II SA/Ke 605/05

Sygnatura akt: II SA/Ke 605/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie: Sędzia NSA Teresa Kobylecka (spr.), Asesor WSA Sylwester Miziołek, Protokolant: referent stażysta Sergiusz Leydo, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 marca 2006 r. sprawy ze skargi M.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] numer [...] w przedmiocie sprostowania postanowienia uzgadniającego decyzję o warunkach zabudowy oddala skargę. II SA/Ke 605/05 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu zażalenia M.W. utrzymało w mocy, na podstawie art. 138 § ust. 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 144 kpa postanowienie Starosty S. z dnia [...]. o sprostowaniu z urzędu w postanowieniu Starosty S. z dnia [...] w sprawie uzgodnienia w zakresie ochrony gruntów rolnych projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku gospodarczego na działkach oznaczonych w ewidencji gruntów numerami 43, 53 i 70/1, położonych w miejscowości Z. gm. S. następującej pomyłki: w uzasadnieniu postanowienia w wierszu 14 od dołu w zdaniu "zgodnie z ewidencją gruntów działka nr 39/1 to rola klasy IIIa i IIIb", zamiast działki "39/1" powinny być numery działek "43, 53 i 70/1". W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ odwoławczy podał, że Wójt Gminy S. wystąpił do Starosty S. o uzgodnienie projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy dla budynku gospodarczego na działkach nr ew. 43, 53 i 70/1, położonych w Z., gm. S. w zakresie ochrony gruntów rolnych. Postanowieniem z dnia [...] Starosta S. pozytywnie zaopiniował przedłożony projekt decyzji. W uzasadnieniu tego postanowienia w 14-stym wierszu od dołu organ zawarł informację, że "zgodnie z ewidencją gruntów działka nr 39/1 to rola klasy III a i III b". Postanowieniem z dnia [...] Starosta S., na podstawie art. 113 § 1 kpa, z urzędu sprostował oczywistą omyłkę zawartą w tym postanowieniu w ten sposób, że w miejsce nr działki "39/1" wpisał numery działek "43, 53, 70/1". Organ odwoławczy wskazał, że Urząd Gminy w S. występując do Starosty Powiatu S. o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy wskazał, iż ustalenia tych warunków dotyczy działek ew. 43, 53 i 70/1 położonych w Z.. Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów działki te są gruntami klasy IIIa i IIIb o ogólnej powierzchni 0,2600 ha. Pomyłkę co do podania numeru działek popełniono w 14 wierszu od dołu uzasadnienia postanowienia z dnia [...]Pomyłka polegała na podaniu, iż działka nr 39/1 to rola klasy IIIa i IIIb i ten błąd został sprostowany postanowieniem z dnia [...] Tak więc Samorządowe Kolegium Odwoławcze po analizie akt sprawy stwierdziło, że obawy M. W., że opinia Starosty dotyczy działki nr 39/1, a nie działek 43, 53 i 70/1 są bezpodstawne. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach wniosła M. W., domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu skarżąca zarzuciła, że sprostowanie dotyczyło merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Jej zdaniem "jeżeli Starosta uzgadniał decyzję Wójta co do lokalizacji decyzji o warunkach zabudowy na działkach 43, 53, 70/1 to podanie w uzasadnieniu, że podstawą był wypis z ewidencji gruntów dotyczący działki 39/1 świadczy, że materiał w oparciu o który dokonano uzgodnienia nie dotyczy decyzji Wójta Gminy S.". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Postanowieniem z dnia [...] Starosta S. pozytywnie zaopiniował w zakresie ochrony gruntów rolnych projekt decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku gospodarczego na działkach oznaczonych w ewidencji gruntów numerami 43, 53 i 70/1, położonych w miejscowości Z. gm. S.. Postanowieniem z dnia [...] oczywista omyłka polegająca na niewłaściwym wpisaniu jedynie w jednym miejscu (14 wierszu od dołu) uzasadnienia tego postanowienia innego numeru działki została przez Starostę sprostowana na podstawie art. 113 § 1 kpa poprzez wpisanie zamiast nr działki "39/1" nr "43, 53 i 70/1". Przedmiotem kontroli Sądu w sprawie niniejszej jest postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki. Dokonując oceny tego postanowienia w zakresie pozostawania go w zgodności z przepisami prawa stwierdzić należy, że nie narusza ono prawa. Organy nie dopuściły się naruszenia przepisu art. 113 § 1 kpa. Sąd nie podziela zarzutu skargi, iż sprostowanie dotyczyło merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Jak słusznie podniósł organ odwoławczy Starosta S. przy wydaniu postanowienia z dnia [...] miał na uwadze stan faktyczny dotyczący działek nr 43, 45 i 70/1, nie zaś działki nr 39/1. Omyłka co do numeru działki zawarta jedynie w uzasadnieniu postanowienia nie miała wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia, albowiem w aktach sprawy znajduje się materiał dowody dotyczący jedynie działek o nr 43, 53, 70/1, których dotyczyć miało uzgodnienie i który był przedmiotem analizy organu. Przedmiotem sprostowania nie było więc mylne ustalenie faktyczne organu administracyjnego i nie prowadziło ono do merytorycznej zmiany decyzji. Podnieść należy, iż postanowienie o uzgodnieniu z dnia [...] zostało utrzymane w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] po dokładnej analizie materiału dowodowego przez organ odwoławczy, zaś skarga na to postanowienie została oddalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 30 marca 2006 r. w sprawie II SA/Ke 604/05 (wyrok nieprawomocny). Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie oraz postanowienie organu pierwszej instancji nie naruszają prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku.