I OZ 881/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 sierpnia 2007 r., sygn. akt II SA/Kr 1124/05 w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie z wniosku P. B. o wymierzenie grzywny Prokuratorowi Rejonowemu w M. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił przyznania P. B. prawa pomocy w zakresie całkowitym wskazując w uzasadnieniu postanowienia, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony po upływie miesiąca od wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia w tym przedmiocie. W takiej sytuacji nie ma podstaw do przyznania skarżącemu prawa pomocy, skoro Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2007 r. (sygn. akt I OZ 278/07) oddalił zażalenie na postanowienie Sądu o odmowie przyznania prawa pomocy w tym postępowaniu. Aby obecny wniosek skarżącego został uwzględniony, skarżący musiałby wykazać, że od kwietnia 2007 r. jego sytuacja zmieniła się w taki sposób, że aktualnie nie stać go na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, tymczasem sytuacja taka nie została przez skarżącego wykazana. Podnoszony przez skarżącego fakt dużej ilości prowadzonych postępowań nie może być argumentem przemawiającym za uwzględnieniem wniosku, skoro takiej przesłanki nie przewiduje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie podnosząc, że odmowa przyznania mu prawa pomocy spowoduje ograniczenie prawa do sądu. Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu uznaje bowiem, że sama uciążliwość związana z dużymi kosztami obowiązkowej pomocy prawnej, nawet w przypadku, kiedy daną osobę stać na pełnomocnika, lecz wiąże się to z uciążliwymi dla niej konsekwencjami finansowymi. Skarżący podniósł, że nie ma żadnych możliwości pokrycia kosztów sądowych "nie wchodząc w rujnującą pułapkę kredytową". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżone postanowienie należało uchylić, chociaż z innych niż wskazane w zażaleniu przyczyn. Jakkolwiek Sąd I instancji słusznie wskazał, że okoliczności dotyczące sytuacji osobistej skarżącego zawarte w ponownym wniosku zasadniczo nie odbiegają od okoliczności przytoczonych w poprzednim wniosku, to zauważyć należy, że treść żądania nowego wniosku o przyznanie prawa pomocy uległa rozszerzeniu. We wniosku złożonym w dniu 11 września 2006 r. skarżący wnosił jedynie o zwolnienie od kosztów sądowych, tymczasem kolejny jego wniosek - z dnia 27 czerwca 2007 r. obejmuje zarówno żądanie zwolnienia od kosztów sądowych, jak i ustanowienia adwokata z urzędu. Sąd I instancji nie rozpatrzył możliwości finansowych skarżącego w kontekście rozszerzonego żądania wniosku. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.