VI SA/Wa 128/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Sędziowie Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Asesor WSA Andrzej Kuna (spr.) Protokolant Łukasz Poprawski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 marca 2006 r. sprawy ze skargi A. T. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na broń palną myśliwską oddala skargę Pismem z dnia [...] kwietnia 2005 roku A. T. zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] o wydanie pozwolenia na broń palną myśliwską. Do podania dołączył między innymi orzeczenie lekarskie i orzeczenie psychologiczne pozytywne dla niego. Komendant Wojewódzki Policji w [...] pismem z dnia [...] maja 2005 roku zaskarżył powyższe orzeczenia zawieszając jednocześnie postępowanie administracyjne do czasu rozpoznania odwołań. W wyniku wniesionych odwołań zostało wydane nowe orzeczenie psychologiczne korzystne dla skarżącego, natomiast orzeczenie lekarskie z dnia [...] września 2005 roku wydane przez Wojskowy Instytut Medycyny Lotniczej w [...] stwierdza u badanego brak posiadania zdolności fizycznej i psychicznej do dysponowania bronią. Komendant Wojewódzki Policji w [...] podjął zawieszone postępowanie i decyzją z dnia [...] października 2005 roku odmówił wydania pozwolenia na broń palną myśliwską do celów łowieckich w ilości dwóch sztuk, powołując się na dyspozycje art. 15 ust. 1 pkt 2 - 4 ustawy z dnia 21 maja 1999 roku o broni i amunicji (tekst jednolity z 2004 r. Dz. U. Nr 52, poz. 525 ze zm.). W uzasadnieniu podniósł, że treść orzeczenia lekarskiego obligowała go do wydania takiej decyzji. Pismem z dnia [...] listopada 2005 roku skarżący złożył odwołanie do Komendanta Głównego Policji zarzucając rażącą przewlekłość postępowania oraz rażące naruszenie prawa poprzez oparcie decyzji na opinii lekarza, który ją wydał bez przeprowadzenia badania i wniósł o uchylenie decyzji i wydanie pozwolenia na broń, ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu odwołania kwestionuje sposób przeprowadzenia badań oraz podnosi fakt, że orzeczenie podpisał lekarz, który go nie badał. W oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 i art. 268a k.p.a. oraz art. 15 ust.1 pkt 2 - 4 ustawy z dnia 21 maja 1999 roku o broni i amunicji (tekst jednolity z 2004 r. Dz. U. Nr 52, poz. 525 ze zm.) Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] grudnia 2005 roku utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Uzasadniając swoją decyzję organ podkreślił, że do akt sprawy w trybie odwoławczym wpłynęło orzeczenie lekarskie wydane przez Wojskowy Instytut Medycyny Lotniczej w [...], które stwierdza, iż skarżący nie posiada zdolności fizycznej i psychicznej do dysponowania bronią. Jest to orzeczenie ostateczne i wiążące organ. Z uwagi na jego treść oraz art. 15 ust. 1 pkt 2 - 4 wyżej cytowanej ustawy organ był zobligowany do odmowy wydania pozwolenia na broń palną myśliwską. Policja nie jest uprawniona do merytorycznego oceniania orzeczeń lekarskich jak również nie jest uprawniona do oceny pracy lekarzy wystawiających takie orzeczenia. Organ również nie miał wpływu na czas trwania postępowania administracyjnego, które było uzależnione od wydania orzeczeń w trybie odwoławczym. Pismem z dnia [...] stycznia 2006 roku skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie podnosząc rażącą przewlekłość postępowania oraz rażące naruszenie prawa poprzez oparcie decyzji na opinii lekarza, który wydał ją nie badając i nie widząc go. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu skargi kwestionuje treść wydanego orzeczenia lekarskiego w trybie odwoławczym z uwagi na fakt, że orzeczenie to podpisał lekarz, który nie brał udziału w badaniach. Uważa, że Komendant Główny Policji winien zakwestionować treść orzeczenia lekarskiego, ponieważ zostało wydane z naruszeniem prawa oraz zdyscyplinować instytucje, które zbyt opieszale wydawały orzeczenia w trybie odwoławczym. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wnosi o jej oddalenie podtrzymując argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje; Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi zatem o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, która jest dokonywana w kontekście zgodności z prawem materialnym i procesowym, a nie według kryteriów celowościowych. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarga analizowana stosownie do wymienionych założeń kontroli sądowej decyzji administracyjnych podlega oddaleniu, gdyż zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja pierwszoinstancyjna nie naruszają prawa. Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości w działaniu organów, tak gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i prawną jego ocenę w świetle mających zastosowanie przepisów Materialnoprawną podstawą zaskarżonych decyzji były przepis art. 15 ust. 1 pkt 2 - 4 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. ustawy o broni i amunicji, który stanowi, że pozwolenia na broń nie wydaje się osobom z zaburzeniami psychicznymi lub o znacznie ograniczonej sprawności psychofizycznej, wskazującym istotne zaburzenia funkcjonowania psychologicznego oraz osobom uzależnionym od alkoholu lub od substancji psychoaktywnych. Ponadto ust. 3 art. 15 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. ustawy o broni i amunicji zobowiązuje osobę, która ubiega się o wydanie pozwolenia na broń do przedstawienia właściwemu organowi policji orzeczenia lekarskiego i psychologicznego wydanego przez upoważnionego lekarza i psychologa, stwierdzającego, że nie należy ona do osób wymienionych w ust. 1 pkt 2 - 4. Rozpoznając podanie skarżącego o wydanie pozwolenia na broń palną myśliwską Komendant Wojewódzki Policji w [...] działając w oparciu o § 8 ust. 1, 2, 3 i 4 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 września 2000 roku w sprawie badań lekarskich i psychologicznych osób ubiegających się lub posiadających pozwolenie na broń (Dz. U. Nr 79, poz. 898) złożył odwołanie od orzeczeń dołączonych do podania. Wydane orzeczenie przez Wojskowy Instytut Medycyny Lotniczej w [...] w trybie odwołania jest ostateczne, o czym mówi wprost § 8 ust. 9 wyżej cytowanego rozporządzenia, a więc było ono wiążące dla organu wydającego decyzję. W sytuacji negatywnego orzeczenia organ mógł tylko odmówić wydania pozwolenia na broń palną myśliwską. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 września 2000 roku w sprawie badań lekarskich i psychologicznych osób ubiegających się lub posiadających pozwolenie na broń wskazuje jednoznacznie kto sprawuje kontrolę nad pracą uprawnionych lekarzy i psychologów. Paragraf 9 ust. 1 powyższego rozporządzenia stwierdza, że "kontrolę wykonywania i dokumentowania badań lekarskich i psychologicznych oraz wydawania orzeczeń lekarskich i psychologicznych przeprowadza wojewoda właściwy ze względu na miejsce wydania orzeczenia lekarskiego lub psychologicznego". Tak więc zarówno Komendant Wojewódzki Policji jak i Komendant Główny nie są kompetentni do kontrolowania pracy lekarzy i psychologów uprawnionych do wydawania orzeczeń. Również Sąd podzielił argumentację organu, że nie miał on wpływu na czas trwania postępowania administracyjnego z uwagi na specyfikę przebiegu postępowania odwoławczego od wydanych orzeczeń. Z tych wszystkich względów, uznając, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a oddalił skargę.