III SO/Kr 1/06
PostanowienieWSA w Krakowie2006-04-25
Skład orzekający: Krystyna Kutzner
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny może wymierzyć grzywnę organowi za odmowę przekazania skargi wraz z aktami sprawy, nawet jeśli organ ostatecznie przekazał skargę po złożeniu wniosku o ukaranie?Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny może orzec o wymierzeniu organowi grzywny na wniosek skarżącego, nawet jeśli organ uchybił terminowi i przekazał skargę po złożeniu wniosku o ukaranie, ale przed jego rozpatrzeniem przez sąd. Sąd uwzględnia wszystkie okoliczności sprawy, w tym przyczyny odmowy i późniejszego przekazania skargi, decydując o wymierzeniu grzywny w granicach ustawowego zagrożenia.Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o wymierzenie grzywny Radzie Miasta za odmowę przekazania jego skargi wraz z aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Rada Miasta odmówiła przesłania skargi, uznając ją za bezprzedmiotową, ponieważ sprawa została już przez nią rozpatrzona. Odmowa ta spowodowała złożenie przez skarżącego wniosku o ukaranie organu grzywną.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił wymierzyć Radzie Miasta grzywnę w wysokości 5.000,00 zł.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w następującym składzie Przewodniczący : Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2006 r na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. T. M. o wymierzenie grzywny Radzie Miasta za odmowę przekazania Jego skargi wraz z aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanawia wymierzyć Radzie Miasta grzywnę w wysokości 5.000,00 zł słownie : pięć tysięcy złotych
W dniu [...] stycznia 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny Radzie Miasta za odmowę przekazania Jego skargi wraz z aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, W/w podniósł, w dniu [...] stycznia 2006 r. otrzymał uchwałę nr [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. Rady Miasta uznającą za niezasadny zarzut naruszenia interesu prawnego i odmawiającą uchylenia w/w uchwały Rady Gminy z dnia [...] lutego 1994 r. W dniu [...] stycznia 2006 r. skarżący otrzymał pismo przewodniczącego Rady Miasta odmawiające przesłania skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z. uzasadnieniem. iż skarga została już rozpatrzona przez Radę. a więc złożenie skargi na działanie Rady jest bezprzedmiotowe .
Pisemna odmowa przekazania skargi wraz z aktami sprawy spowodowała złożenie przez skarżącego w/w wniosku o ukaranie organu grzywną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Zgodnie z art.55 ust.1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270) - w razie niezastosowania się do obowiązków. o których mowa w art.54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art.154 § 6. Z kolei art.154 § 6 ustawy stanowi, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Na mocy wskazanych przepisów Sąd może uwzględnić wniosek i wymierzyć organowi grzywnę nawet wówczas, gdy organ, uchybiając terminowi określonemu w art.54 § 2 w/w ustawy, wypełnił obowiązek określony w tym przepisie i przekazał skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę po złożeniu przez skarżącego wniosku o wymierzenie grzywny, ale przed jego rozpatrzeniem przez sąd .
Orzekając w niniejszej sprawie Sąd wziął pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy a więc, przyczyny odmowy przekazania skargi do tut. Sądu, a następnie przekazanie jej na skutek wniosku skarżącego o ukaranie Rady Miasta grzywną z jednej strony oraz przesłanki wymienione przez organ w odpowiedzi na skargę tj. czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, brak notoryczności i incydentalność tego przypadku, dlatego grzywnę wymierzono w dolnych jej granicach ustawowego zagrożenia, nie znajdując podstaw do odstąpienia od jej wymierzenia.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd działając na podstawie przytoczonych przepisów postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło