III SA/Gl 404/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Asesor WSA Krzysztof Targoński (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Olender, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2006r. sprawy ze skargi W. P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej uchyla zaskarżoną decyzję. Zaskarżoną decyzją z dnia [...]., nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K., po rozpatrzeniu odwołania W. P. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R. z dnia [...] r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną, orzekającą o odmowie stwierdzenia u W. P. choroby zawodowej, wywołanej pracą w warunkach podwyższonego ciśnienia atmosferycznego pod postacią – urazu ciśnieniowego – wymienionej w poz. 23/2 wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. nr 132, poz. 1115). W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy stwierdził, że dla stwierdzenia choroby zawodowej niezbędnym jest: - orzeczenie przez kompetentną placówkę służby zdrowia istnienia występującego schorzenia jako choroby zakwalifikowanej przez orzeczników do odpowiedniej pozycji wykazu chorób zawodowych stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r., - wykazanie związku przyczynowego między środowiskiem pracy a rozpoznaną chorobą, tj. wykazanie, że narażenie na czynnik szkodliwy, który wywołał rozpoznane schorzenie miało miejsce w czasie i miejscu pracy w związku z wykonywanym zawodem. Dochodzenie epidemiologiczne wykazało, iż W. P. pracował [...] w "A" w R., w okresie od 1990r. do 2004r., jako [...],[...] i [...], gdzie nie był narażony na podwyższone ciśnienie atmosferyczne. Nie pracował zatem w warunkach stwarzających ryzyko powstania urazu ciśnieniowego. W. P. był badany w Przychodni Chorób Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w S., a następnie w Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S.. Jednak lekarze specjaliści w konkluzjach orzeczeń wykluczyli istnienie urazu ciśnieniowego. Wobec braku narażenia zawodowego na podwyższone ciśnienie atmosferyczne oraz braku rozpoznania choroby zawodowej przez lekarzy orzeczników z kompetentnych placówek, odwołanie nie mogło być uwzględnione. W tych okolicznościach organ odwoławczy uznał, że należało utrzymać w mocy decyzję pierwszoinstancyjną. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach W. P. podniósł, że organy sanitarne zaniechały wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy. Nie wzięto bowiem pod uwagę nagłego zdarzenia, w którym uczestniczył, jak i wysokiego prawdopodobieństwa wystąpienia w miejscu pracy narażenia zawodowego w czasie tego zdarzenia. Nadto stwierdził, że zadaniem lekarza, który skierował go do Przychodni Medycyny Pracy w S., rozpoznana u niego [...] pozostaje w związku z wykonywaną pracą. Do skargi dołączono miedzy innymi kopię pisma z Okręgowego Inspektoratu Pracy w K., z którego wynika, iż w dniu [...] 2004r., po [...], u skarżącego stwierdzono niedyspozycję do pracy i przewieziono go do szpitala. Natomiast w dniu [...] 2004r. niedyspozycję do pracy stwierdzono [...]. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K., podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wyjaśnić, iż w świetle art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych(Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Oznacza to, iż tylko ustalenie, że w sprawie występuje jedna z przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) może skutkować uwzględnieniem skargi. W rozpatrywanej sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania, a zatem skargę należało uwzględnić. Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. nr 132, poz. 1115) " przy zgłaszaniu podejrzenia, rozpoznawaniu i stwierdzaniu chorób zawodowych uwzględnia się choroby ujęte w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanymi dalej "narażeniem zawodowym". W świetle wyżej przytoczonego przepisu oczywistym jest, że stwierdzenie choroby zawodowej uzależnione jest od spełnienia jednocześnie dwóch przesłanek - po pierwsze rozpoznane schorzenie musi odpowiadać opisowi przedstawionemu w wykazie chorób, który stanowi załącznik do przedmiotowego rozporządzenia, zaś rozpoznania takiego musi dokonać lekarz spełniający wymagania kwalifikacyjne określone w przepisach w sprawie specjalizacji lekarskich niezbędnych do wykonywania orzecznictwa w zakresie chorób zawodowych, zatrudniony w jednej z jednostek orzeczniczych ( § 5 ust. 1 ). Po wtóre choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy (narażenie zawodowe). U skarżącego nie stwierdzono choroby zawodowej, wywołanej pracą w warunkach podwyższonego ciśnienia atmosferycznego – urazu ciśnieniowego – wymienionej w poz. 23/2 wykazu chorób zawodowych, stanowiącego załącznik do wyżej powołanego rozporządzenia. Przyjęto bowiem – w zaskarżonej decyzji, jak i orzeczeniach placówek diagnostycznych obu instancji - że skarżący w czasie zatrudnienia w "A" nie był narażony na działanie podwyższonego ciśnienia atmosferycznego. Tymczasem w przekazanych do Sądu aktach administracyjnych brak jest dowodów, dających podstawę do przyjęcia, że skarżący nie był narażony na działanie takiego czynnika szkodliwego w środowisku pracy. W karcie oceny narażenia zawodowego, sporządzonej przez przedstawicieli "A", osoby prowadzące postępowanie w związku z podejrzeniem choroby zawodowej, w posumowaniu wyraziły pogląd, że warunki pracy nie stwarzały możliwości powstania choroby zawodowej. Natomiast brak jest jakiejkolwiek informacji, czy w miejscu pracy skarżącego występuje bądź nie podwyższone ciśnienie atmosferyczne. Nie wskazano także, czy w tym zakresie były dokonywane pomiary i jakie były ich wyniki. Brak powyższych ustaleń uzasadnia ocenę, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.). Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Sąd nie określił stosownie do art. 152 ostatnio powołanej ustawy, czy i w jakim zakresie zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, bowiem nie zmienia ona sytuacji prawnej skarżącego. Rozpoznając ponownie sprawę organ odwoławczy wyjaśni, czy w środowisku pracy skarżącego występował czynnik szkodliwy w postaci podwyższonego ciśnienia atmosferycznego. Następnie jeżeli ocena narażenia zawodowego potwierdzi występowanie tego czynnika skieruje skarżącego na ponowne badania lekarskie. Jeżeli nie zostanie potwierdzone występowanie czynnika szkodliwego w środowisku pracy, to wówczas podejmie decyzję na podstawie dotychczasowych orzeczeń lekarskich. Na koniec dodać przyjdzie, że zgodnie z § 4 ust. 1 mającego w sprawie zastosowanie rozporządzenia "właściwy państwowy inspektor sanitarny, który otrzymał zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej, wszczyna postępowanie ...". W aktach sprawy brak jest dowodów świadczących o zawiadomieniu stron o wszczęciu postępowania. Uchybienie to nie było jednak powodem uwzględnienia skargi.