II SA/Wa 232/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku związku choroby żołnierza ze służbą wojskową postanawia -odrzucić skargę- A. M. w dniu 17 stycznia 2006 r. złożył za pośrednictwem Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku związku chorób i schorzeń A. M. ze służbą wojskową. Na podstawie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m. in. w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi A. M. uczynił orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. w przedmiocie braku zaliczenia do grupy inwalidów w następstwie choroby z tytułu której przysługują świadczenia odszkodowawcze w związku ze służbą wojskową. Nadmienić w tym miejscu należy, że w orzecznictwie przyjęto, iż istnieją dwie grupy orzeczeń wydawanych przez wojskowe komisje lekarskie. Zarówno w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 1998 r. sygn. OPS 8/97, jak i w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r. sygn. akt III ZP 9/99 rozróżniono orzeczenia ustalające stan zdrowia danej osoby na potrzeby zaliczenia jej do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej w celu jej powołania lub przyjęcia do odbycia tej służby albo zwolnienia ze służby oraz orzeczenia ustalające schorzenia (stan zdrowia) danej osoby i ich związek ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych, rentowych lub zaopatrzenia emerytalnego. Wskazano przy tym, że orzeczenia ustalające związek schorzeń ze służbą nie podlegają kontroli sądowoadministracyjnej. Z przedmiotowej sprawy wynika, że zaskarżone orzeczenie nie zostało wydane w sprawie powołania lub zwolnienia A. M. ze służby. Analogicznie, jak w sprawach wskazanych wyżej stwierdzić należy, że orzeczenie ustalające związek schorzeń ze służbą wydane dla innych celów, tj. celów rentowych, emerytalnych, bądź odszkodowawczych nie ma autonomicznego bytu. Tego rodzaju orzeczenia wydawane są na użytek innych postępowań i nie zostały poddane kontroli sądowoadministracyjnej. W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 1-4 i 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.