VII SA/Wa 1436/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Protokolant Dorota Zamiela, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 maja 2006 r. sprawy ze skargi K. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]września 2005 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Wojewoda [...] w wyniku wszczętego z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w O. z dnia [...] października 1997r Nr [...], którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono Z. P. pozwolenia na budowę pawilonu handlowego branży ogólnospożywczej z zapleczem na terenie działki nr [...] w B. przy ul. [...], decyzją Nr [...] z dnia [...] maja 2005r na Wojewoda [...] podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa stwierdził nieważność przedmiotowej decyzji. W uzasadnieniu podał, iż akta sprawy w której wydano decyzję o pozwoleniu na budowę zaginęły w związku z czym dokonał weryfikacji ostatecznej decyzji na podstawie odtworzonych akt sprawy. Organ wskazał, iż odtworzone akta są niekompletne z uwagi na brak projektu architektoniczno-budowlanego, a ponadto "składają się w znacznej części z kopii oryginalnych dokumentów o niezadawalającej czytelności". Dokonując analizy odtworzonych akt Wojewoda [...] ustalił następujący stan faktyczny: Decyzja Wójta Gminy B. Nr [...] z dnia [...] czerwca 1997r o warunkach zabudowy i zagospodarowania dla pawilonu handlowego z zapleczem przewidywała lokalizację tej inwestycji na działce Nr [...] w B.. Tymczasem, z dołączonego do akt sprawy projektu zagospodarowania terenu wynika, iż przedmiotową inwestycję zaprojektowano na działkach nr [...] i [...]. Na działce nr [...] przewidziano bowiem w projekcie zagospodarowania terenu, drogę wewnętrzną o szerokości 3 m, stanowiącą dojazd od ulicy W. do zaplecza pawilonu i znajdującego się na zapleczu zbiornika na nieczystości ciekłe. W związku z powyższym, zdaniem Wojewody [...] "zważywszy, iż projekt budowlany zatwierdzony w decyzji o pozwoleniu na budowę jest integralną częścią tej decyzji, zaś pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego, w istocie zaskarżoną decyzją udzielono Z. P. pozwolenia na budowę pawilonu handlowego z zapleczem na działkach nr [...] i [...]w B.". Wojewoda [...] i stwierdził zatem, iż decyzja o pozwoleniu na budowę jest niezgodna z poprzedzającą ją decyzją Wójta Gminy B. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Organ ustalił również, iż inwestor nie wykazał prawa do dysponowania na cele budowlane terenem działki nr [...] w B.. Zdaniem Wojewody [...] "akta sprawy zawierają bowiem oświadczenie inwestora, że dysponował on jedynie wyrażoną ustnie (a następnie wycofaną) zgodą właścicieli działki Nr [...] w B. na realizację przedmiotowej inwestycji". Na podstawie kopii projektu zagospodarowania terenu Wojewoda [...] stwierdził, iż przewidziana w projekcie lokalizacja pawilonu w odległości 1m od granicy działki Nr [...] w B. jest sprzeczna z przepisem § 12 ust 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Wojewoda [...] ustalił również, iż w ramach zamierzenia objętego pozwoleniem na budowę zaprojektowano zbiornik na nieczystości ciekłe usytuowany w odległości 5m od drzwi zewnętrznych pawilonu handlowego, co stanowi ewidentne naruszenie § 36 ust 1 pkt 1 wyżej powołanego rozporządzenia. W dniu 9 maja 2005r Wojewoda [...] przeprowadził dowód z oględzin przedmiotowej inwestycji. W wyniku oględzin stwierdził, iż "pawilon handlowy znajduje się odległości od 1m do 0,94m od granicy działki nr [...] i tym samym od usytuowanego bezpośrednio przy granicy działki budynku gospodarczego na działce nr [...]". W toku oględzin ustalił również, że "wykonano otwór okienny w ścianie pawilonu handlowego zwróconej w stronę granicy działki budowlanej z działką nr [...] i znajdującej się bezpośrednio przy tej granicy". Ponadto, ustalił, iż "na skutek braku stosownej zgody właścicieli działki nr [...] nie wykonano drogi wewnętrznej zaprojektowanej na tej działce w związku z czym funkcję dojścia do zaplecza pawilonu handlowego pełni wąski pas terenu między granicą działki nr [...] i zwróconą w stronę tej działki ścianą przedmiotowego pawilonu". Oględziny wykazały też, iż "na zapleczu pawilonu handlowego znajduje się zbiornik na nieczystości ciekłe usytuowany w odległości 7,60m od drzwi zewnętrznych do powyższego pawilonu i znajdującego się w pawilonie magazynu produktów spożywczych". Wojewoda [...] wyjaśnił, że z uwagi na niekompletność akt "ustalenia dokonane w toku przeprowadzonych oględzin, zwłaszcza dotyczące usytuowania przedmiotowego obiektu względem istniejącej zabudowy stanowiły cenny materiał dowodowy o charakterze uzupełniającym". Zdaniem organu, kontrolowana decyzja podjęta została "z rażącym naruszeniem art. 32 ust 4 pkt 2 oraz art. 35 ust 1 pkt 1 lit b i c Prawa budowlanego, co stanowi przesłankę stwierdzenia nieważności decyzji wskazaną przepisem art. 156 § 1 pkt 2 kpa". Odnosząc się do parkingu samochodowego zaprojektowanego na działce inwestora bezpośrednio przy granicy z działką nr [...] Wojewoda [...] stwierdził, iż w miejscu parkingu była zaprojektowana zieleń, a nie parking co wyklucza możliwość jego usytuowania w tym miejscu. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] września 2005r znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w O. z dnia [...] października 1997r Nr [...]. Organ odwoławczy podkreślił, iż "aby mόc jednoznacznie stwierdzić rażące naruszenie konkretnego przepisu prawa, organ odwoławczy uprzednio przeprowadza stosowne postępowanie administracyjne, w którym musi odnosić się do okoliczności i faktów wynikających z posiadanych przez organ oryginalnych dokumentów lub potwierdzonych za zgodność z oryginałem". Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego "sam sposób realizacji projektu architektoniczno-budowlanego(...) jak również wynik przeprowadzonych oględzin i niekompletne akta sprawy nie mogą stanowić wystarczających podstaw do stwierdzenia nieważności (...)". Organ odwoławczy stwierdził również, iż "zasada państwa prawnego wyklucza możliwość obciążenia inwestora konsekwencją zagubienia akt sprawy przez urząd". Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie zgodził się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji dotyczącym znajdującego się w aktach sprawy. projektu zagospodarowania działki. Zdaniem organu odwoławczego, akta sprawy nie zawierają projektu zagospodarowania działki lecz jedynie mapę do celów projektowych obejmującą planowane usytuowanie obiektów budowlanych. Mapa ta, w opinii Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie może zostać uznana za projekt zagospodarowania działki z uwagi na brak stosownej klauzuli stanowiącej o tym , iż mapa stanowi załącznik do decyzji o pozwoleniu na budowę. Organ odwoławczy nie podzielił też stanowiska Wojewody [...] dotyczącego braku oświadczeń wszystkich współwłaścicieli sąsiedniej działki nr [...] na realizację przedmiotowej budowy. Zdaniem organu odwoławczego "wobec niekompletności odtworzonych akt, nie można jednoznacznie stwierdzić, iż w oryginalnych aktach takich oświadczeń nie było". W konkluzji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, iż "w zaistniałej sytuacji, w związku z brakiem projektu zagospodarowania działki oraz projektu architektoniczno-budowlanego, jak również istotną niekompletnością akt, nie można było stwierdzić, by decyzja o pozwoleniu na budowę, której integralną częścią był projekt zagospodarowania terenu (na którym przedstawia się usytuowanie budynku) naruszała przepisy warunków technicznych obowiązujących w dacie jej wydania. Dlatego nie można przyjąć, iż decyzja o pozwoleniu na budowę przy spełnieniu pozostałych warunków przez inwestora rażąco naruszyła prawo". Organ odwoławczy wyraził również pogląd, iż obiekt zrealizowany z naruszeniem wymaganych odległości należy potraktować jako znajdujący się w nieodpowiednim stanie technicznym w stosunku do którego organy nadzoru budowlanego powinny podjąć czynności na podstawie art. 66 prawa budowlanego. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła K. M.. Skarżąca podnosi, iż pawilon handlowy został pobudowany wbrew ówczesnym planom zagospodarowania przestrzennego, w związku z czym doszło do rażącego naruszenia art. 35 ust 1 pkt 1 prawa budowlanego. Zdaniem skarżącej, został naruszony przepis art. 28 ust 2 prawa budowlanego poprzez brak zawiadomienia wszystkich właścicieli budynku nr [...] i właścicieli działki nr [...] o planowanej inwestycji. Skarżąca twierdzi, iż zrealizowana inwestycja jest uciążliwa dla otoczenia i narusza interes osób trzecich. Zdaniem skarżącej, inwestor "nie posiadał stosownego dokumentu stwierdzającego, iż teren na którym zaprojektowano drogę dostaw towarów na zaplecze pawilonu jest własnością inwestora, co narusza przepisy art. 32 ust 4 pkt 2". Skarżąca wnosi o wyjaśnienie, na podstawie jakich dokumentów przedmiotowy pawilon został dopuszczony do użytkowania. W odpowiedzi na skargę, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd stwierdził, że postępowanie administracyjne przeprowadzone zostało z naruszeniem prawa i z tych względów, a nie z powodów wskazanych w skardze, uchylił zaskarżoną decyzję. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wadliwie ustalił, iż akta sprawy nie zawierają projektu zagospodarowania działki lecz jedynie mapę do celów projektowych obejmującą planowane usytuowanie obiektów budowlanych. Dokonując analizy akt sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż w aktach sprawy oprócz map do celów projektowych, znajduje się kopia projektu zagospodarowania działki potwierdzona za zgodność z oryginałem przez Asystenta Zapobiegawczego Nadzoru Sanitarnego PSSE w S. mgr. inż. I. L.. Na projekcie zagospodarowania działki jest widoczna pieczęć Urzędu Rejonowego w O. Oddziału Urbanistyki, Architektury i Nadzoru Budowlanego. Z pieczęci tej pomimo, iż nie jest wyraźna wynika, iż "niniejszy projekt architektoniczno-budowlany : pawilon handlowy branży ogólnospożywczej ul. W. B." został zatwierdzony przez Kierownika Urzędu mgr P.P. "decyzją [...] z uwagami wyszczególnionymi jak w treści decyzji z [...].10.97". Oznacza to, iż przedmiotowy projekt zagospodarowania działki został zatwierdzony decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w O. z dnia [...].10.1997r o pozwoleniu na budowę. W związku z istnieniem projektu zagospodarowania działki stanowiącym integralną część decyzji o pozwoleniu na budowę, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego powinien zbadać decyzję o pozwoleniu na budowę pod kątem przesłanek z art. 156 § 1 kpa. Pomimo, iż w toku postępowania zmierzającego do odtworzenia akt, nie został odtworzony projekt architektoniczno-budowlany to należy podkreślić, iż w aktach sprawy oprócz projektu zagospodarowania działki znajduje się decyzja Wójta Gminy B. z dnia [...] czerwca 1997r o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji wraz z załącznikiem graficznym poświadczona za zgodność z oryginałem. Powyższe dokumenty są wystarczające do przeprowadzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w O. z dnia [...] października 1997r Nr [...], którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono Z. P. pozwolenia na budowę pawilonu handlowego branży ogólnospożywczej z zapleczem na terenie działki nr [...] w B. przy ul. W.. W związku z naruszeniem przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego przepisów postępowania (art. 7 kpa i art. 77 kpa), które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) orzekł jak w sentencji. Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu na podstawie art. 152 w/w ustawy.