I SA/Lu 115/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Małysz, Sędziowie NSA Ewa Gdulewicz,, NSA Anna Kwiatek (spr.), Protokolant st. insp. sąd. Magdalena Futyma, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 30 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi M.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego oddala skargę Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej, po rozpoznaniu odwołania M.K., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] sierpnia 2005 r. odmawiającą zwrotu podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych. Z akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia 19 maja 2005 r. podtrzymanym pismem z dnia 8 czerwca 2005 r., skarżący domagał się zwrotu podatku akcyzowego zapłaconego w dniu 10 lutego 2005 r. w kwocie 2.902 zł, na podstawie korekty deklaracji AKC-U z tej daty z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu Mercedes Benz, wskazując, iż w dniu 14 maja 2005 r. samochód ten sprzedał w L. obywatelce Niemiec – B.K., która po dokonaniu zapłaty na konto bankowe skarżącego, wywiozła samochód do Niemiec. Do wniosku skarżący załączył dowód wpłaty podatku z dnia 10 lutego 2005 r. i dokonanej na jego konto zapłaty ceny samochodu z dnia 19 maja 2005 r., a na wezwanie organu – umowę sprzedaży samochodu zawartą w .w dniu 14 maja 2005 r. oraz oświadczenie B.K. z dnia 6 lipca 2005 r. potwierdzające fakt odbioru przez nią samochodu i przetransportowania go z Polski do Niemiec. Organ I instancji odmówił zwrotu podatku akcyzowego, jako podstawę prawną wskazując art. 77 ust. 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29 poz. 257 ze zm.) oraz § 2 i § 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu akcyzy w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych (Dz. U. Nr 74, poz. 673). W uzasadnieniu decyzji organ podał, że zgodnie z art. 2 pkt 10 ustawy o podatku akcyzowym, dostawą wewnątrzwspólnotową jest przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego. Z art. 80 ust. 2 ustawy wynika, że wewnątrzwspólnotowa dostawa samochodów osobowych nie podlega akcyzie. Podmiotowi, który dostarczył wyroby akcyzowe niezharmonizowane na terytorium państwa członkowskiego, od których akcyza została zapłacona na terytorium kraju, przysługuje na jego wniosek, zgodnie z art. 77 ust. 3 ustawy, zwrot akcyzy. Organ wskazał, że rodzaje dokumentów potwierdzających dostawę wewnątrzwspólnotową określone zostały w § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 kwietnia 2004 r., przy czym, stosownie do § 2 ust. 2 pkt 4, potwierdzenie przez nabywcę przyjęcia wyrobów akcyzowych powinno nastąpić w miejscu znajdującym się na terytorium państwa członkowskiego. W ocenie organu, dowody przedłożone przez skarżącego nie potwierdziły dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej samochodu osobowego, bowiem wynika z nich, że sprzedaż nastąpiła na terytorium Polski, a nabywczyni osobiście odebrała samochód w L. bezpośrednio po zapłaceniu ceny. W odwołaniu skarżący zarzucał bezpodstawne zakwestionowanie wiarygodności oświadczenia nabywczyni samochodu, która potwierdziła, że został on odebrany i osobiście przetransportowany z terytorium Polski do Niemiec, a tym samym, że została dokonana wewnątrzwspólnotowa dostawa. Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M.K. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając naruszenie art. 14 TWE i art. 3 ust. 3 Dyrektywy 92/12/EWG poprzez zakwestionowanie oświadczenia o dostawie wewnątrzwspólnotowej wydanego przez kupującego i uniemożliwienie udowodnienia, iż towar będący przedmiotem dostawy opuścił terytorium kraju oraz naruszenie art. 7 i art. 9 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez uznanie, iż to na podatniku ciąży obowiązek wykazania, że miała miejsce dostawa wewnątrzwspólnotowa. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Skarga nie może być uwzględniona, gdyż zaskarżona decyzja zgodna jest z prawem i wydana została bez naruszenia przepisów procedury podatkowej. W związku z zarzutami skargi wskazać przede wszystkim należy, że postępowanie w sprawach z zakresu prawa podatkowego (dotyczących podatków) unormowane jest w przepisach ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), a przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie mają w tych sprawach zastosowania (art. 3 § 1 pkt 2 kpa w związku z art. 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej). Tak więc obowiązek udzielania przez organy podatkowe w toku postępowania podatkowego niezbędnych informacji o przepisach prawa podatkowego pozostających w związku z przedmiotem tego postępowania wynika z art. 121 § 2 Ordynacji podatkowej, a obowiązek podjęcia niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego wynika dla organów podatkowych z art. 122 Ordynacji podatkowej. W niniejszej sprawie nie mogło budzić wątpliwości, że skarżący wnioskiem z dnia 19 maja 2005 r. domagał się zwrotu akcyzy zapłaconej z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego twierdząc, iż zwrot należny jest w związku z dokonaną przez niego wewnątrzwspólnotową dostawą tego samochodu, którą udokumentował załączonym do wniosku dowodem zapłaty za samochód przez obywatelkę Niemiec. Wykonując dyspozycję art. 121 § 2 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy niezwłocznie poinformował skarżącego o treści przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 kwietnia 2004 r. i jednocześnie wskazał na konieczność udokumentowania wewnątrzwspólnotowej dostawy, której dokonanie warunkuje zwrot zapłaconej akcyzy. Ponieważ to skarżący powoływał się na fakt dokonania wewnątrzwspólnotowej dostawy – dostarczenia samochodu na terytorium państwa członkowskiego (Niemiec), fakt ten powinien wykazać dowodowo. Treść wniosku skarżącego, w kontekście powołanych przez organ podatkowy przepisów prawa podatkowego, determinowała zakres niezbędnego dla załatwienia sprawy postępowania wyjaśniającego. Zważyć przy tym należało, że przedmiotem sprawy nie był wymiar podatku akcyzowego od wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu, będącego wyrobem akcyzowym niezharmonizowanym, lecz zwrot zapłaconego podatku akcyzowego, który to zwrot przysługuje po dokonaniu dostawy wewnątrzwspólnotowej samochodu osobowego, nie objętej opodatkowaniem. W tej sytuacji brak jest podstaw do formułowania zarzutu naruszenia art. 14 TWE i art. 3 ust. 3 Dyrektywy 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r., bowiem żaden przepis ustawy o podatku akcyzowym nie nakłada obowiązku podatkowego w przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy samochodu osobowego. Stosownie do art. 77 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym, podmiotowi, który dostarczył wyroby akcyzowe niezharmonizowane na terytorium państwa członkowskiego, od których akcyza została zapłacona na terytorium kraju, przysługuje zwrot akcyzy. Zwrot następuje na wniosek podmiotu. Przepis ten oznacza, że zwrot akcyzy zapłaconej na terytorium kraju przysługuje każdemu podmiotowi (nie tylko podatnikowi), który wykaże, że zapłacił podatek akcyzowy od wyrobu niezharmonizowanego i, że dokonał wewnątrzwspólnotowej dostawy tego wyrobu (dostarczył wyrób na terytorium państwa członkowskiego). Problem w sprawie polegał nie tyle na tym, że skarżący nie wskazał żadnego dowodu potwierdzającego dostarczenie sprzedanego w kraju samochodu na terytorium państwa członkowskiego, lecz na tym, że zarówno z wyjaśnień skarżącego kierowanych do organów podatkowych, jak i z załączonego oświadczenia nabywczyni samochodu – obywatelki Niemiec, wynika, że skarżący nie dostarczył tego samochodu na terytorium Niemiec. Skarżący konsekwentnie twierdził, że sprzedany w L. samochód wydał nabywczyni bezpośrednio po dokonanej tu zapłacie ceny samochodu i nie interesowało go w jaki sposób nabywczyni przetransportowała wydany jej samochód do Niemiec (k. 7 i 33 akt podatkowych). Skoro wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, zgodnie z art. 2 pkt 10 ustawy o podatku akcyzowym, jest fizycznym przemieszczeniem wyrobu z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego, a zwrot podatku akcyzowego zapłaconego w kraju należny jest jedynie po dowodowym wykazaniu dostarczenia wyrobu akcyzowego niezharmonizowanego na terytorium państwa członkowskiego, to w sytuacji, gdy niespornym pozostawało, że skarżący dostawy tej nie dokonał, nie przysługiwał mu zwrot zapłaconego podatku akcyzowego. Bez znaczenia przy tym była okoliczność w jaki sposób i jakim środkiem transportu samochód przewieziony został przez nabywczynię do Niemiec, bowiem istotny – w świetle art. 77 ust. 3 ustawy, był jedynie niesporny fakt, że czynność przemieszczania tego samochodu nie była dokonana przez skarżącego. Dokonana na terenie kraju sprzedaż samochodu osobowego obywatelowi państwa członkowskiego nie jest wewnątrzwspólnotową dostawą zdefiniowaną w art. 2 pkt 10 ustawy o podatku akcyzowym. Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.