VI SA/Wa 2132/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska - Matusiak Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka (spr.) Sędzia WSA Maria Jagielska Protokolant Łukasz Poprawski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2006r. sprawy ze skargi P. A. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej oddala skargę Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] września 2005 r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 18 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 15 ust. 1 pkt 6 i art. 18 ust. 5 pkt 3 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r. Nr 52, poz. 525 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania P. A. od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...], cofającej pozwolenie na broń palną myśliwską, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu [...] grudnia 2004 r. Komenda Wojewódzka Policji w [...] otrzymała informację o postrzeleniu się P. A. w czasie polowania indywidualnego w dniu [...] listopada 2004 r. w S., gm. M. woj. [...]. Organ I instancji podjął czynności wyjaśniające, w wyniku których ustalił, że P. A. z dniem [...] lutego 2003 r. zmienił dotychczasowy adres stałego pobytu na miejscowość R. gm. M., a następnie wymeldował się stamtąd w dniu [...] kwietnia 2004 r. W dniu [...] lutego 2005 r. został ponownie zameldowany w miejscowości R., gm. M. Jednocześnie z informacji uzyskanej z Krajowego Rejestru Karnego w [...], wynikało, że skarżący był kilkakrotnie skazany prawomocnymi wyrokami sądów karnych za czyny z przewidziane w kodeksie karnym skarbowym i kodeksie karnym. Jednocześnie ustalono, iż od dnia uzyskania pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej zmienił adres stałego pobytu również w 1992 r. nie powiadamiając o powyższym fakcie właściwego organu policji , naruszając tym samym obowiązek wynikający z art. 26 ustawy o broni i amunicji. Na podstawie powyższych informacji organ I instancji wszczął postępowanie administracyjne. W toku tego postępowania okazało się także, że P. A. nie mieszka w miejscu stałego pobytu, a faktycznie przebywa u córki w C. i tę miejscowość podał podczas przesłuchania jako adres dla doręczeń przesyłek. Do organu I instancji wpłynęło też postanowienie z dnia [...] maja 2005 r. Okręgowego Rzecznika Dyscyplinarnego Polskiego Związku Łowieckiego w [...] o warunkowym umorzeniu na okres 2 lat próby dochodzenia dyscyplinarnego prowadzonego przeciwko P. A. w związku z postrzeleniem się przez niego w dniu [...] listopada 2004 r. podczas polowania. W orzeczeniu tym stwierdzono, iż do zdarzenia doszło wskutek niewłaściwego obchodzenia się z bronią, a czyn ten stanowił przewinienie łowieckie. W oparciu o te ustalenia Komendant Wojewódzki Policji w [...] decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. cofnął P. A. pozwolenie na broń palną myśliwską, przyjmując za jej podstawę materialnoprawną art. 18 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 6 oraz art. 18 ust. 5 pkt 3 ust ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r. Nr 52, poz. 525 ze zm.). W ocenie organu, pozwolenie na broń jest uprawnieniem szczególnym i winny je posiadać osoby o nieposzlakowanej opinii, przestrzegające porządku prawnego, zaś strona takich gwarancji nie daje. Od tej decyzji P. A. wniósł w ustawowym terminie odwołanie, wskazując iż czyny, za które został ukarany nie są wymienione w art. 15 ust. l pkt 6 ustawy o broni i amunicji, a wymierzone kary miały ścisły związek z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. Ponadto podniósł, że kwestia ta oczekuje na rozstrzygnięcie w sądzie administracyjnym w [...]. Wskazał, że niezrealizowanie ustawowego obowiązku poinformowania organu Policji o zmianie miejsca stałego pobytu było spowodowane wypadkiem na polowaniu w dniu [...] listopada 2004 r. i związanym z tym pobytem w szpitalu. Komendant Główny Policji, po przeprowadzeniu postępowania i ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...] września 2005 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W ocenie organu II instancji zastosowany przez organ I instancji przepis art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy obroni i amunicji ma charakter obligatoryjny. Katalog przestępstw wymienionych w cytowanym przepisie nie jest zamknięty, a zatem przepis ten stanowi dla organów Policji wytyczną interpretacyjną co do ustalania prawnych i faktycznych podstaw cofnięcia (lub odmowy wydania) pozwolenia na broń. Organ wskazał, że z informacji Krajowego Rejestru Karnego wynika, iż w okresie ostatnich czterech lat strona trzykrotnie została skazana za przestępstwa z ustawy karno-skarbowej i kodeksu karnego na kary grzywny w różnej wysokości, a w przypadku czynu z art. 300 § 2 kk również na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat. Żadne z powyższych skazań nie uległo jeszcze zatarciu. Ponadto popełnione czyny dotyczą mienia należnego Państwu od podatnika. Przestępstwo z art. 54 § 2 uks jest wymienione w rozdziale przeciwko obowiązkom podatkowym i rozliczeniom z tytułu dotacji lub subwencji (prawomocny z dniem [...] września 2004 r. wyrok Sądu Rejonowego w [...], nr sygn. akt [...]), przestępstwo z art. 80 § 1 uks (prawomocny z dniem [...] września 2001 r. wyrok Sądu Rejonowego w [...], sygn. akt [...])- także skierowane jest przeciwko tym dobrom. Natomiast czyn z art. 300 § 2 kk (prawomocny z dniem [...] kwietnia 2004 r. wyrok Sądu Rejonowego w [...], sygn. akt [...]), polegający na utrudnianiu dochodzenia roszczeń, jest przestępstwem przeciwko obrotowi gospodarczemu, a więc pośrednio także dotyczy mienia. Dlatego też organ uznał, iż strona naruszyła kilkakrotnie porządek prawny, co uzasadnia obawę organów Policji, o której mowa w art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji. Postępowanie strony nie daje bowiem także gwarancji, iż będzie ona przestrzegała przepisów ustawy. Dodatkowo potwierdza tę ocenę naruszenie obowiązku określonego w art. 26 tej ustawy, a także zasad bezpiecznego posiadania i używania przez nią broni - w tym zakresie wątpliwości rozwiewa prawomocne orzeczenie Okręgowego Rzecznika Dyscyplinarnego w [...]. Wbrew bowiem twierdzeniom strony, chociaż dochodzenie dyscyplinarne zostało umorzone, to jednak warunkowo na okres 2 lat, a z sentencji tego rozstrzygnięcia wprost wynika, iż przyczyną wypadku w dniu [...] listopada 2004 r. było niewłaściwe obchodzenie się z bronią przez stronę. Organ podkreślił, że prawomocne wyroki sądów karnych, skazujących stronę za umyślne przestępstwa: karne i karno-skarbowe wiążą organ Policji w zakresie ustalania przesłanek z art. 18 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy. W ocenie organu z materiału dowodowego wynika także zasadność zastosowania przez organ I instancji dyspozycji art. 18 ust. 5 pkt 3 ustawy. Skarżący dwukrotnie naruszył dyspozycję art. 26 ustawy - zmienił bowiem miejsce stałego pobytu w 2003 i 2004 r., a zameldowania na pobyt stały dokonał dopiero w lutym 2005 r., kiedy organ I instancji prowadził czynności w celu ustalenia faktycznego miejsca jego pobytu, bowiem przez blisko rok P. A. nie był nigdzie zameldowany. Zatem wyjaśnienia strony w tej sprawie, zawarte w odwołaniu, są niewiarygodne, a argumenty nie usprawiedliwiają jej niezgodnego z ustawą o broni i amunicji zachowania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego P. A. wniósł o uchylenie decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2005 r. i podtrzymał wcześniejsze zarzuty zgłoszone w odwołaniu. Zaznaczył, że zmiana miejsca zamieszkania była spowodowana wypadkiem, zaś ze względu na pobyt w szpitalu nie powiadomił organów Policji o tej zmianie. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie. Przytoczył argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji, a odnosząc się do zarzutów sformułowanych w skardze uznał je za nieuzasadnione i stwierdził, że zmiana miejsca pobytu bez stosownego powiadomienia organów Policji miała miejsce na początku 2003 r. oraz [...] kwietnia 2004 r. a zatem przed wypadkiem. Na rozprawie przez Sądem skarżący okazał 4 wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] z dnia 29 grudnia 2005 r. uchylające decyzje Izby Skarbowej w [...] w przedmiocie określenia wysokości zryczałtowanego podatku dochodowego i podatku od towarów i usług za lata 1999 i 2000. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i procesowym. Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 dalej jako p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi i powołaną podstawą prawną. Badając zaskarżone postanowienie pod tym kątem Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa materialnego ani procesowego wymagającego uwzględnienia skargi i uchylenia decyzji. Stosownie do art. 18 ust.1 pkt 3 ustawy o broni i amunicji pozwolenie na broń cofa się jeśli osoba, której pozwolenie wydano należy do osób, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 2-6 ustawy. Z kolei art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy stanowi, iż pozwolenia na broń nie wydaje się osobom, co do których istnieje uzasadniona obawa, że mogą użyć broni w celu sprzecznym z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego, w szczególności skazanym prawomocnym orzeczeniem sądu za przestępstwo przeciwko życiu, zdrowiu lub mieniu albo wobec których toczy się postępowanie karne o popełnienie takich przestępstw. Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie organy Policji słusznie przyjęły, że interpretacja przepisu art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji musi uwzględniać fakt, że od osób starających się o pozwolenie na posiadanie broni lub posiadających takie pozwolenia należy wymagać bezwzględnego przestrzegania przepisów prawa. W stosunku do takich osób obowiązuje zatem miernik najwyższej staranności. Oznacza to, że każde naruszenie przepisów prawa musi podlegać ocenie z punktu widzenia istnienia uzasadnionej obawy użycia broni w celach sprzecznych z interesem bezpieczeństwa i porządku publicznego. Niewątpliwie zatem popełnienie przez skarżącego przestępstwa z art. 300 § 2 k.k. i innych przestępstw skarbowych wymienionych w informacji z Krajowego Rejestru Karnego jest zachowaniem skierowanym wbrew obowiązującemu porządkowi prawnemu niezależnie od tego czy przestępstwo to jest przestępstwem przeciwko życiu, zdrowiu i mieniu czy też nie. Świadczy o tym użycie w cytowanym przepisie zwrotu "w szczególności", który pozwala na objęcie mocą tego przepisu nie tylko osoby skazane za przestępstwo przeciwko życiu, zdrowiu lub mieniu lub osoby, wobec których toczy się postępowanie karne o popełnienie takich przestępstw lecz także osoby skazane za inne przestępstwa, niż wymienione w tym przepisie. Niezależnie od powyższego trzeba podkreślić, że ocena czy w konkretnym przypadku takie szczególne obawy występują i czy są one uzasadnione należy do organów Policji zaś rolą Sądu jest kontrola czy ocena ta nie nosi cech dowolności oraz czy przy wydawaniu decyzji nie zostały naruszone przepisy prawa. W rozpoznawanej sprawie nie można dopatrzyć się przekroczenia tych granic. Zdaniem Sądu organy Policji właściwie zastosowały przepisy prawa materialnego oraz prawidłowo oceniły całokształt zgromadzonego materiału dowodowego. Podzielając ustalony w sprawie stan faktyczny stwierdzić należy, że chybione są argumenty skarżącego odnośnie wypełnienia obowiązku wynikającego z art. 26 ustawy o broni i amunicji. Stosownie do tego przepisu osoba posiadająca pozwolenie na broń lub posiadająca broń podlegającą rejestracji, która nie wymaga pozwolenia na broń, jest obowiązana w razie zmiany miejsca stałego pobytu zawiadomić o tym fakcie pisemnie, w terminie 14 dni od dnia zmiany miejsca stałego pobytu, organ Policji właściwy ze względu na nowe miejsce stałego pobytu. Skarżący przed dniem [...] listopada 2004 r. czyli przed wypadkiem dwukrotnie zmieniał miejsca stałego pobytu bez wymaganego powiadomienia organów Policji, a zatem okoliczność wypadku i późniejszego pobytu w szpitalu nie może usprawiedliwiać braku przestrzegania ustawowego obowiązku. Przyjętej przez Sąd oceny nie może skutecznie podważyć fakt uchylenia decyzji podatkowych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] bowiem podstawą orzekania przez organy administracji publicznej jest stan istniejący w dacie wydania decyzji. Okazane wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] z dnia 29 grudnia 2005 r. uchylające decyzje podatkowe nie mogły być zatem znane organom Policji. Natomiast, jak wyżej wskazano, kontrola sądu administracyjnego jest ograniczona do badania prawidłowości zaskarżonych decyzji pod względem materialnym i formalnym. Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie znajdując uzasadnionych podstaw faktycznych i prawnych do uwzględnienia skargi, w oparciu o art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.