I SA/Wa 2197/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska (spr.) Sędziowie asesor WSA Mirosław Gdesz asesor WSA Marta Laskowska Protokolant Maciej Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2006 r. sprawy ze skargi H. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2004 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego oddala skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] października 2004 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy M. z dnia [...] października 2004 r. o odmowie przyznania H. L. zasiłku rodzinnego oraz dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania córki K. L. Uzasadniając decyzję Kolegium wskazało, że odwołanie H. L.nie może być uwzględnione, bowiem decyzja organu pierwszej instancji jest zgodna z przepisami ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (DZ. U. Nr 228, poz. 2255 ze zm.). W myśl art. 3 pkt 16 tej ustawy pod pojęciem rodziny należy rozumieć małżonków, rodziców, opiekunów prawnych dziecka, opiekuna faktycznego dziecka oraz pozostające na utrzymaniu dzieci w wieku do ukończenia 25 roku życia. Nie wszyscy faktyczni członkowie rodziny wnioskującego o przyznanie zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku rodzinnego są członkami rodziny w rozumieniu art. 3 pkt 16 ustawy. Z uwagi na to, że córka A. L. nie spełnia kryteriów członka rodziny z tego przepisu nie może być uznana za członka rodziny wnioskodawcy. Zgodnie z art. 5 ustawy o świadczeniach rodzinnych zasiłek rodzinny przysługuje, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się nie przekracza kwoty 504 zł. W przypadku gdy dochód rodziny lub dochód osoby uczącej się przekracza tę kwotę o kwotę niższą lub równą kwocie odpowiadającej najniższemu zasiłkowi rodzinnemu przysługującemu w okresie, na który jest ustalany, zasiłek rodzinny przysługuje, jeżeli przysługiwał w poprzednim okresie zasiłkowym. Stosownie do art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy w okresie od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 31 sierpnia 2005 r. wysokość zasiłku rodzinnego wynosi 43 zł miesięcznie na pierwsze i drugie dziecko. Jak wynika z przedłożonych przez H. L. dokumentów łączny dochód dwuosobowej rodziny w 2002 r. wyniósł [...] zł, co daje [...] zł miesięcznie na osobę i jest to kwota wyższa od kryterium dochodowego ustalonego na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy (504 zł), powiększonego o kwotę odpowiadającą najniższemu zasiłkowi rodzinnemu przysługującemu w okresie, na który jest ustalany (43 zł), tj. 547 zł, zatem brak jest podstaw do przyznania zasiłku rodzinnego na rzecz K. L. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie H. L. wniósł o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2004 r. podając, że organ ten nieprawidłowo ustalił liczbę członków rodziny skarżącego przyjmując, iż składa się ona z dwóch osób i nie zaliczając do rodziny córki A. z powodu ukończenia przez nią [...] lat. Córka A. pozostaje na całkowym utrzymaniu skarżącego, ponieważ nie jest zdolna do samodzielnej egzystencji i tym samym spełnia wymagania ustawy jako członek rodziny. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd obowiązany jest do zbadania, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. Skarga nie mogła być uwzględniona. Zgodnie z art. 3 pkt 16 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji, jeżeli w ustawie jest mowa o "rodzinie – oznacza to odpowiednio następujących członków rodziny: małżonków, rodziców, opiekuna prawnego dziecka, opiekuna faktycznego dziecka oraz pozostające na utrzymaniu dzieci w wieku do ukończenia 25 roku życia, a także dziecko, które ukończyło 25 rok życia legitymujące się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, jeżeli w związku z tą niepełnosprawnością rodzinie przysługuje świadczenie pielęgnacyjne". Taką definicję rodziny należy uwzględnić przy ustalaniu prawa do zasiłku rodzinnego (art. 5 ustawy). Wynika z tego, że tylko osoby wymienione w art. 3 pkt 16 mogą być zaliczone do członków rodziny, na które następnie przelicza się dochód rodziny i ustala w ten sposób kwotę dochodu na jedną osobę. W niniejszej sprawie sporne jest, czy córka skarżącego A. spełnia warunki z powyższego przepisu i może być traktowana jako osoba uwzględniana przy przeliczaniu dochodu rodziny na poszczególnych jej członków. Dokonując wykładni art. 3 pkt 16 ustawy należy stwierdzić, że A. L mogłaby być uznana za członka rodziny dla potrzeb ustalenia prawa do zasiłku rodzinnego, gdyby rodzinie w związku z jej niepełnosprawnością przysługiwało świadczenie pielęgnacyjne. Jak wynika z zaświadczenia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z dnia [...] października 2004 r. na córkę A. wypłacany był zasiłek pielęgnacyjny, o jakim mowa w art. 16 ustawy o świadczeniach rodzinnych, a nie świadczenie pielęgnacyjne uregulowane w art. 17 tej ustawy. Zasiłek pielęgnacyjny przysługuje niepełnosprawnemu dziecku; osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności; osobie, która ukończyła 75 lat oraz osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała w wieku do ukończenia 21 roku życia. Natomiast świadczenie pielęgnacyjne przysługuje matce lub ojcu dziecka albo opiekunowi faktycznemu dziecka z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością opieki nad dzieckiem, jeżeli nie podejmuje lub rezygnuje z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad dzieckiem legitymującym się orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz koniecznością stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenie, rehabilitacji i edukacji, albo orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Opisane wyżej świadczenia rodzinne są różnymi świadczeniami i tylko jedno z nich, tzn. świadczenie pielęgnacyjne przysługujące matce lub ojcu dziecka albo faktycznemu opiekunowi dziecka pozwala na uznanie dziecka, które ukończyło 25 lat życia i legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, za członka rodziny, który powinien być uwzględniony przy przeliczaniu dochodu rodziny. Ponieważ skarżący nie wykazał, że jest uprawniony do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu, o którym mówi art. 17 ust. 1 ustawy, to uzasadnione było uznanie za członków rodziny dla potrzeb ustalenia zasiłku rodzinnego tylko dwóch osób, tj. H. L. i K. L. W takim stanie rzeczy wydane decyzje odmawiające przyznania zasiłku rodzinnego i dodatku do zasiłku rodzinnego na rzecz K. L. należy uznać za prawidłowe. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).