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich zgodnie z art. 5 ust 2 pkt 9 prawa budowlanego. Uważają, iż rozbudowanie stacji wpłynie negatywnie na atrakcyjność całego przyległego terenu w tym działki będącej ich własnością. Kwestionują wysokość emisji pól elektromagnetycznych wysyłanych przez przyszłą wieżę, obliczoną w raporcie oddziaływania na środowisko. Zdaniem skarżących podane wyliczenia są mało realne i przedwczesne gdyż miarodajnym wynikiem byłby ten który zostałby przeprowadzony dopiero po wybudowaniu inwestycji. W odpowiedzi na skargę, organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona. Przede wszystkim należy podkreślić, iż przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest uzgodnienie w zakresie oddziaływania na środowisko na etapie przed wydaniem pozwolenia na budowę przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie stacji bazowej telefonii komórkowej sieci [...]. Postępowanie takie toczy się według przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r- Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 ze zm.) i stanowi część postępowania zmierzającego do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Przepisy ustawy - Prawo ochrony środowiska, nie określają kręgu osób mogących brać udział w tym postępowaniu na prawach strony. Nie oznacza to jednak, iż można posiłkować się w tym zakresie przepisem art. 28 ust 2 Prawa budowlanego w brzmieniu ustawy z dnia 27 marca 2003r (Dz. U. Nr 80, poz. 718 ), która weszła w życie z dniem 11 lipca 2003r. Art. 28 ust 2 należy uznać za przepis szczególny w stosunku do art. 28 k.p.a. Z tego względu musi być wykładany ściśle. Nie można go zatem stosować w innych postępowaniach niż postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę nawet wtedy, gdy jest to postępowanie zbliżone do postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. W szczególności art. 28 ust 2 nie może być stosowany do ustalenia kręgu osób będących stronami w postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Zauważyć należy, iż w przypadku przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, przepisy ustawy – Prawo ochrony środowiska zapewniają udział społeczeństwa w sprawie ochrony środowiska ( art. 53 p.o.ś. ). Minister Środowiska powinien ocenić legitymację strony w takim postępowaniu według treści art. 28 k.p.a. Dokonując oceny powinien wyjaśnić czy teren na którym projektowana jest inwestycja stanowi teren zabudowy mieszkaniowej. Nadto, należy ustalić czy zagospodarowanie sąsiednich nieruchomości może być dotknięte istotnymi ograniczeniami w inwestowaniu. Kwestie te raport pomija oceniając, iż obszary zagrożenia znajdują się na wysokościach niedostępnych obecnie dla ludzi. Jednakże właściciele nieruchomości posiadający prawo do jej zabudowy w przypadku gdy projektowana inwestycja wpływa na zabudowę mają prawo brać udział w postępowaniu i w tych kategoriach należy oceniać ich legitymację strony. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) uchylił zaskarżoną decyzję. Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu na podstawie art. 152 w/w ustawy.