II SAB/Kr 60/05

PostanowienieWSA w Krakowie2006-02-23

Skład orzekający: Joanna Tuszynska, Andrzej Niecikowski, Anna Szkodzińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności oświadczenia Starosty jest dopuszczalna w świetle art. 3 § 2 PPSA?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia lub innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Oświadczenie Starosty z dnia 22.03.2004r. nie jest ani decyzją, ani postanowieniem, ani aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, które dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, w związku z czym skarga na bezczynność w jego rozpoznaniu jest niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Skarżąca J.B. wniosła skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania jej wniosku z dnia 17.12.2004 r. o stwierdzenie nieważności oświadczenia Starosty z dnia 22.03.2004 r. Skarżąca zarzuciła, że oświadczenie to zostało wydane bez podstawy prawnej i narusza przepisy k.p.a. Wojewoda wniósł o oddalenie skargi, wskazując na zawieszenie postępowania komunalizacyjnego. Skarżąca podniosła, że odpowiedź Wojewody nie dotyczy przedmiotu skargi, który dotyczy bezczynności w rozpoznaniu wniosku o stwierdzenie nieważności oświadczenia Starosty.
Rozstrzygnięcie
Skargę odrzucono.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszynska (spr.) Sędziowie: NSA Andrzej Niecikowski NSA Anna Szkodzińska Protokolant: Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2006 r. sprawy ze skargi J. B. na bezczynność Wojewody - postanawia - skargę odrzucić II SAB/Kr 60/05 UZASADNIENIE W skardze na bezczynność Wojewody [...] z dnia 17.08.2005r (prezentata kancelarii Urzędu Wojewódzkiego w K. z dnia 29.08.2005r) skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie J.B. – B. domagała się polecenia Urzędowi Wojewódzkiemu w K. rozpoznania w formie właściwego orzeczenia wniosku skarżącej z dnia 17.12.2004r. W uzasadnieniu skargi podała, że pismem z dnia 17.12.2004r skierowanym do Wojewody [...] wniosła o stwierdzenie nieważności aktu administracyjnego jakim było oświadczenie Starosty Powiatowego z dnia 22.03.2004r. W piśmie z dnia 17.12.2005r. zarzuciła, że akt z dnia 22.03.2004r narusza przepis art.217 § l pkt l kpa, gdyż bez żadnej podstawy stwierdza własność spornych działek przysługującą Skarbowi Państwa. Starosta, będąc zainteresowanym stwierdzeniem własności działek na rzecz Skarbu Państwa, sam dla siebie wydał w swoim interesie zaświadczenie, użyte następnie jako dowód w postępowaniu wieczystoksięgowym. W dniu 1.08.2005r skarżąca, w trybie art.52 § 3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wezwała Wojewodę [...] aby w terminie 14 dni wydał postanowienie lub decyzję dotyczącą stwierdzenia nieważności oświadczenia starosty z dnia 22.03.2004r. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł ojej oddalenie. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę stwierdził, że skarżąca zarzuca Wojewodzie bezczynność w postępowaniu komunalizacyjnym dotyczącym przedmiotowych działek. Podał, że postępowanie to zostało zawieszone postanowieniem z dnia 10 grudnia 2004r , do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd powszechny - ustalenia stanu prawnego przedmiotowej nieruchomości. W piśmie z dnia 30.01.2006r skarżąca zarzuciła , że odpowiedź na skargę nie dotyczy przedmiotu skargi. Skarga nie dotyczy bowiem postępowania komunalizacyjnego lecz bezczynności organu w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności oświadczenia Starosty z dnia 22.03.2004r. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art.3 § 2 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 1992r Nr 153 poz. 1270 z późn.zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu, czyli w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W razie stwierdzenia, że bezczynność organu nie dotyczy sytuacji wymienionych wyżej , na podstawie przepisu art.58 § l pkt l p.o p.s.a. Sąd odrzuca skargę. Dlatego też w pierwszym rzędzie należało odpowiedzieć na pytanie, czy skarga na bezczynność organu, polegającą na nie załatwieniu wniosku skarżącej o stwierdzenie nieważności oświadczenia Starosty z dnia 22.03.2004r., jest przypadkiem wymienionym w punktach 1-4 art. 3 § 2 ustawy. W przedłożonych aktach administracyjnych znajduje się kserokopia faksu z dnia 13.04.2005r., zawierającego dokument zatytułowany"Oświadczenie," o treści: "Starosta Krakowski , działający na podstawie art. 11 ust. l ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. Nr 46 z 7 czerwca 2000 roku poz. 543 - tekst jednolity z późniejszymi zmianami) jako organ właściwy w zakresie gospodarki nieruchomościami Skarbu Państwa oświadcza, że: działki ewidencyjne nr "1" i "2" położone w miejscowości S. gm. S. stanowią własność Skarbu Państwa, nie jest wiadomo o istnieniu jakichkolwiek ograniczonych praw rzeczowych lub ograniczenia w rozporządzeniu nieruchomością, której dotyczy oświadczenie, nie jest wiadomo o istnieniu księgi wieczystej lub zbioru dokumentów, który obejmowałby w/w działki". Dokument nie zawiera informacji do kogo oświadczenie to było skierowane. Z odpisu z księgi wieczystej Nr[...] wynika, że dokument ten, nazwany "zaświadczeniem" , był m.in. podstawą wpisu własności Skarbu Państwa działek nr "1" i "2", dokonanym na wniosek z dnia 26.03.2004r, a w księdze uczyniono wzmiankę o wniesieniu apelacji od tego wpisu. Zaskarżenie bezczynności jest dopuszczalne w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Bezczynność zachodzi wówczas, gdy w ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu albo nie podjął odpowiedniej czynności. Spełnienie tych przesłanek czyni skargę zasadną, jeśli w dniu wniesienia skargi, jak i w dniu orzekania, organ pozostaje w bezczynności. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony. Oświadczenie Starosty z dnia 22.03.2004r nie jest ani decyzją, ani postanowieniem, ani aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, które dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W związku z powyższym skargę należało uznać za niedopuszczalną.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło