IV SA/Gl 817/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys, po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A. Oddział w B. – B. Zakładu A na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. [...] w przedmiocie zajęcia pasa drogowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium w K. utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Powiatowego Zarządu Dróg w B. w sprawie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego w celu zainstalowania urządzenia. Decyzję tego organu zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w imieniu skarżącej spółki radca prawny Z.C. działający jako jej pełnomocnik. Jako że pełnomocnik nie dołączył do skargi pełnomocnictwa, na które się powołał, zarządzeniem z dnia [...]r. wezwano go do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenie skargi. Wezwanie to doręczono do rąk pełnomocnika skarżącej Spółki w dniu [...]r. Do dnia dzisiejszego nie nadesłano pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Przepis art. 46 §1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wskazuje, że każde pismo winno być podpisane przez stronę bądź jej pełnomocnika. Z kolei art. 46 § 3 nakazuje pełnomocnikowi występującemu w sprawie, który nie złożył pełnomocnictwa dołączyć to pełnomocnictwo do pisma wnoszonego w imieniu strony. Powyższe wymogi przewidziane dla pism stosuje się również do skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, co wynika z przepisu art. 57§1 powołanej ustawy, który stanowi, że skarga winna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a nadto zawierać wymienione w tym przepisie elementy. Brak formalny skargi traktowany jest jako brak formalny skargi sporządzonej przez pełnomocnika, do uzupełnienia którego należy wezwać w trybie art. 49 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pełnomocnik skarżącej zobowiązany był zatem, na wezwanie przewodniczącego, dołączyć pełnomocnictwo udzielone mu przez skarżącą spółkę. Nie uczynił tego jednak. Wprawdzie w aktach administracyjnych znajdują się dwie kserokopie pełnomocnictwa udzielonego radcy prawnemu Z.C. przez upoważnione do działania w imieniu spółki osoby, m.in. do postępowań sądowych, to jednak nie spełniają one wymogów przewidzianych dla tego dokumentu i z tego powodu nie mogły zostać uznane za niwelujące brak formalny skargi. Pierwsze z nich nie zostało bowiem w ogóle uwierzytelnione, zaś drugie potwierdził za zgodność z oryginałem pracownik Powiatowego Zarządu Dróg. Tymczasem nie budzi wątpliwości, iż zgodnie z treścią art. 37 ust. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pełnomocnik powinien przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawie pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy (a zatem oryginał dokumentu) lub uwierzytelniony jego odpis, przy czym zgodnie z powołanym przepisem uprawnienie do uwierzytelniania odpisu pełnomocnictwa posiadają adwokaci, radcy prawni, rzecznicy patentowi i doradcy podatkowi. Żadne nich nie spełnia tych wymogów, a są to wymogi szczególne, zastrzeżone dla tego szczególnego dokumentu. Konsekwencją nieuzupełnienia wspomnianego braku skargi jest jej odrzucenie na podstawie 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.