II SA/Ke 606/05

Sygnatura akt: II SA/Ke 606/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 kwietnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Żak (spr.), Sędziowie: Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Asesor WSA Sylwester Miziołek, Protokolant: referent stażysta Sergiusz Leydo, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi J. R. na decyzję Wojewody z dnia [...]numer [...] w przedmiocie zmiany pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocniania się wyroku, III. zasądza od Wojewody na rzecz J. R. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Wojewoda decyzją z dnia [...], [...], po rozpatrzeniu odwołania J. R. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...], zmieniającej decyzję o pozwoleniu na budowę wydaną przez Prezydenta Miasta w dniu [...] udzielającej R. i A. W. pozwolenia na budowę budynku usługowo mieszkalnego o czterech lokalach mieszkalnych i pomieszczeniach biurowych z infrastrukturą techniczną na działkach nr 512/1, 512/2, 505/3, 505/4, przy ul. Z. w K. w zakresie: - zmiany planu zagospodarowania działki oraz projektu budowlanego budynku na nowy, o większych gabarytach, całkowicie podpiwniczony z garażami na 11 stanowisk, zmianą ilości lokali mieszkalnych na 8, w tym 4 lokale dwupoziomowe i usługowych – 3 lokale w tym: 9 gabinetów, 3 sekretariaty i 1 poczekalnia, 3 sanitariaty, dodatkowego zjazdu do garaży z ul. Z. - na podstawie art.138 par.1 pkt.1 kpa utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał,, że w dniu [...] R. i A. W. uzyskali decyzję o zatwierdzeniu projektu budowanego i pozwoleniu na budowę budynku usługowo-mieszkalnego o czterech lokalach mieszkalnych i pomieszczeniach biurowych wraz z niezbędnymi instalacjami na nieruchomości położonej przy ul.Z. Decyzja ta wobec nie wniesienia odwołania stała się ostateczna. W dniu[...], inwestorzy wystąpili o zmianę tej decyzji, dołączając do swojego wniosku : decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych zawierających do 4 mieszkań oraz pomieszczenia usługowo- handlowe/ każdy/ wraz z przyłączem kanalizacji sanitarnej i deszczowej oraz urządzeniami techniczno-budowolnymi związanymi z budynkami. Złożyli także projekt budowlany obejmujący zmiany planu zagospodarowania terenu i projekt obiektu budowlanego. Prezydent Miasta dwukrotnie wydawał decyzje uwzględniające wniosek inwestorów o zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę, które były następnie uchylane przez organ II instancji z uwagi na wady i uchybienia projektowe /pierwsza decyzja z dnia [...] została uchylona przez organ II instancji z przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia w dniu [...] oraz druga decyzja z dnia [...] uchylona przez organ II instancji z przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia decyzją z dnia [...]/. Po ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji wydał zaskarżoną decyzję z dnia [...] zmieniając poprzednią decyzję o pozwoleniu na budowę z dnia [...], w ten sposób, że zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku usługowo mieszkalnego o czterech lokalach mieszkalnych i pomieszczeniach biurowych z infrastrukturą techniczną na działkach nr 512/1, 512/2, 505/3, 505/4, przy ul. Z. w K., o większych gabarytach, całkowicie podpiwniczony z garażami na 11 stanowisk, zmianą ilości lokali mieszkalnych na 8 w tym 4 lokale dwupoziomowe i usługowych – 3 lokale - w tym: 9 gabinetów, 3 sekretariaty i 1 poczekalnia, 3 sanitariaty, a także udzielił pozwolenia na budowę dodatkowego zjazdu do garaży z ul. Z. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł właściciel sąsiedniej nieruchomości J. R., który zarzucił, że konieczne jest wybudowanie muru oporowego na terenie inwestorów, zabezpieczającego przed dalszym obsuwaniem się gruntu i pękaniem jego domu. Zarzucił także, że nie została dotrzymana minimalna odległość między projektowanym budynkiem a kominem odprowadzającym spaliny z budynku skarżącego, powinna ona wynosić 12 m a wyniesie 9 m. Ponadto odwołujący się wskazał , że nie została zachowana odległość 1m od południowo-wschodniego naroża zaprojektowanego budynku od istniejącego przyłącza kanalizacyjnego odprowadzającego ścieki z jego budynku. Organ odwoławczy z uwagi na zarzuty odwołania zobowiązał inwestora m.in. do złożenia analizy ciągów kominowych w budynku skarżącego z uwzględnieniem rzeczywistej odległości projektowanego budynku od budynku skarżącego, oświadczenia projektanta, co do braku potrzeby wykonania ściany oporowej i usunięcia wad projektu budowlanego dotyczących braku potwierdzenia wprowadzonych zmian do projektu. Następnie w dalszej części uzasadnienia swojej decyzji, organ odwoławczy wyjaśnił, iż w myśl przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r, o zmianie ustawy Prawo budowlane (Dz. U. Nr 93, poz. 888), do spraw wszczętych, a nie zakończonych przed dniem wejścia w życie wspomnianej ustawy stosuje się jej przepisy, z zastrzeżeniem ust. 2-4. W związku z czym w przedmiotowej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r prawo budowlane, w brzmieniu uwzględniającym zmiany wprowadzone powyższą ustawą z dnia 16 kwietnia 2004r,. Następnie organ powołując treść art.36 a ust.3 i treść art.35 ust.1 pkt.1 ustawy Prawo budowlane z 1994r. podał, że inwestorzy posiadają decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] z terminem ważności do [...], wobec czego złożyli wniosek w niniejszej sprawie w terminie jej ważności. Analizując treść miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego m. K. będącego podstawą wydania tej decyzji, organ odwoławczy wskazał, że projektowana inwestycja pozostaje w zgodzie z w/w decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] a także z obowiązującym w dniu jej wydania miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego. Zaskarżona decyzja o pozwoleniu na budowę jest także zgodna z przepisami techniczno-budowlanymi i zawiera niezbędne uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia. Odnosząc się do zarzutów odwołania, orgna II instancji powołał n treść § 142 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r, w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie zgodnie z którym przewody kominowe winny być wyprowadzone ponad dach na wysokość zabezpieczającą przed niedopuszczalnym zakłóceniem ciągu. Wymaganie to uznaje się za spełnione, jeżeli wyloty przewodów kominowych zostaną wprowadzone ponad dach w sposób odkreślony Polską Normą dla kominów murowanych. Organ wskazał, ze przy ocenie działania ciągów kominowych w budynku U. i J. R., A. i R. W. przedłożyli rysunki zamienne do projektu budowlanego, zgodnie z którymi przeprojektowana została ściana zewnętrzna poddasza od strony budynku U. i J. R. w taki sposób, że odległość tej ściany od komina w ich budynku wynosić będzie co najmniej 10,10 m, która to odległość według oceny projektanta nie spowoduje zakłócenie ciągów kominowych w budynku Radziszewskich. W związku z tym obawy strony skarżącej są w tym zakresie bezpodstawne. Organ odwoławczy, wyjaśnił również, że o potrzebie wykonania ściany oporowej na działce A. i R. W., zdecydował uprawniony projektant, który zgodnie z przepisami prawa budowlanego zobowiązany jest do sporządzenia projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W niniejszej sprawie projektant zadecydował jednak, iż wykonanie takiej ściany jest zbędne dlatego nie ma podstaw aby organ odwoławczy żądał zrealizowania tej sciany w ramach przedmiotowej inwestycji. Ponadto, jak podkreślił organ, inwestorzy uzyskali opinię Zespołu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej Urzędu Miasta, w której zostało pozytywnie zaopiniowana rozbudowa nadziemnej części budynku pod warunkiem zachowania odległości min 1.0 m od istniejącego przyłącza kanalizacji sanitarnej. Zachowanie tej odległości wynika zarówno z załącznika graficznego do protokołu z oględzin, na którym zaznaczono fragment rury kanalizacyjnej z podaniem odległości 100 cm od muru istniejącego na działce inwestorów, jak i z rysunku obrazującego inwentaryzację fundamentów i ścian. W tej sytuacji nie ma podstaw do kwestionowania wykazanej odległości projektowanego budynku od istniejacego przyłącza kanalizacyjnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję, J. R., wskazał na zbyt bliskie zlokalizowanie projektowanego budynku A. i R. W. od istniejącego kanału sanitarnego odprowadzającego ścieki z jego domu zlokalizowanego przy Z. w K. Skarżący podkreślił, iż przygotowywany projekt powiększenia zarysów budowy domu zbliża się murami do jego kanału sanitarnego na odległość ok. 0,6 m co grozi uszkodzeniem i zmianą niwelety kanału na skutek osiadania gruntu pod ciężarem budynku. Ponadto skarżący podniósł również, iż stopniowe obniżenie powierzchni terenu w bezpośrednim sąsiedztwie jego działki może spowodować runięcie ogrodzenia oraz osłabienie struktury gruntu pod fundamentami domu. Z kolei zaniechanie budowy ścian oporowych stanowi zagrożenie życia skarżącego, zwłaszcza, że w pasie ogrodzenia od strony domu położony jest przewód gazowy na głębokości około 80 cm i podłączenie wodociągowe nieco głębiej . W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co nastepuje: Skarga jest zasadna, aczkolwiek z innych przyczyn niż w niej podano. Zgodnie z art. 134 par 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1240 ze zmianami), zwanej dalej ustawą "p.p.s.a", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Bezsporne jest w sprawie, że inwestor wystąpił w trybie art.36a ust.1 ustawy Prawo budowlane z 1994r. o zmianę pozwolenia na budowę z dnia [...]. Zgodnie z treścią tego przepisu istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Ustęp 3 tego przepisu brzmi – w postępowaniu w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę, przepisy art. 32-35 stosuje się odpowiednio do zakresu tej zmiany. Przepis art.35 ust.1 tej ustawy stanowi, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja jest wadliwa, ponieważ organ, co wynika z treści uzasadnienia decyzji, w istocie nie dokonał sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Ograniczył się w tym zakresie do stwierdzenia, że projektowana inwestycja pozostaje w zgodzie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...]. Tymczasem już tylko z porównania literalnego brzmienia w/w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i treści decyzji o zmianie pozwolenia na budowę wraz ze stanowiącym jej integralną część projektem zagospodarowania działki z dnia [...] wynika, że są między nimi rozbieżności. W decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu przewidziano przedsięwzięcie w postaci budowy dwóch budynków mieszkalnych zawierających do 4 mieszkań oraz pomieszczenia usługowo- handlowe/ każdy/ wraz z przyłączem kanalizacji sanitarnej i deszczowej oraz urządzeniami techniczno-budowolnymi związanymi z budynkami. Decyzją z dnia [...] zmieniono ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę z dnia [...] i udzielono pozwolenia na budowę budynku o większych gabarytach z garażami, a także wydano pozwolenie na budowę dodatkowego zjazdu do garaży z ul. Z. Z opisu technicznego inwestycji zawartego w projekcie budowlanym, a także projektu zagospodarowania terenu, wynika że jeden garaż będzie umieszczony w skarpie działki od strony wschodniej budynku oraz w części podpiwniczenia budynku od strony zachodniej, natomiast inne garaże zaprojektowano w piwnicach budynku. Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu przewidywała po pierwsze budowę dwóch budynków i nie przewidywała budowy garaży ani w bryle budynku ani wolnostojącego, ani też zjazdu do garaży z ulicy Z. Mimo tych rozbieżności między osnową decyzji o warunkach zabudowy i projektem zagospodarowania terenu przewidującym budowę większego budynku z garażami w bryle tego budynku, jednego garażu w skarpie i zjazdu z ul. Zgoda, organ odwoławczy nie wyjaśnił dlaczego uznał, że projekt budowlany spełnia wymagania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W tym zakresie niezbędne jest dokonanie analizy projektu budowlanego. W świetle cytowanego przepisu art.35 ust.1 pkt.1 obowiązek ten spoczywa na właściwym organie wydającym pozwolenie na budowę, a nie na sądzie administracyjnym, który powołany jest do badania legalości zaskarżonej decyzji. Z powyższych względów w ocenie Sądu zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art.7,77 par.1 i art.107par.3 kpa. Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art.145 par.1 pkt.1c w/w ustawy Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd uchylił zaskarżoną decyzję.