II SA/Go 843/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska - Wawrzon, Sędziowie Sędzia WSA Maria Bohdanowicz,, Asesor WSA Michał Ruszyński (spr.), Protokolant Anna Paprocka, z udziałem Prokuratora Rejonowego po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2006 r. sprawy ze skargi J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy oddala skargę - 2 - Sygn. akt II SA/Go 843/05 U Z A S A D N I E N I E Decyzją administracyjną z dnia [...] czerwca 2005r. Nr [...] Starosta działając na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. – Prawo o ruchu drogowym ( Dz.U. z 2003r. Nr 58, poz. 515 ze zm. ) skierował J.S. na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy. Organ I instancji wskazał, że otrzymał informację o zastrzeżeniach w stanie zdrowia J.S. mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdu. Od powyższej decyzji odwołał się J.S., wnosząc o uchylenie pierwszoinstancyjnego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu odwołania J.S. wyjaśnił, że leczył się, w tym również psychiatrycznie z powodu trudnej sytuacji życiowej. Od dłuższego jednak czasu nie kontynuuje tego leczenia, i nie zażywa żadnych leków, które mogłyby mieć negatywny wpływ na prowadzenie pojazdów mechanicznych. Odwołujący się wskazał, że obecnie leczy się tylko w zakresie chorób wewnętrznych, na którą to okoliczność może przedłożyć dokumenty. Odwołujący się poinformował także, że korzysta obecnie jedynie ( na potrzeby własne ) z prawa jazdy kategorii B, uprawniające do prowadzenia samochodu osobowego. Wyjaśnił, że od kilku lat nie prowadzi żadnych pojazdów ciężarowych i autobusów w zakresie posiadanych uprawnień, co zresztą wymagałoby uzupełnienia posiadanych kwalifikacji i dokumentów. Tak więc w ocenie odwołującego się skierowanie go na badania lekarskie jest bezcelowe i narazi go na wysokie koszty, których chciałby uniknąć. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] sierpnia 2005r. Nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w oparciu o art. 122 ust. 1 pkt 4 i ust. 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym – badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem podlega – kierujący pojazdem skierowany decyzją starosty w przypadkach nasuwających zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Badanie lekarskie o którym mowa, jest wykonywane na koszt osoby badanej, chyba, że przepisy odrębne stanowią inaczej. Organ II instancji wskazał ponadto, że na podstawie § 2 ust. 5 i 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami ( Dz.U. z 2004r. Nr 2, poz. 15 ) starosta może również skierować na - 3 - badania lekarskie osobę, co do której powziął wiarygodną informację o zastrzeżeniach o stanie zdrowia tej osoby, mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów. Przy czym starosta wydaje skierowanie w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia otrzymania wniosku, zawiadomienia lub informacji. Organ odwoławczy podał, że z ustalonego w sprawie stanu faktycznego wynika, że w dniu [...] czerwca 2005r. do Starostwa Powiatowego został złożony wniosek Asesora Prokuratury Rejonowej o wszczęcie postępowania administracyjnego z urzędu w przedmiocie skierowania J.S. na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem w związku z nasuwającymi się zastrzeżeniami co do jego stanu zdrowia. Jednocześnie do wniosku został załączony akt oskarżenia oraz opinia psychiatryczna sporządzona przez zespół biegłych psychiatrów i psychologa, którzy rozpoznali u J.S. zespół charakteropatyczno-otępienny oraz zaburzenia adaptacyjne. Organ odwoławczy uznał zatem, że na podstawie tego materiału dowodowego organ I instancji miał prawo zaskarżoną decyzją skierować J.S. na badania lekarskie w celu stwierdzenia lub braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami kategorii BCDE. Decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego J.S. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o uchylenie decyzji organu odwoławczego. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił rażące naruszenie art. 7 kpa, poprzez nie wzięcie pod uwagę jego słusznego interesu. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że faktem jest, że ze względu na trudną sytuację życiową leczył się - również psychiatrycznie. Od dłuższego jednak czasu nie kontynuuje tego leczenia i nie zażywa żadnych leków, które mogłyby mieć negatywny wpływ na prowadzenie pojazdów mechanicznych. Skarżący podał, że leczy się obecnie tylko w zakresie chorób wewnętrznych. Wyjaśnił, że w dniach [...].09.2005r. do [...].09.2005r. przebywał w szpitalu. W wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono, że posiada zaburzenia adaptacyjne typu lękowo-depresyjnego, a nie jak podawano wcześniej zespół charakteropatyczno-otępienny oraz zaburzenia adaptacyjne. Tak więc w ocenie skarżącego nowe wyniki badań jego zdrowia psychicznego nie uzasadniają kierowania na dodatkowe badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy. Skarżący wskazał ponadto, że obecnie korzysta jedynie ( na potrzeby własne ) z prawa jazdy kategorii B uprawniającego do prowadzenia pojazdów kategorii B. Już od kilku lat nie prowadzi pojazdów ciężarowych i autobusów. - 4 - W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się nieuzasadniona. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia niniejszej sprawy stanowią przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. – Prawo o ruchu drogowym ( Dz.U. z 2005r. Nr 108, poz. 908 ze zm. ), oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami ( Dz.U. z 2004r. Nr 2, poz. 15 ). Przepis art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy – Prawo o ruchu drogowym stanowi, że badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem podlega kierujący pojazdem skierowany decyzją starosty w przypadkach nasuwających zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Stosownie natomiast do § 2 ust. 5 rozporządzania Ministra Zdrowia – starosta może również skierować na badania lekarskie osobę, co do której powziął wiarygodną informację o zastrzeżeniach w stanie zdrowia tej osoby, mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów. Z akt sprawy wynika, że Prokuratura Rejonowa przesłała organowi I instancji opinię sądową psychiatryczno – psychologiczną z której wynika, że zespół biegłych rozpoznał u skarżącego zespół charakteropatyczno – otępienny, oraz zaburzenia adaptacyjne. Organ I instancji powziął zatem wiarygodną informację o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia skarżącego, które mogą powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów. Wobec takiego rozpoznania istnieje konieczność skierowania skarżącego na badania lekarskie. Skarżący stwierdza w skardze, że jego obecny stan zdrowia nie uzasadnia kierowania go na badania lekarskie, gdyż w dniach od [...] września 2005r. do [...] września 2005r. przebywał w szpitalu, gdzie w wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono, że cierpi na zaburzenia adaptacyjne typu lękowo – depresyjnego a nie jak podawano wcześniej zespół charakteropatyczno – otępienny oraz zaburzenia adaptacyjne. Odnosząc się do tego twierdzenia wskazać należy, że organ odwoławczy obowiązany jest uwzględniać zmiany stanu faktycznego, jakie nastąpiły po wydaniu decyzji przez organ I instancji. W niniejszej sprawie takie zmiany jednak nie nastąpiły. Należy bowiem wskazać, że w dacie wydania zaskarżonej decyzji tj. w dniu [...] sierpnia 2005r. organ nie mógł dysponować kartą - 5 - informacyjną leczenia szpitalnego skarżącego z dnia [...] września 2005r. Pomijając jednak tę okoliczność stwierdzić należy, że rozpoznanie dokonane podczas pobytu skarżącego w szpitalu (zaburzenia adaptacyjne typu lękowo – depresyjnego) także potwierdzają konieczność skierowania na badania lekarskie. Nie można bowiem wykluczyć, że stwierdzone u skarżącego zaburzenia mogą powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów. Skarżący podnosi w skardze, że organ odwoławczy naruszył art. 7 kpa, poprzez nie wzięcie pod uwagę jego słusznego interesu. Zarzut ten w ocenie Sądu jest całkowicie nieuzasadniony. Stan zdrowia kierowcy jest istotną przesłanką bezpieczeństwa w ruchu drogowym, także bezpieczeństwa skarżącego. Organy wzięły zatem pod uwagę interes skarżącego i działały w jego interesie. Na zakończenie już tylko wskazać należy, że oświadczenie skarżącego, iż będzie on tylko korzystał z prawa jazdy kategorii B jest oświadczeniem gołosłownym a ponadto stwierdzić należy, że stan zdrowia skarżącego może powodować niezdolność także do prowadzenia pojazdów osobowych. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ). M. Bohdanowicz M. Linska – Wawrzon M. Ruszyński Sygn. akt II SA/Go 843/05 Gorzów Wlkp. dn. 14.03.2006r. Z A R Z Ą D Z E N I E 1. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć skarżącemu z pouczeniem o skardze kasacyjnej, 2. Wezwać skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, poprzez złożenie go na odpowiednim urzędowym formularzu, 3. Do wezwania dołączyć formularz PPF wraz z pouczeniem, że nie złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy na tym formularzu w terminie 7 dni od doręczenia wezwania spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania ( art. 257 p.p.s.a ). 4. Przedłożyć z wpływem.