II SA/Gd 2590/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Nowakowski, Sędziowie Sędzia NSA Andrzej Przybielski, Sędzia NSA Barbara Skrzycka-Pilch (spr.), Protokolant Karolina Wielgosz-Rogacz, po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. i G. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 lipca 2001 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę. II SA/Gd 2590/01 UZASADNIENIE Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 26 kwietnia 2001 r., nr [...], na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst. jedno z 2000 r. Dz. U. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) nakazał G. G. rozbiórkę samowolnie utwardzonego placu, wykonanego z podsypki tłucznia oraz warstwy betonu, o powierzchni 137,69 m2, wybudowanego na działce nr [...] w S. oraz uporządkowanie terenu działki po wykonanej rozbiórce. Organ administracji ustalił, że G. G. rozpoczął w 2000 r. roboty budowlane polegające na usypaniu podsypki tłucznia oraz wylaniu warstwy betonowej. W trakcie wizji lokalnej G. G. oświadczył, że wyżej opisane roboty budowlane stanowią podkład pod zamierzone ułożenie kostki brukowej. Inwestor oświadczył, iż na wykonanie przedmiotowych prac nie posiada pozwolenia na budowę. Organ wskazał, że działka nr [...] w S. nie jest zabudowana, a więc placu tego nie można zaliczyć do urządzeń technicznych związanych z obiektami budowlanymi. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy Sulęczyno, zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy nr XIII177/91 z dnia 30 września 1991 r. (Dz. Urz. Woj. II SA/Gd. nr 19, poz.137) działka nr [...] w S. stanowi rezerwę terenu pod budownictwo mieszkaniowe. Stosownie do art. 28 cyt. wyżej Prawa budowlanego budowę obiektu budowlanego można rozpocząć jedynie po uzyskaniu pozwolenia na budowę. Art. 48 tej ustawy stanowi zaś, że właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. A. i G. G. wnieśli odwołanie od tej decyzji, w którym wywodzili, że prowadzone przez nich roboty budowlane miały na celu jedynie wyrównanie terenu po wykopach częściowo istniejącym i zgromadzonym piaskiem i tłuczniem. Ponadto wskazali, iż posiadali oni decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z listopada 1999 r. Natomiast w trakcie realizacji obiektu wystąpili z wnioskiem o wydanie dodatkowej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w stosunku do obiektów gospodarczych. Nie uwzględniając zarzutów odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzja z dnia 6 lipca 2001 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie, podzielając w całości argumentację faktyczną i prawną zawartą w jego uzasadnieniu. Ponadto organ wskazał, że starania strony o uzyskanie pozwolenia na budowę nie upoważniają do rozpoczęcia prac budowlanych przed uzyskaniem takiego pozwolenia. A. i G. G. wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której domagając się uchylenia zaskarżonej. decyzji wywodzili, że przedmiotową działkę nabyli w celu wykonania inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego. Ponadto zarzucili, że nie prowadzili robót budowlanych mających na celu utwardzenie placu, a stan taki wynikł jedynie z "normalnego porządkowania i przygotowania działki do budowy, na podstawie posiadanych warunków zabudowy". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, ponawiając argumentację faktyczną i prawną zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie mogła być uwzględniona, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Obowiązujący w dacie realizacji przedmiotowego obiektu budowlanego oraz w dacie wydania zaskarżonej decyzji przepis art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126 ze zm.) stanowił, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 i art. 30. Stosownie do art. 3 pkt 6 cyt. wyżej Prawa budowlanego przez budowę - należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego; natomiast pkt 7 art. 3 tej ustawy wskazuje, iż roboty budowlane to budowa, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Z niekwestionowanych w skardze ustaleń organów administracji wynika, że skarżący utwardzili (wybudowali) przedmiotowy plac w 2000 r., bez uzyskania pozwolenia na budowę oraz bez zgłoszenia, o jakim mowa w art. 30 ustawy. Wykonywane przez nich prace należy uznać za roboty budowlane. Obiekt ten został zrealizowany na działce nr [...] w S., która zgodnie z ustaleniami przytoczonego w zaskarżonej decyzji, obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest przeznaczona pod rezerwy mieszkaniowe. Powołany jako podstawa prawna rozstrzygnięcia przepis art. 48 Prawa budowlanego, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, przewidywał, że właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Przepis ten nie pozostawiał organom administracji sfery uznaniowości w zakresie zastosowania sankcji rozbiórki obiektu budowlanego wzniesionego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Stwierdzenie, że wzniesienie określonego obiektu budowlanego nastąpiło bez wymaganego pozwolenia na budowę i na terenie nie przeznaczonym pod zabudowę (por. art. 49 ust 1) obliguje organ administracji do nakazania jego rozbiórki na wskazanej wyżej podstawie prawnej. Na marginesie wskazać należy, że skarżący przed rozpoczęciem robót budowlanych nie dokonali również zgłoszenia wymaganego przepisami ustawy. Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących nie wyjaśnienia przez organ istotnych dla sprawy okoliczności wskazać należy, iż organ prawidłowo określił okoliczności dotyczące wybudowania przedmiotowego obiektu bez pozwolenia na budowę, termin jego budowy oraz pozostałe elementy niezbędne do rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. W sprawie jest bezsporne, że przedmiotowy plac został utwardzony bez pozwolenia na budowę, zatem niezgodnie z przepisami obowiązującymi w czasie jego budowy, a ponadto znajduje się na terenie przewidzianym w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod rezerwy mieszkaniowe. Bezzasadny jest zatem zarzut naruszenia prawa własności skarżących poprzez wydanie decyzji o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego. Wskazać ponadto należy, że w myśl art. 48 ust. 2 obecnie obowiązującego Prawa budowlanego (jedn. tekst Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.), możliwość zalegalizowania obiektu budowlanego będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę istnieje, gdy: 1) jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności: - ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo - ustaleniami ostatecznej, w dniu wszczęcia postępowania, decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 2) nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem. Art. 48 ust. 2 pkt 1 w brzmieniu ustalonym przez ustawę z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy - prawo budowlane (Dz.U. Nr 93, poz. 888). Przedmiotowego przepisu nie można zastosować w wypadku, gdy organ wydał nakaz rozbiórki przed wejściem w życie tego przepisu. Z tych tez przyczyn Wojewódzki Sad Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) oddalił skargę.