I OZ 815/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. – W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2005 r. sygn. akt I SA/Wa 482/05 o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. K. – W. i innych na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nieważności orzeczenia administracyjnego postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2005r. sygn. akt I SA/Wa 482/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez M. K.–W. i innych, decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] i poprzedzającej ją decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...], stwierdzającej nieważność orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej [...] W. z dnia [...] października 1952r. odmawiającej przyznania prawa własności czasowej do nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], oznaczonej nr [...], w odniesieniu do tej części nieruchomości hipotecznej, która stanowi obecnie własność Miasta [...] W., czyli działek ewidencyjnych nr [...],[...] i [...] z obrębu [...]. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd I instancji wskazał, iż skarżący oparli swój wniosek na ogólnych stwierdzeniach i nie wykazali, konkretnie, jakiego rodzaju i w jakim wymiarze poniosą szkodę, lub na czym miałyby polegać trudne do odwrócenia skutki wykonania zaskarżonej decyzji, a zatem nie wykazali, że została spełniona przesłanka zajścia "niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". Nadto Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonując rozstrzygnięcia w przedmiocie złożonego wniosku wskazał, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest środkiem ochrony tymczasowej, który nie może zastąpić orzeczeń zawierających merytoryczną ocenę danego aktu. W zażaleniu na to postanowienie skarżąca M. K. – W. wniosła o jego zmianę i uwzględnienie wniosku w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca zarzuciła m.in. naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a., podnosząc przy tym, iż odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaskarżonym postanowieniu nie wskazał okoliczności przemawiających za tym, iż w związku z wydaniem przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji z dnia [...] nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czego wymaga w ocenie skarżącej powoływany wyżej przepis w przypadku oddalenia tegoż wniosku. Nadto skarżąca podniosła w zażaleniu te same okoliczności, które powoływała we wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi służy zapobieżeniu wyrządzenia znacznej szkody lub skutków trudnych do odwrócenia, które mogłyby powstać, gdyby okazało się, że w wyniku uwzględnienia skargi zostanie wzruszona zaskarżona decyzja. Dlatego też rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości lub w części sąd administracyjny, stosownie do przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., ocenia, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli przed rozpoznaniem skargi zostanie wykonana zaskarżona decyzja, która w wyniku rozpoznania skargi może być uchylona albo może być stwierdzona jej nieważność. Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrując zażalenie skarżącej na w/w postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia. Jak już wskazano podstawą do wstrzymania przez Sąd zaskarżonej decyzji po wniesieniu skargi jest, stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., wykazanie iż wykonanie tej decyzji, spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Trafnie w zaskarżonym postanowieniu wykazał Wojewódzki Sąd Administracyjny, iż zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. nie powoduje bezpośrednio wyrządzenia szkody i to w wymiarze znacznym lub trudnych do odwrócenia skutków, a zatem nie może być przedmiotem wstrzymania wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Odnosząc się do zarzutu skarżącej, iż z powodu nie wstrzymania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie tego samego wniosku W. Z. z dnia 13 stycznia 1949r., mogą się toczyć dwa odrębne postępowania administracyjne czy sądowoadministracyjne, które mogą być zakończone odmiennymi rozstrzygnięciami, stwierdzić należy, iż sama obawa, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania decyzji. Także i ten argument skarżącej, z tej racji, że wskazuje na obawy mogące się potwierdzić w bliżej nieokreślonej przyszłości, nie mogą prowadzić do wydania rozstrzygnięcia zgodnego z wnioskiem skarżącej. W odniesieniu do pozostałych wywodów zażalenia, należy podkreślić, iż celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest, jak już wspomniano powyżej, jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny, a nie ocena legalności tego aktu, czy dokonywanie ustaleń faktycznych. Nie są zatem w tym postępowaniu oceniane zarzut dotyczące zgodności z prawem wydanych w sprawie rozstrzygnięć organów administracji. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.