I OSK 1264/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski po rozpoznaniu w dniu 5 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 kwietnia 2006 r., sygn. akt IV SA/Wr 53/06 o odrzuceniu skargi P. S. na uchwałę Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 18 listopada 1999 r., Nr XIV/474/99 w przedmiocie określenia zasad gospodarowania nieruchomościami wchodzącymi w skład zasobu mieszkaniowego miasta postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu Jak wskazał Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, w dniu 5 grudnia 2005 r. wniesiona została do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Rady Miejskiej we Wrocławiu skarga P. S. na uchwałę Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 18 listopada 1999 r. Nr XlV/474/99 w sprawie określenia zasad gospodarowania nieruchomościami wchodzącymi w skład zasobu mieszkaniowego Miasta. W odpowiedzi na powyższą skargę Prezydent Miasta Wrocławia wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 52 ustawy z dnia 30 lipca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) z powodu uchybienia terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucając skargę zważył, iż zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), skargę do sądów administracyjnych wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia sprawy. Z § 2 powyższego artykułu wynika, że w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 ustawy, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Z akt sprawy wynika, że skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa w dniu 24 sierpnia 2005 r. Określony - cytowanym art. 53 § 2 - termin do wniesienia skargi w związku z brakiem odpowiedzi wezwanie do usunięcia naruszenia prawa upływał z dniem 24 października 2005 r. (poniedziałek). Tak więc wniesienie skargi 5 grudnia 2005 r. nastąpiło z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Z tych względów Sąd skargę P. S. odrzucił. Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 kwietnia 2006 r. P. S. złożył skargę kasacyjną, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Pełnomocnik skarżącego na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zarzucił zaskarżonemu orzeczeniu: 1. naruszenie przepisów postępowania — art. 58 § 1 pkt 2, art. 220 § 2 w związku z art. 230 § 1 i § 2, art. 91 § 1 i § 2, art. 106 § 1, art. 133 § 1 poprzez art. 160, i art. 141 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy przez nie wezwanie strony skarżącej do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi, nie wyznaczenie rozprawy, przyjęcie stanu faktycznego podanego przez stronę przeciwną o wniesieniu skargi w dniu 5 grudnia 2005 r., tj. po terminie wskazanym w art. 53 ust. 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, za stan rzeczywisty bez wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego i bez jego właściwej oceny; 2. naruszenie przepisów postępowania poprzez pozbawienie skarżącego możności obrony swych praw przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, co miało istotny wpływ na wynik postępowania i spowodowało jednocześnie nieważność postępowania z przyczyny wskazanej w przepisie z art. 183 § 2 pkt 5 tej ustawy. Jak podniesiono w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, skoro Przewodniczący, mimo ustawowego obowiązku określonego w art. 220 § 2 ustawy, nie wezwał strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi za pośrednictwem Rady Miejskiej Wrocławia to w ocenie strony skarżącej brak było podstawy do badania przez Sąd spełnienia warunków formalnych do skutecznego złożenia skargi wymienionych w art. 58 § 1 ustawy w tym wskazanego w jego pkt 2 w celu oceny zachowania terminu jako warunku formalnego do skutecznego wniesienia skargi na Uchwałę nr XIV/474/99 Rady Miejskiej Wrocławia przewidzianego w art. 53 § 2 ustawy. Dlatego też, w opisanym stanie faktycznym odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy jest bezpodstawne. Nie zachowanie przez Sąd przepisów postępowania określonych w art. 220 § 1 ustawy polegające na nie dopełnieniu obowiązku wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego i rozpatrzenie sprawy na posiedzeniu niejawnym, spowodowało, że skarżący został pozbawiony możności obrony swych praw, tym samym zaistniała przyczyna nieważności postępowania wymieniona w art. 183 § 2 pkt 5 ustawy. Wezwanie skarżącego przez Sąd do usunięcia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi i zastosowanie się skarżącego do tegoż wezwania skutkowałoby w świetle art. 91 § 1 i 2 ustawy wyznaczeniem przez Sąd rozprawy z urzędu i powiadomieniem także strony skarżącej o tym na piśmie doręczonego jej co najmniej na siedem dni przed posiedzeniem a także w miarę potrzeby stosownie do art. 91 § 3 ustawy wydaniem zarządzenia stawienia się stron lub jednej z nich osobiście lub przez pełnomocnika w celu dokładnego wyjaśnienia sprawy w szczególności kwestii zachowania przez stronę skarżącą trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi na Uchwałę nr XIV/474/99 Rady Miejskiej. Wówczas strona skarżąca mogłaby popierać skargę na Uchwałę Rady Miejskiej, stosownie do postanowień przepisu art. 106 § 2 ustawy na posiedzeniu Sądu poprzez zgłaszanie ustnie żądań i wniosków oraz składanie wyjaśnień w tym o zachowaniu przez nią ustawowego terminu do złożenia skargi drogą pocztową w dniu 2 grudnia 2005r., po doręczeniu w dniu 2 listopada 2005r. przez Radę Miejską Wrocławia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 23 sierpnia 2005 r. w formie Uchwały nr XLI/2896/05 Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 29 września 2005 r. w sprawie rozpatrzenia wezwania P. S. do usunięcia naruszenia prawa w związku z uchwałą nr XIV/474/99 Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 18 listopada 1999 r. w sprawie określenia zasad gospodarowania nieruchomościami wchodzącymi w skład zasobu mieszkaniowego Miasta, rozdziału kompetencji właścicielskich i zarządzających oraz przekazania zadań niezwiązanych z gospodarowaniem zasobem mieszkaniowym, wykonywanych dotychczas przez Zarządy Gospodarki Komunalnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak wynika z akt sprawy P. S. w dniu 24 sierpnia 2005 r. wezwał Radę Miejską Wrocławia do usunięcia naruszenia prawa. Do skargi kasacyjnej skarżący załączył uchwałę Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 29 września 2005 r. Nr XLI/2896/05, w której Rada Miejska nie uwzględniła wezwania P. S. do usunięcie naruszenia prawa. Powyższą uchwałę można uznać za odpowiedź na wezwanie skarżącego, wydaną w terminie określonym przepisem art. 35 k.p.a. Ustalenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, iż organ gminy nie odpowiedział na wezwanie skarżącego do usunięcia naruszenia prawa nie odpowiada więc rzeczywistemu stanowi faktycznemu. Jak twierdzi skarżący w skardze kasacyjnej, powyższa uchwała Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 29 września 2005 r. została mu doręczona w dniu 2 listopada 2005 r. a skarga na uchwałę z dnia 18 listopada 1999 r. została nadana drogą pocztową w dniu 2 grudnia 2005 r. Powołując się na powyższe okoliczności skarżący przedstawił kopie potwierdzenia nadania skargi i zwrotnego potwierdzenia odbioru uchwały. Okoliczności powyższe wymagają sprawdzenia i wyjaśnienia przez Sąd I instancji, gdyż mają istotne znaczenia dla ustalenia czy P. S. składając skargę na uchwałę Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 18 listopada 1999 r. zachował termin określony w art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Za bezpodstawny należy natomiast uznać zarzut nieważności postępowania z art. 183 § 2 pkt 5 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tj. polegający na tym, iż strona została pozbawiona możności swych praw w związku brakiem wezwania do uiszczenia wpisu sądowego i rozpoznania sprawy na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie bowiem z przepisem art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na który zresztą powołał się Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Sąd I instancji powyższy przepis zastosował prawidłowo rozpoznając skargę na posiedzeniu niejawnym, gdy uznał już, że podlega ona odrzuceniu z przyczyn wskazanych w art. 58 § 1 pkt 2. Odrzucenie skargi na posiedzeniu niejawnym nie ma natomiast żadnego związku z faktem, iż Sąd nie wzywał skarżącego do uiszczenia wpisu. Należy jednak wskazać, iż w myśl art. 222 w/w ustawy nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu. W takiej sytuacji, ze względu na błędne ustalenia prawne i faktyczne, zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 kwietnia 2006 r. podlega uchyleniu a sprawa zwróceniu do ponownego rozpoznania w celu wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych. Z tego względu na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 182 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.