III SA/Wa 442/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Jagiełło, Asesor WSA Jolanta Sokołowska, Protokolant Ewa Rutkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] stycznia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych. oddala skargę Decyzją z dnia [...] października 2003r. [...] Wójt Gminy W. określił dla Skarżącego M. Z. wysokość zaległego podatku od środków transportowych za lata 2000-2002 na kwotę 6 559,00 zł, wysokość podatku od środków transportowych za 2003 rok na kwotę 2 873,00 złotych oraz odsetki za zwłokę. Podatek naliczono za samochody ciężarowe: marki [...], marki [...] oraz marki [...]. Od decyzji tej p. M. Z. złożył odwołanie zarzucając, iż Wójt naliczył mu podatek od samochodów, które nie były w jego posiadaniu ( samochód marki [...] został sprzedany w dniu [...] lutego 2002r., samochód marki [...] został skradziony w dniu [...] lipca 2000r.) albo podlegały zwolnieniu od opodatkowania jako samochody specjalizowane przeznaczone do wywozu nieczystości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] stycznia 2004r. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy W. W uzasadnieniu decyzji odwoławczej podniesiono, iż zgodnie z art. 21 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa ( Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub części podatku, nie złożył deklaracji albo, że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna, niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego . Obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych określony w rozdz.3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r o podatkach i opłatach lokalnych ( tekst jedn. Dz.U. z 2002r. Nr 9 poz. 84 ze zmianami ) dalej u.p.o.l. wygasa z końcem miesiąca, w którym środek transportowy został na stałe wycofany z ruchu (wyrejestrowany ) lub zbyty. Zmiana, jaka nastąpiła w tym zakresie od 1 stycznia 2003r. ( art. 9 ust. 5 ) spowodowała, że wygaśnięcie obowiązku podatkowego w podatku od środków transportowych następuje z końcem miesiąca, w którym środek transportowy zostanie wyrejestrowany. W myśl art. 9 ust.4 powołanej ustawy - w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2002r. -w razie zaistnienia okoliczności mających wpływ na powstanie lub wygaśnięcie obowiązku podatkowego właściciele środków transportowych zgodnie z art. 9 ust.5 u.p.o.l zobowiązani byli do końca roku 2002 złożyć właściwemu organowi podatkowemu wykaz środków transportowych w terminie 14 dni od dnia zaistnienia tych okoliczności, natomiast w roku 2003 w zakreślonym terminie odpowiednio skorygować złożone deklaracje. P. M. Z. nie składał wykazów, ani też deklaracji, nie dokonał obowiązku wyrejestrowania pojazdów, wobec powyższego zasadnie zobowiązanie w podatku od środków transportowych określone mu zostało na podstawie informacji nadesłanych przez Starostwo Powiatowe w S. o zarejestrowanych i wyrejestrowanych pojazdach. Organ odwoławczy podniósł również, iż podatnik w dniu [...].10.2003r. przedłożył fakturę VAT Nr [...] z dnia lutego 2002 r. dot. sprzedaży posiadanego samochodu marki [...] o nr rej. [...], w związku z powyższym podatek od ww. środka transportowego został mu naliczony do końca lutego 2002r. Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego opodatkowanie pojazdu o nr rej. [...] również nie narusza przepisów prawa, bowiem fakt kradzieży nie został potwierdzony dowodami, a ponadto z akt sprawy wynika, iż przedmiotowy samochód nie został wyrejestrowany. Odnosząc się do zarzutu opodatkowania pojazdów, które podlegały zwolnieniu organ odwoławczy stwierdził, iż zgodnie z art.12 ust.1 pkt 2 u.p.o.l zwalnia się od podatku od środków transportowych m.in. pojazdy specjalne oraz pojazdy używane do celów specjalnych w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym. Natomiast według znajdującej się w aktach sprawy informacji Starostwa Powiatowego w S. z dnia [...].09.2003r. samochody o nr. rej. [...] i [...] zostały zarejestrowane jako samochody ciężarowe specjalizowane, a te nie są objęte zwolnieniem. Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] stycznia 2004r. znak [...] p. M. Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W treści skargi, opisuje przebieg postępowania w sprawie określenia zobowiązania, w podatku od środków transportowych za samochód marki [...] nr rej [...], a następnie za pojazdy o nr rejestracyjnych: [...],[...],[...]. Wyjaśnia, iż samochody te nie są w jego posiadaniu, bowiem: samochód marki [...] nr rej. [...] został sprzedany w dniu [...] lutego 2002r. do firmy "E."- M. B., natomiast [...] został skradziony w W., zaś dochodzenie w tej sprawie zostało umorzone z powodu niewykrycia sprawcy. Przyznaje, że samochód [...] nr rej. [...] jest jego własnością. Zarzuca, iż Wójt Gminy W. wydał decyzję, z której jego zdaniem wynika, iż wszystkie wymienione pojazdy są nadal w jego posiadaniu. W ocenie Skarżącego Urząd Gminy domagał się wyrejestrowania w wydziale komunikacji dwóch pojazdów, z których jeden -[...] - został wyrejestrowany natomiast co do drugiego – skradzionego samochodu marki [...] uzyskał w wydziale komunikacji informację, iż w związku z kradzieżą wygasa obowiązek zapłaty podatków. P. M. Z. wskazuje, że [...].10.2003r. otrzymał kolejną decyzję określającą wysokość podatku od środków transportowych dotyczącą samochodów [...] i [...], od której złożył odwołanie, a która została utrzymana w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Twierdzi, że jest to decyzja krzywdząca, ponieważ ma "płacić za coś co nie jest w jego posiadaniu", nie stanowi jego własności. Ponadto podnosi, iż według uzyskanych informacji, identyczne samochody służące do wywozu nieczystości stałych zwolnione są z podatku od środków transportowych. Wnosi o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i organu odwoławczego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. w odpowiedzi na skargę nie uznało zasadności podniesionych zarzutów i wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji bądź aktów sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, tylko stwierdzenie, że doszło do naruszenia przepisu prawa materialnego lub procesowego w sposób określony w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi –( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "u.p.p.s.a." – stanowi podstawę uchylenia bądź stwierdzenia nieważności zaskarżonego rozstrzygnięcia organu administracji. W rozpoznawanej sprawie Sąd nie znalazł przesłanek wskazujących, iż zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu mającym lub mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, wobec powyższego skargę jako bezzasadną należało oddalić. Jak wynika z akt sprawy Pan M.Z. nie uregulował podatku od środków transportowych w latach 2000- 2003 za pojazdy o numerach rejestracyjnych [...],[...], natomiast za pojazd o numerze [...] wpłacił w dniu [...] lipca 2003 r. kwotę 896,50 złotych, która została zarachowana: na należność główną oraz odsetki od nieterminowej wpłaty. Okoliczności te nie są sporne. Spór między podatnikiem a organem podatkowym dotyczy jedynie powstania obowiązku podatkowego w tym zakresie. Z informacji sporządzonej przez Starostwo Powiatowe w S. z dnia [...].09.2003 r. wynika, że M. Z. jest właścicielem trzech pojazdów podlegających podatkowi od środków transportowych, dwa z nich zostały zarejestrowane jako samochody ciężarowe specjalizowane ([...] i [...]) natomiast samochód [...] został zarejestrowany jako ciężarowy – przeznaczenie wywóz śmieci. Zgodnie z art. 11 u.p.o.l. właściciel pojazdu jest obowiązany z mocy prawa zapłacić należny za dany rok podatkowy podatek od środków transportowych. Podatek ten należy zapłacić w drodze samoopodatkowania w określonych ustawą terminach bez oczekiwania na wezwanie organu podatkowego. Obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został zarejestrowany, a w przypadku nabycia środka transportowego zarejestrowanego - od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został nabyty i wygasa z końcem miesiąca, w którym środek transportowy został na stałe wycofany z ruchu (wyrejestrowany) lub zbyty. Z tego względu nie można zarzucić niezgodności z prawem rozstrzygnięciu zaskarżonej decyzji określającemu zobowiązanie w tym podatku od samochodu [...] za okres 10 miesięcy 2000r., cały rok 2001 i za styczeń i luty 2002r., bowiem jest to zgodne z postanowieniami art. 9 ust. 3 i 4 u.p.o.l. Bezsporne jest, iż w lutym 2002r. samochód [...] został zbyty, jednakże do końca miesiąca w którym nastąpiło zbycie podatek winien być zapłacony. Sąd nie dopatrzył się również nieprawidłowości w tej części rozstrzygnięcia, która dotyczy określenia zobowiązania w podatku od środków transportowych od samochodu o Nr rej [...]. Fakt kradzieży tego samochodu w 2000r. potwierdzony postanowieniem o umorzeniu dochodzenia w sprawie skradzionego samochodu [...], Prokuratury Rejonowej w W. z dnia [...].08.2000 r., wobec niedokonania wyrejestrowania pojazdu w świetle treści art. 9 ust. 4 u.p.o.l. nie miał bowiem wpływu na wygaśnięcie obowiązku podatkowego. Kradzież nie stanowi zbycia pojazdu, wobec powyższego dla wygaśnięcia obowiązku podatkowego warunkiem koniecznym było dokonanie wyrejestrowania pojazdu, a tej czynności Skarżący nie dopełnił. Stałe wyrejestrowanie pojazdu zgodnie z art. 79 ust. l pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (jednolity tekst ustawy Dz.U. z 2003r. Nr 58, poz.515 ze zm.) następuje na wniosek właściciela w drodze decyzji uchylającej decyzję o wydaniu dla tego pojazdu dowodu rejestracyjnego. Kradzież samochodu, zniszczenie w wypadku samochodowym czy też jakiekolwiek rzeczywiste niekorzystanie przez właściciela z pojazdu (do momentu wyrejestrowania) nie powodują zwolnienia z obowiązku płacenia podatku (wyrok NSA z 14 września 1994r. sygn. akt SA I Gd 1580/93) . Sąd nie uznał również zasadności zarzutów skargi, iż dokonano opodatkowania pojazdów, które podlegały zwolnieniu. Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt. 2 u.p.o.l. zwolnione od podatku od środków transportowych są pojazdy specjalne i pojazdy używane do celów specjalnych w rozumieniu przepisów prawo o ruchu drogowym. Rodzaj pojazdu i jego przeznaczenie zgodnie z klasyfikacją wpisuje się w dowodzie rejestracyjnym. Jak wynika z zawartej w aktach sprawy informacji Starostwa Powiatowego w S. żaden z pojazdów, którego dotyczy zaskarżona decyzja nie został zarejestrowany jako pojazd specjalny lub pojazd używany do celów specjalnych w rozumieniu przepisów prawo o ruchu drogowym. Stąd twierdzenia Skarżącego, iż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 12 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. są bezpodstawne. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi –( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.