IV SA/Gl 747/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, Sędziowie: NSA Zofia Borowicz, WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik (spr.), Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Wita, po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu o d d a l a s k a r g ę W dniu [...] r. na wniosek nabywcy pojazdu, W. S., Prezydent Miasta C. decyzją Nr [...] orzekł o czasowej rejestracji pojazdu marki [...] i wydał pozwolenie czasowe, w którym określono rodzaj i przeznaczenie samochodu jako ciężarowy [...]. W. S. zakwestionował wpis określający nabyty pojazd jako ciężarowy [...] i wniósł o zachowanie dotychczasowych wpisów w tym przedmiocie, bowiem w dowodzie rejestracyjnym, jaki posiadał sprzedawca pojazdu, przeznaczenie tego pojazdu określono jako [...] a jego rodzaj jako specjalny. Na uzasadnienie swego stanowiska podał, iż zgodnie z Zarządzeniem Ministra Komunikacji z dnia 29 listopada 1983 r. w sprawie szczegółowych przepisów w zakresie rejestracji i ewidencji pojazdów prawidłowo określono rodzaj nabytego przez niego pojazdu i wpis ten, figurujący w dowodzie rejestracyjnym pojazdu, powinien być zachowany bez zmian. W załączeniu do odwołania przedstawił pismo Instytutu Transportu Samochodowego w W., w którym wskazano, iż zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej w sprawie szczegółowych czynności organów związanych z dopuszczaniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach /Dz.U. Nr 4 z 2001 r. poz. 4/ dla pojazdów rejestrowanych po raz pierwszy przed dniem wejścia w życie wskazanego rozporządzenia, na podstawie jego § 17 powinny obowiązywać zapisy zgodnie z przepisami zarządzenia Ministra Komunikacji z dnia 29 listopada 1983 r. w sprawie szczegółowych przepisów w zakresie rejestracji i ewidencji pojazdów tj. rodzaj i podrodzaj pojazdu. W związku z faktem, iż w dniu [...] r. utraciła ważność decyzja o czasowej rejestracji pojazdu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. rozpoznając sprawę w dniu [...] r. uznało, iż zachodzi niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych, brak bowiem przedmiotu zaskarżenia. W związku z powyższym, decyzją Nr [...] umorzono postępowanie odwoławcze, a decyzja ta stała się ostateczna. W następstwie upływu czasu, na jaki wydane było pozwolenie czasowe, w dniu [...] r. Prezydent Miasta C. orzekł o rejestracji pojazdu wydając dowód rejestracyjny, w którym pozostawiono wpis w rubryce rodzaj i przeznaczenie: "samochód ciężarowy [...]". W. S. odwołał się również od tego rozstrzygnięcia organu podnosząc tożsame argumenty, co w odwołaniu od decyzji o rejestracji czasowej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym /Dz.U. Nr 58 poz. 515 z 2003 r./ i § 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach /Dz.U. Nr 192 poz. 1878/ oraz art. 138 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji, wskazując na treść art. 72 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, organ stwierdził, iż rejestracji pojazdu dokonuje się między innymi na podstawie dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany. Z dołączonego przez odwołującego dowodu rejestracyjnego wynikało, iż pierwsza rejestracja dokonana została w dniu [...] r. i w rubryce rodzaj pojazdu wpisano "samochód ciężarowy specjalizowany" a w rubryce rodzaj nadwozia – "[...]". Następnie Starostwo Powiatowe w C. dokonało wykreślenia w rubryce "rodzaj pojazdu" i dokonało nowego zapisu – "samochód specjalny" oraz wykreśliło wpis "[...]" i w rubryce "przeznaczenie" wpisało – "[...]". Takie wpisy zgodne były, zdaniem organu, z obowiązującymi w czasie rejestracji przepisami, gdyż załącznik nr 4 do powołanego w odwołaniu zarządzenia Ministra Komunikacji z dnia 29 listopada 1983 r. w sprawie szczegółowych zapisów w zakresie rejestracji i ewidencji pojazdów ustalał podział pojazdów na samochody ciężarowe uniwersalne, specjalizowane i specjalne. Do tej ostatniej grupy pojazdów ciężarowych zaliczono samochody o przeznaczeniu – [...], a samochód marki [...] zaliczany był do tej grupy rodzajowej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło, iż w chwili dokonywania rejestracji pojazdu, która miała miejsce wskutek przejścia prawa własności na inny podmiot, obowiązywał już inny akt prawny określający szczegółowe czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach. Było to bowiem rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. /Dz.U. Nr 192 poz. 1878/ i zdaniem organu ten akt prawny powinien być brany pod uwagę w chwili wydawania decyzji o rejestracji pojazdu nabytego przez odwołującego. Załącznik nr 4 wskazanego rozporządzenia nie pozwala na uznanie posiadanego przez odwołującego samochodu ciężarowego jako samochód specjalny, gdyż w tabeli nr 3 tego załącznika przeznaczenie takich pojazdów nie obejmuje [...]. Natomiast samochód [...] to samochód ciężarowy, [...]. Organ stwierdził zatem, iż obowiązująca w chwili rejestracji pojazdu klasyfikacja pojazdów, nie pokrywa się z klasyfikacją według jakiej dokonano dotychczasowych wpisów w dowodzie rejestracyjnym a zatem zgodnie z brzmieniem ust. 2 § 7 obowiązującego w dniu rejestracji rozporządzenia Ministra Infrastruktury, dokumentem źródłowym dla dokonania klasyfikacji pojazdu nie będzie wpis w dowodzie rejestracyjnym lecz załącznik nr 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury. Nie godząc się z zaprezentowanym w opisanej decyzji stanowiskiem organu, W. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę, w której wskazał, iż obowiązkiem organu rejestrującego było przyjęcie wniosku o rejestrację i stwierdzenie zgodności danych dotyczących właściciela oraz cech identyfikacyjnych i danych technicznych pojazdu a w następstwie zmiany właściciela, zamieszczenie w informatycznej bazie danych tej zmiany. Powołując się na treść § 15 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach z dnia 27 września 2003 r. /Dz.U. Nr 192 poz. 1878/ skarżący wyraził pogląd, iż organ nie miał obowiązku czynienia nowych ustaleń dotyczących rodzaju i przeznaczenia pojazdu i powinien uwzględnić wpisy w dowodzie rejestracyjnym dokonane na podstawie przepisów dotychczasowych, które to wpisy zachowują swoją ważność. Przywołany przez organ § 7 wskazanego rozporządzenia, zdaniem skarżącego, nie miał zastosowania w jego sytuacji, gdyż rodzaj i przeznaczenie pojazdu było już wcześniej ustalone. W odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej oddalenie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. powtórzyło swoje argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ - zwanej dalej p.p.s.a. sądy administracyjne wykonują wymiar sprawiedliwości poddając kontroli decyzje wydawane przez organy administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem, badając czy właściwie zastosowano przepisy prawa materialnego oraz przestrzegano przepisów proceduralnych w postępowaniu administracyjnym. W przypadku stwierdzenia naruszenia prawa Sąd władny jest wzruszyć zaskarżoną decyzję, o czym stanowi art. 145 § 1 P.p.s.a. przy czym, zgodnie z treścią art. 134 § 1 tej ustawy rozstrzygając w granicach danej sprawy, Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, a zatem ocenia legalność decyzji również z urzędu. Rozpoznając skargę W. S., Wojewódzki Sąd Administracyjny w ramach przeprowadzonej kontroli legalności zaskarżonej decyzji stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności badając zaskarżoną decyzję pod względem zgodności z obowiązującymi organ administracji przepisami procedury administracyjnej, Sąd stwierdził uchybienia, jednakże nie były to uchybienia, które miały istotny wpływ na wydane w sprawie rozstrzygnięcie. Akta sprawy przedstawione wraz z odwołaniem od decyzji Prezydenta Miasta C. nie zawierały tej decyzji a wyłącznie kopię dowodu rejestracyjnego oraz notatkę sporządzoną przez pracownika Samorządowego Kolegium Odwoławczego zawierającą informację o dacie wydania decyzji o rejestracji pojazdu. Jak wyjaśnił już Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów w uchwale z 24.9.2001 r. OPS 6/01, ONSA Nr 1/2002, poz. 7 rejestracja pojazdu następuje w formie decyzji administracyjnej po przeprowadzeniu postępowania w celu ustalenia okoliczności faktycznych i prawnych, o których mówi ustawa z 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym /Dz.U. Nr 98, poz. 602 ze zm./ i przepisy wykonawcze do niej. Postępowanie w sprawie rejestracji pojazdu kończy się wydaniem decyzji administracyjnej, poprzedzającej czynność materialno-techniczną wydania dowodu rejestracyjnego i tablic. Dowód rejestracyjny spełnia więc podwójną rolę: potwierdza wydanie decyzji administracyjnej o zarejestrowaniu pojazdu oraz jest dokumentem stwierdzającym dopuszczenie zarejestrowanego pojazdu do ruchu. Nie będąc decyzją administracyjną w rozumieniu art. 104 k.p.a., jako dokument urzędowy sporządzony w przepisanej formie przez powołane do tego organy administracji publicznej w zakresie ich działania, stanowi jednak potwierdzenie wcześniejszego uzyskania pozytywnej decyzji o rejestracji pojazdu. Decyzja administracyjna o rejestracji pojazdu jeżeli stanowi rozstrzygnięcie zgodne z wnioskiem o rejestrację, zgodnie z treścią art. 107 § 4 k.p.a. nie musi zawierać uzasadnienia. Z tych więc względów nie dołączenie do akt sprawy decyzji o zarejestrowaniu pojazdu, od której złożył odwołanie W. S., wobec uznania faktu jej wydania za bezsporny, został uznany przez Sąd jako brak formalny nie mający wpływu na wynik sprawy. Nadto, zdaniem Sądu nie odpowiada w pełni wymogom zawartym w art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie zaskarżonej decyzji. Organ bowiem nie ustosunkował się do całości zarzutów przedstawionych w odwołaniu, a w szczególności pominął milczeniem argumenty odwołującego, które zmierzały do wykazania ważności dotychczasowo dokonanych wpisów w posiadanym przez niego dowodzie rejestracyjnym, poparte załączonym do odwołania pismem Instytutu Transportu Samochodowego. Uchybienie to jednak, w ocenie Sądu nie wywołało bezpośredniego skutku na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia, a zatem uznane zostało przez Sąd jako nieistotne w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c. Nie stwierdził też Sąd uchybień co do zastosowanego w zaskarżonej decyzji prawa materialnego. Prawidłowo powołany bowiem został przez organ II instancji jako podstawa materialnoprawna rozstrzygnięcia § 7 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach /Dz.U. Nr 192 poz. 1878/. Odnosząc się do twierdzeń skarżącego zawartych w skardze trzeba wskazać, iż cytowany przez skarżącego § 15 przywołanego wyżej rozporządzenia Ministra Infrastruktury mówi o wpisach w dowodach rejestracyjnych dokonanych na podstawie przepisów dotychczasowych. Analizując w pierwszej kolejności użyte we wskazanej normie prawnej pojęcie "dotychczasowych" Wojewódzki Sąd Administracyjny zauważa, iż jako "dotychczasowe", w odniesieniu do rozporządzenia z dnia 27 września 2003 r. mogą zostać uznane wyłącznie przepisy rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 14 grudnia 2000 r. w sprawie szczegółowych czynności organów związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach /Dz.U. Nr 4 poz. 37 z 2001 r. /. Przytaczając bowiem za słownikiem języka polskiego PWN, "dotychczasowy" to poprzedzający chwilę obecną, dotychczas trwający. Ustawodawca zatem w użytym w § 15 rozporządzenia Ministra Infrastruktury pojęciu "dotychczasowe" nie miał zamiaru wskazywać innych jeszcze, poprzedzających kolejno rozporządzenie z dnia 14 grudnia 2000 r. aktów prawnych. W konsekwencji, z treści § 15 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r., rozumując a contrario wynika, iż wpisy dokonane w dowodzie rejestracyjnym, jakim legitymował się skarżący utraciły swą ważność. Rozumowanie to potwierdza dodatkowo fakt, iż klasyfikacja rodzajów i podrodzajów oraz przeznaczenie pojazdów ze względu na specjalizację zamieszczoną w załączniku nr 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 14 grudnia 2000 r. w pełni odpowiadała klasyfikacji zamieszczonej w załączniku nr 4 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach. Nie odpowiadała natomiast treści klasyfikacji dokonanej uprzednio, w zarządzeniu Ministra Komunikacji z dnia 29 listopada 1983 r. w sprawie szczegółowych przepisów w zakresie rejestracji i ewidencji pojazdów. Powracając w tym miejscu do zaprezentowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny poglądu co do formy prawnej rejestracji pojazdu, która nie przybiera postaci czynności materialno-technicznej lecz kończy się wydaniem decyzji administracyjnej, należy wskazać, iż decyzja taka może zostać wydana na podstawie obowiązującego w chwili jej wydania prawa w oparciu o stan faktyczny ustalony w chwili rozstrzygania sprawy. Obowiązkiem zatem organu rejestrującego było dokonanie ustaleń w zakresie rodzaju, podrodzaju i przeznaczenia pojazdu rejestrowanego w oparciu o treść § 7 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. i dokonanie aktualnych na dzień rejestracji wpisów w tym zakresie w dowodzie rejestracyjnym pojazdu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o powyższe, na mocy art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.