II SA/Go 91/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.), Sędziowie Asesor WSA Joanna Brzezińska, Asesor WSA Michał Ruszyński, Protokolant Paweł Majka, po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2006 r. na rozprawie sprawy sprawy ze skargi A.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego oddala skargę. Uzasadnienie. Decyzją z dnia [...] listopada 2005r. nr [...], działający z upoważnienia Burmistrza Miasta Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, odmówił przyznania A.P. zasiłku okresowego. Decyzja organu I instancji wydana została na podstawie art. 110 ust. 1 w związku z art. 17 ust. 1 pkt 4, art. 38 ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 1, art. 7 pkt 1, 4, 5, 6 art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (DZ.U. z 20024r. Nr 64 poz. 593 ze zm.) – zwaną dalej ustawą, oraz na podstawie art. 104 k.p.a. W uzasadnieniu organ wskazał, ze odmowa przyznania zasiłku okresowego, spowodowana jest brakiem właściwej współpracy A.P. z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej, postawą roszczeniową strony oraz odmową podjęcia zaproponowanej mu pracy. Od decyzji organu I instancji A.P. wniósł odwołanie zarzucając, że zaskarżona decyzja narusza obowiązujące prawo. Decyzją z dnia [...] grudnia 2005r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy w całości podzielił argumentację organu I instancji zawartą w zaskarżonej decyzji i stwierdził, że zgodnie z treścią art. 4 oraz art. 11 ust. 2 ustawy, organ I instancji miał w niniejszej sprawie podstawę do odmowy przyznania stronie zasiłku okresowego. A.P. wniósł skargę. W skardze skarżący zarzucił, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa oraz wniósł o uchylenie decyzji wydanych przez organy obydwu instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swoje stanowisko w sprawie. Strr.1. Sygn. akt II SA/Go 91/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Na wstępie należy stwierdzić, że sądy administracyjne powołane zostały do tego, aby sprawować kontrolę nad działalnością administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest poprzez orzekanie w sprawach skarg na decyzje, postanowienia i inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej oraz na bezczynność organów. Kontrola wykonywana przez sądy administracyjne sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. W wypadku stwierdzenia, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa, a naruszenie to należy zakwalifikować jako istotne, sąd orzeka o uchyleniu takiej decyzji. W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem prawa, skutkującym ich uchylenie. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że wnioskiem z dnia [...] października 2005r. A.P. zwrócił się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej o przyznanie zasiłku okresowego. Skarżący jest osobą samotnie gospodarującą, bezrobotną, bez dochodu, na bieżąco korzystającą ze wsparcia pomocy społecznej. W aktach sprawy znajduje się pismo z dnia [...] listopada 2005r. podpisane przez pracownika socjalnego Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, na którym widnieje adnotacja, iż skarżący nie zgłosił się w Powiatowym Urzędzie Pracy w celu odebrania skierowania do pracy, którą miał wykonywać w okresie od [...] listopada 2005r. do [...] listopada 2005r. Zgodnie z treścią art. 38 ust. 1 pkt 1 ustawy, zasiłek okresowy przysługuje w szczególności ze względu na długotrwała chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, Str. 2. Sygn. akt II SA/Go 91/06 możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego - osobie samotnie gospodarującej, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej. Natomiast stosownie do treści art. 11 ust. 2 ustawy, brak współdziałania osoby lub rodziny z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej, odmowa zawarcia kontraktu socjalnego, niedotrzymywanie jego postanowień, nieuzasadniona odmowa podjęcia pracy przez osobę bezrobotną lub nieuzasadniona odmowa podjęcia leczenia odwykowego w zakładzie lecznictwa odwykowego przez osobę uzależnioną, mogą stanowić podstawę do odmowy przyznania świadczenia, uchylenia decyzji o przyznaniu świadczenia lub wstrzymania świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej. Z ustalonego stanu faktycznego sprawy, który jest bezsporny, wynika, że skarżący spełnia warunki formalne do przyznania mu zasiłku okresowego. Skarżący jest osobą bezrobotną, posiada ustalony lekki stopień niepełnosprawności, nie osiąga żadnego dochodu. Skarżący odmówił podjęcia pracy krótkoterminowej w okresie od dnia [...] listopada 2005r. do dnia [...] listopada 2005r., przy czym jak wynika z akt sprawy ( karta pracy socjalnej – k- 12 akt administracyjnych), skarżący nie przyjął oferty pracy, gdyż oczekuje propozycji pracy zgodnej z jego wykształceniem, czyli jako technika budowlanego, ewentualnie w charakterze pracownika biurowego. W myśl art. 11 ust. 2 ustawy nieuzasadniona odmowa podjęcia pracy przez osobę bezrobotną może być podstawą odmowy przyznania świadczenia. W ocenie Sądu odmowa podjęcia pracy, z przyczyn wskazanych przez skarżącego, mogła być podstawą odmowy przyznania zasiłku okresowego. Okoliczności jakie wskazał skarżący, na tle całokształtu okoliczności tejże sprawy, nie uzasadniają odmowy podjęcia pracy. Skarżący uzyskał status osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych - z dniem [...] kwietnia 2004r. Skarżący korzysta ze wsparcia pomocy Str. 3. Sygn. akt II SA/Go 91/06 społecznej w formie gorącego posiłku oraz z pomocy rodziny. Z akt sprawy wynika, że w 2005r. skarżący kilkakrotnie odmówił podjęcia zaproponowanej mu pracy ( w terminach: od [...] stycznia do [...] stycznia 2005r., od [...] maja do [...] maja 2005r., od [...] lipca do [...] sierpnia 2005r., oraz od [...] listopada do [...] listopada 2005r.). Powyższe okoliczności świadczą o tym, że skarżący pomimo trudnej sytuacji życiowej na jaką się powołuje, nie podejmuje działań zmierzających do jej poprawy. W myśl zasad ogólnych ustawy o pomocy społecznej, poszczególne formy wsparcia z pomocy społecznej, mają za zadanie wspomożenie osoby lub rodziny w działaniach skierowanych na przezwyciężenie trudnej sytuacji życiowej, w której osoby te się znalazły (art. 2 ust. 1). Ze swej istoty pomoc społeczna pomyślana jest jako instytucja zapobiegająca powstawaniu trudnej sytuacji życiowej osoby lub rodziny (art. 2 ust. 2) oraz wspierająca w wysiłkach zmierzających do pokonania takich sytuacji (art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1). A zatem w ustawie o pomocy społecznej podkreśla się aspekt aktywnego udziału osoby lub rodziny w procesie przezwyciężania trudnej sytuacji życiowej, w której się one znalazły. Organ administracyjny rozpatrując wniosek o przyznanie wsparcia z pomocy społecznej ma obowiązek kierowania się zasadami ogólnymi pomocy społecznej. Organ administracyjny powinien podejmować odpowiednie działania – skatalogowane w ustawie - ukierunkowane na przezwyciężenie przez daną osobę jej trudnej sytuacji życiowej. Bierna postawa osoby wnioskującej o pomoc, a konkretnie powtarzająca się odmowa podjęcia zaproponowanej pracy, mogą stanowić podstawę odmowy przyznania świadczenia z pomocy społecznej. Powyższe okoliczności - na tle rozpatrywanej sprawy - świadczą, że zaskarżone decyzje nie naruszają przepisów prawa materialnego. Jednocześnie Sąd nie stwierdził, aby zaskarżone decyzje wydane zostały z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Str. 4. Sygn. akt II SA/Go 91/06 Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. z 2002r. nr 153 poz. 1270 ze zm.), Sąd skargę oddalił. Str. 5.