VII SA/Wa 1412/05

WyrokWSA w Warszawie2006-02-23

Skład orzekający: Mirosława Kowalska, Bogusław Cieśla, Izabela Ostrowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej może nałożyć karę pieniężną za przekroczenie terminu wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, jeśli opóźnienie wynika z oczekiwania na wyjaśnienia od inwestora, a termin ten nie został wliczony do ustawowego terminu 65 dni?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że kara pieniężna za przekroczenie terminu wydania decyzji o pozwoleniu na budowę nie powinna zostać nałożona, jeśli opóźnienie wynikało z oczekiwania na wyjaśnienia od inwestora. Okres ten, zgodnie z art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego, nie wlicza się do ustawowego terminu 65 dni. Kara ma dyscyplinować organy, a nie działać na szkodę inwestorów, gdy organ działa w celu wyjaśnienia sprawy.
Stan faktyczny
Wojewoda nałożył na Wojewodę karę pieniężną w wysokości 500 zł za jednodniowe przekroczenie terminu wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Wojewoda argumentował, że opóźnienie wynikało z oczekiwania na wyjaśnienia od inwestora, które trwało 18 dni, i że ten okres powinien zostać odliczony od ustawowego terminu 65 dni. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał karę w mocy, uznając, że czynności wyjaśniające powinny być podejmowane w taki sposób, aby nie przekroczyć terminu.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, zasądził od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego Wojewody zwrot kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2006 r. sprawy ze skargi Wojewody [...] w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przekroczenie terminu przy wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, II. zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego Wojewody [...] w [...] kwotę 340 zł (trzysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2005 r. znak [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 127 § 3 i art. 144 kpa oraz art. 88a ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, po rozpatrzeniu wniosku Wojewody [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2005 r. znak: [...], nakładającego na Wojewodę [...] karę pieniężną w wysokości 500 zł, za przekroczenie terminu określonego w art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane przy wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...] znak: [...], utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że w dniu [...]grudnia 2004 r. do [...] Urzędu Wojewódzkiego wpłynął wniosek pełnomocnika Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] o zatwierdzenie projektu budowlanego "Przebudowa drogi wojewódzkiej nr [...] P.-D. B., odcinek od km 2+000 do km 16+400" i wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Decyzją z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...] Wojewoda [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił Zarządowi Dróg Wojewódzkich pozwolenia na przebudowę drogi wojewódzkiej nr [...] P.-D. B., odcinek od km 2+000 do km 16+400. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2005 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na Wojewodę [...] karę pieniężną w wysokości 500 zł uznając, że w przedmiotowej sprawie doszło do jednodniowego przekroczenia terminu określonego w art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane. Zdaniem organu nie zaszła zaś żadna z okoliczności określonych w art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane, która wstrzymywałaby bieg terminu wynikającego z art. 35 ust. 8 Praw budowlanego. Pismem z dnia [...] lipca 2005 r. Wojewoda [...] wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie nałożenia postanowieniem z dnia [...] lipca 2005 r. znak: [...] kary pieniężnej w wysokośc 500 zł. Wojewoda zarzucił, iż w trakcie przeprowadzonego postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej nie został uwzględniony przepis art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane, chociaż zachodziły okoliczności uzasadniające wstrzymanie biegu terminu 65 dni na rozpatrzenie sprawy – taką okolicznością było to, że Wojewoda [...] w dniu [...] stycznia 2005 r. zwrócił się o wyjaśnienie dotyczące planowanych robót budowlanych – odpowiedź uzyskał [...] lutego 2005 r. Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zarzut powyższy nie zasługuje na uwzględnienie. Czynności podejmowane w toku prowadzonego postępowania, mające na celu pełne wyjaśnienie żądania inwestora, winny być przez organ podejmowane w takim czasie, aby dla uniknięcia konsekwencji wynikających z art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane zachowany został termin 65 dni przy wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Wojewoda [...] wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...] do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Wojewoda podniósł, że okolicznością uzasadniającą wstrzymanie biegu terminu 65 dni na rozpatrzenie sprawy było to, że Wojewoda [...] zwrócił się do inwestora o złożenie wyjaśnień dotyczących planowanych robót budowlanych. Oczekiwanie na odpowiedź trwało 18 dni – udzielone jej faksem dopiero [...] lutego 2005 r. Gdyby ten okres 18 dni odjąć od czasu jaki minął pomiędzy złożeniem wniosku, a wydaniem decyzji, należało stwierdzić, że pozwolenie wydano po 48 dniach. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zdaniem Sądu skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 134 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270z późn. zm.) Sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Na tej podstawie Sąd rozpoznając sprawę dokonał również oceny postępowania organu I instancji. Zgodnie z przepisem art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. do terminów, o których mowa w ust. 6 nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. W niniejszej sprawie wniosek o wydanie pozwolenia na budowę wpłynął w dniu [...] grudnia 2004 r., w dniu [...] stycznia 2005 r. Wojewoda wezwał inwestora do złożenia wyjaśnień, istotnych w jego ocenie, dla określenia zakresu robót budowlanych. Inwestor udzielił odpowiedzi w dniu [...] lutego 2005 r. decyzja o pozwoleniu na budowę zapadła w dniu [...] lutego 2005 r. Zdaniem Sądu jednodniowe opóźnienie w wydaniu decyzji nastąpiło z winy strony. Okres oczekiwania organu na odpowiedź inwestora nie wlicza się do 65 dniowego terminu opisanego w art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego. Zdaniem Sądu zakreślenie terminu na wykonanie polecenia organu służy zdyscyplinowaniu inwestora. Po upływie tego terminu organ może jednak dokonać oceny, czy zastosować rygor wynikający z upływu zakreślonego terminu, czy też mimo wykonania obowiązku z uchybieniem rozpoznać wniosek. Zdaniem Sądu bez względu na to czy zachodzą przesłanki do wydania postanowienia o nałożeniu obowiązku w trybie art. 35 ust. 3 Prawa budowanego, czy też dochodzi do wezwania w przedmiocie usunięcia braków w trybie art. 64 kpa, skoro organ architektoniczno-budowlany uznał, że po uzupełnieniu wniosku możliwe jest rozpoznanie sprawy to zasadne jest doprowadzenie do jej rozpatrzenia. Za takim stanowiskiem przemawia potrzeba poszanowania fundamentalnych zasad postępowania administracyjnego, zasada uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli (art. 7 kpa), a w szczególności zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 kpa). Podkreślenia wymaga to, że przepis art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego ma służyć dyscyplinowaniu organów architektoniczno-budowlanych, nie może jednak wymuszać na organach działania niezgodnego z interesem inwestorów. Zdaniem Sądu przepis ten powinien mieć zastosowanie wówczas, gdy organ właściwy do wydania pozwolenia na budowę, dysponując kompletnym wnioskiem o pozwolenie na budowę, pozostaje w bezczynności bez uzasadnienia wynikającego z ust. 8 art. 35 Prawa budowlanego. Zdaniem Sądu taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art. 145 ust. 1 pkt 1 lit. a i art. 152 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Powołane przepisy

art. 138 § 1 pkt 1 kpart. 127 § 3art. 144 kpart. 88a ust. 1 pkt 1 ustawyart. 35 ust. 6 ustawyart. 35 ust. 8 ustawyart. 35 ust. 8art. 1 § 2 ustawyart. 134 § 1art. 35 ust. 6art. 35 ust. 3art. 64 kp

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło