VII SA/Wa 1505/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Sędzia WSA Leszek Kamiński, Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 marca 2006 r. sprawy ze skargi Starosty [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za przekroczenie terminu przy wydaniu decyzji zatwierdzającej projekt budowlany skargę oddala Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2005r. Wojewoda [...] na podstawie art. 35 ust. 6 i 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) wymierzył Staroście [...] karę w wysokości 8.000zł za niezałatwienie w terminie sprawy zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę z wniosku inwestora Urzędu Gminy w [...] złożonego w dniu 14 lutego 2005 r. w Starostwie Powiatowym w [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że przekroczenie terminu wynikającego z przepisów Prawa budowlanego na wydanie decyzji o pozwolenie na budowę wyniosło 16 dni. Organ wskazał, że obowiązkiem organu wyższego stopnia wynikającym z art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego jest wymierzenie organowi niższego stopnia kary w wysokości 500 zł. za każdy dzień zwłoki. Przepis ten nie przewiduje możliwości odstąpienia od karania, bowiem nie zależy to od uznania organu orzekającego karę. Zażalenie na ww. postanowienie złożył Starosta [...]. Wniósł o uchylenie w całości postanowienia i umorzenie postępowania. Starosta wskazał, że nie przekroczył ustawowego terminu z uwagi na to, że od terminu 92 dni w jakim załatwiano sprawę należy odjąć 14 dni – okres postanowienia, 10 dni – okres uzgodnienia Konserwatora Zabytków, 39 dni – okres związany z wszczęciem postępowania i zawiadomieniem stron. Organ podniósł w konkluzji, ze wskazane 39 dni należy odjąć i w ten sposób termin załatwienia sprawy nie został przekroczony. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. postanowieniem z dnia [...] września 2005r. nr [...] uchylił zaskarżone postanowienie w całości i wymierzył Staroście [...] karę pieniężną w wysokości 1.500 zł. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji nieprawidłowo wyliczył okres czasu, który należało odliczyć od terminu załatwienia sprawy. Do tego okresu nie może zostać zaliczony czas związany z nałożeniem na inwestora obowiązku usunięcia braków wniosku o pozwolenie na budowę tj. od momentu wydania postanowienia w tym przedmiocie, do momentu wykonania obowiązku. Odliczenie tego okresu, oraz okresu związanego z zaopiniowaniem projektu przez [...] Konserwatora Zabytków wskazuje, że termin na wydanie decyzji został przekroczony o trzy dni. Z tego względu kara za każdy dzień zwłoki łącznie wynosić powinna 1.500 zł. Organ wskazał również ustosunkowując się do zarzutów zawartych w zażaleniu, że okres czasu związany z zawiadamianiem stron o możliwości zaznajamiania się z aktami i możliwością wypowiedzenia o zebranych dowodach nie jest terminem określonym w art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego, gdyż jest związany ze zwykłym tokiem postępowania i czynność ta powinna być przeprowadzona w sposób pozwalający na zachowanie terminu określonego w art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Starosta [...] wniósł o uchylenie postanowienia w części nakładającej na ten organ karę grzywny w wysokości 1.500 zł. Starosta podniósł, że zawiadamianie stron o możliwości zaznajamiania się z materiałami postępowania trwało 39 dni z przyczyn niezależnych od organu tj. z uwagi na pozostawanie korespondencji w urzędzie pocztowym przez ten okres. Starosta wskazał ponadto, że inwestycją w sprawie jest sieć wodociągowa o długości ponad 6km, a liczba stron wynosi 124, dlatego czas ich zawiadamiania pomimo zachowania należytej staranności miał decydujący wpływ na długość postępowania i to z przyczyn niezależnych od organu. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002 Nr 153 poz. 1269), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.). Zgodnie z art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego – stan na dzień wydawania postanowienia przez organ II instancji – w przypadku gdy właściwy organ nie wyda decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia wymierza temu organowi, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Pkt 8 ww. przepisu stanowi natomiast, że do terminu, o którym mowa w ust. 6, nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organu. W niniejszej sprawie wniosek o wydanie pozwolenia na budowę wpłynął do Starostwa Powiatowego w [...] w dniu 14 lutego 2005r. Dopiero w dniu 10 marca 2005r. zostało wydane postanowienie nakładające na inwestora obowiązek uzupełnienia braków wniosku. Wniosek został uzupełniony przez inwestora w dniu 21 marca 2005r., zaś w dniu 22 marca 2005r. Starosta wystąpił o uzgodnienie dokumentacji do [...] Urzędu Ochrony Zabytków. Akta sprawy wraz z uzgodnieniem zostały zwrócone do Starostwa w dniu 1 kwietnia 2005r., a zatem już w tym dniu Starosta dysponował kompletnymi aktami sprawy. Po odliczeniu powyższych okresów zgodnie z art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego, termin na załatwienie sprawy upłynął w dniu 12 maja 2005r. W ocenie Sądu Starosta wydając decyzję w dniu [...] maja 2005r. nie zachował terminu załatwienia sprawy zgodnie z art. 35 Prawa budowlanego i uchybienie to nastąpiło z winy Starosty. Twierdzenia Starosty co do zakończenia zawiadamiania stron o trwającym postępowaniu w dniu 16 maja 2005r. należy uznać za gołosłowne i nie poparte materiałem dowodowym. Ze zwrotnych poświadczeń odbioru "Zawiadomienia o wszczęciu postępowania" z dnia 6 kwietnia 2005r. wynika, iż ostatnie przesyłki w tej sprawie zostały zwrotnie skierowane do Starostwa w dniu 4 maja 2005r. / przesyłka i awizo D. S./ oraz w dniu 6 maja 2005r./ przesyłka i awizo C. C.. Na obu przesyłkach brak jest daty ich wpływu do Starostwa. Tym samym należało uznać, iż Starosta nie wykazał braku winy w opóźnieniu terminu załatwienia sprawy. Sprawy dotyczące udzielania pozwoleń na budowę inwestycji liniowych ze swojej natury wymagają zachowania szczególnej przezorności w ich prowadzeniu wynikającej z dużej liczby stron w postępowaniu. Z tego względu organ prowadzący tego typu postępowanie powinien odpowiednio wcześniej rozpocząć etap postępowania związany z zaznajamianiem stron o prowadzonym postępowaniu. Czynność ta jak trafnie podnosi organ II instancji, jest czynnością związaną ze zwykłym tokiem postępowania i powinna zostać przeprowadzona przez organ prowadzący postępowanie w sposób, który pozwoliłby na zachowanie terminu określonego w art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego. Nie można w przypadku niemożności prawidłowego doręczenia stronie pisma przyjąć, iż jest to opóźnienie spowodowane z winy strony, jak sugeruje to skarżący. Należy również wskazać, że przepis art. 35 Prawa budowlanego nie ma charakteru uznaniowego i w razie stwierdzenia uchybienia terminu organ wyższego stopnia ma obowiązek wymierzyć karę pieniężną. Organ II instancji prawidłowo zatem ocenił przebieg postępowania i zgodnie z przepisami prawa wymierzył grzywnę za 3 dni zwłoki w wysokości 1.500 zł . Z powyższych względów Sąd uznał zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.