IV SA/Wa 2037/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Aneta Opyrchał (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] grudnia 2001 r. Nr [...] w przedmiocie : zajęcia i przepadku majątku osób pozbawionych obywatelstwa polskiego p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2004r. (prawomocnym w dniu 21 września 2004r.), sygn. akt IV SA 4333/02, odrzucił skargę S. M. wniesioną na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] grudnia 2001r., nr [...] w przedmiocie zajęcia i przepadku majątku osób pozbawionych obywatelstwa polskiego, jako wniesioną z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Następnie postanowieniem z dnia 27 października 2004r. odrzucił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, albowiem również został wniesiony z uchybieniem siedmiodniowego terminu do jego wniesienia. S. M. pismem z dnia 20 września 2005r. wniosła o "ponowne rozpoznanie sprawy w trybie nadzwyczajnym" zakończonej wyżej powołanym prawomocnym postanowieniem. W jego uzasadnieniu podała, iż reprezentujący ją w sprawie adwokat nie poinformował jej o fakcie odrzucenia wniosku o przywróceniu terminu do wniesienia skarg, zatem nie miała możliwości poczynienia odpowiednich kroków w celu jego zaskarżenia w ustawowym terminie. Obecnie wie, iż nie przysługują jej żadne środki odwoławcze, "choć nie z własnej winy została pozbawiona możliwości dochodzenia swoich ustawowych praw". Powołała w sprawie dwóch adwokatów, którzy niestety nadużyli jej zaufania, nienależycie ją reprezentując. Zarządzeniem z dnia 5 października 2005r. skarżąca została wezwana do sprecyzowania - w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania - czy wniosek zawarty w piśmie z dnia 20 września 2005r. stanowi skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie IV SA 4333/02 i poinformowana, że skarga o wznowienie postępowania może opierać się wyłącznie na podstawach wznowienia określonych w art. 271 i następnych ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej: p.p.s.a. Do wezwania załączono również treść przepisów art. 271 -274 p.p.s.a. (regulujących ustawowe podstawy wznowienia), art. 277 p.p.s.a. (określającego termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania) i art. 279 p.p.s.a. (normującego co powinna zawierać skarga o wznowienie postępowania). Skarżąca w piśmie procesowym z dnia 19 października 2005r, stanowiącym odpowiedź na wezwanie, oświadczyła iż wniosek zwarty w piśmie z dnia 20 września 2005r. stanowi skargę o wznowienie postępowania. Sąd zważył co następuje: Instytucja wznowienia postępowania ma charakter wyjątkowy, gdyż dopuszcza możliwość obalenia prawomocnego orzeczenia sądowego, gdy zapadło ono z I pogwałceniem bezwzględnie obowiązujących zasad prawa i jest rażąco sprzeczne z | rzeczywistym stanem sprawy. Skarga o wznowienie postępowania, o czym pouczono skarżącą, może być oparta na następujących podstawach: - przyczynach nieważności (art. 271 p.p.s.a., tj. niewłaściwym składzie sądu, braku zdolności sądowej lub procesowej strony, nienależytej reprezentacji lub pozbawienia strony możności działania; - przyczynach restytucyjnych (art. 273 p.p.s.a.), do których należą: oparcie rzeczenia na dokumencie podrobionym lub przerobionym, skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; uzyskanie orzeczenia za pomocą przestępstwa; późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu; późniejszym wykryciu prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy; - orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą (art. 272 p.p.s.a). Wyliczenie tych przyczyn jest wyczerpujące co oznacza, że skarga o wznowienie nie może być oparta na przyczynie niewymienionej w ustawie. Stosownie do art. 279 p.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania powinna m. in. zawierać podstawę wznowienia i jej uzasadnienie. Podanie podstawy wznowienia powinno zawierać powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271 - 273 p.p.s.a. uzasadniają wznowienie w sprawie. Z kolei uzasadnienie podstawy wznowienia powinno polegać na dokładnym określeniu zarówno okoliczności wskazujących na istnienie powołanej podstawy wznowienia, jak i (przy przyczynach restytucyjnych) wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, jaki wywiera istnienie tych okoliczności. Skarga o wznowienie postępowania wniesiona przez skarżącą nie zawiera żadnej z wymienionych podstaw wznowienia i jej uzasadnienia. Skarżąca wskazuje tylko na nienależytą reprezentację jej osoby przez ustanowionych pełnomocników w sprawie, należy jednak zauważyć, iż nienależyta reprezentacja jako podstawa wznowienia z art. 271 pkt 2 p.p.s.a. nie dotyczy sposobu zastępowania strony przez pełnomocnika procesowego (postanowienie SN z 9 czerwca 2000r., sygn. akt I PKN 277/00, OSNAP 2002, nr 1, poz. 15). Niewykonywanie lub nienależyte wykonywanie obowiązków procesowych przez pełnomocnika procesowego nie może stanowić także podstawy wznowienia postępowania polegającej na pozbawieniu strony możności działania unormowanej również w art. 271 pkt 2 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy - na mocy art. 280 § 1 w zw. z art. 276 p.p.s.a. -postanowiono jak w sentencji.