II SA/Gl 798/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka ( spr.) Sędzia WSA Włodzimierz Kubik Protokolant sekr. sąd. Elwira Massel po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi I. A.-D. i M. A. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę Wnioskiem z dnia [...] 2005 r. "A" S.A. w W., reprezentowana przez pełnomocnika, zwróciła się o wydanie pozwolenia na budowę stacji bazowej w R.- [...] przy ul. [...] na działce nr A. Zgodnie z dołączonym projektem budowlanym, budowa polegała na montażu na istniejącej wieży stanowiącej własność "B" dodatkowych anten oraz budowie urządzenia [...] na ruszcie stalowym zlokalizowanym obok wieży na poziomie gruntu. Oprócz projektu budowlanego do wniosku dołączono decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. udzielającą inwestorowi pozwolenia na emitowanie pól elektromagnetycznych do środowiska m.in. ze stacji na działce A w R.. W decyzji tej określono, że emitowane pola elektromagnetyczne będą występowały w miejscach praktycznie niedostępnych dla ludności, a zatem dla stacji nie jest konieczne ustanowienie obszaru ograniczonego użytkowania. Inwestor złożył również raport oddziaływania inwestycji na środowisko przygotowany dla etapu ubiegania się o pozwolenie na budowę. Projekt budowlany inwestycji został pozytywnie uzgodniony w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego decyzją z [...] r., w której zastrzeżono, że bezpośrednio po uruchomieniu stacji należy wykonać pomiary kontrolne gęstości mocy emitowanego niejonizującego promieniowania elektromagnetycznego. W zakresie ochrony środowiska projekt został pozytywnie uzgodniony przez Wojewodę [...] decyzją z [...] r. Prezydent Miasta R. zawiadomił publicznie o złożeniu przez inwestora przedmiotowego wniosku, o jego umieszczeniu w publicznym wykazie oraz o prawie składania w ciągu 21 dni uwag i wniosków. Zawiadomiono również o wszczęciu postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę. Zawiadomienia te zostały wywieszone na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta oraz na stronie internetowej /w dniu [...] 2005 r./. O wszczęciu postępowania w sprawie pozwolenia na budowę poinformowano także indywidualnie m.in. M. A. oraz I. A.-D. właścicieli sąsiedniej działki nr B. Jednocześnie pismem z dnia [...] 2005 r. poinformowano inwestora o zastrzeżeniach zgłoszonych przez mieszkańców dzielnicy. W odpowiedzi z [...] 2005 r. inwestor ustosunkował się do podniesionych zarzutów. Decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta R. zatwierdził projekt budowlany i udzielił "A" SA. w W. pozwolenia na wykonanie robót budowlanych związanych z budową stacji bazowej cyfrowej telefonii komórkowej na działce nr A w R.. W pkt [...] decyzji określono, że przed rozpoczęciem technicznego użytkowania anten inwestor jest zobowiązany przeprowadzić pomiary w zakresie oddziaływania pracujących anten na ludzi i środowisko. W uzasadnieniu stwierdzono, że inwestor przedłożył konieczne dla uzyskania pozwolenia dokumenty i uzgodnienia, zaś zamierzone przedsięwzięcie jest bezpieczne dla środowiska i mieszkających w sąsiedztwie ludzi. Wniesionych przez mieszkańców zastrzeżeń nie potwierdzają twierdzenia zawarte w raporcie oddziaływania inwestycji na środowisko i wydane dla potrzeb postępowania decyzje. O wydaniu decyzji zawiadomił zarówno poprzez obwieszczenie Prezydenta Miasta, opublikowane także na stronie internetowej Urzędu, jak i indywidualnie strony postępowania. Wraz z doręczeniem decyzji stronom, pismem z dnia [...] 2005 r. udzielono informacji w zakresie zastrzeżeń zgłaszanych przez nie na etapie postępowania administracyjnego. Równolegle reprezentujący Stowarzyszenie [...] Z. G. pismem z dnia [...] 2005 r. poinformował organ I instancji o zrealizowaniu przez inwestora planowanej inwestycji. Pismo z taką informacją skierował również do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. Prezydent Miasta R. przekazał sprawę działania stacji bazowej do organu nadzoru budowlanego, zgodnie z właściwością. Odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta udzielającej pozwolenia na budowę wnieśli M. A. i I. A.-D.. Zarzucili, iż jej wydanie było bezprzedmiotowe, albowiem inwestycja została już zrealizowana. Podnieśli, że wybudowanie inwestycji bez zgody stron postępowania jest naruszeniem prawa, zaś zastrzeżenia zgłoszone w trybie przepisów Prawa ochrony środowiska nie zostały rozpatrzone, co narusza art. 46 pkt 10 tego prawa. Zarzucono także naruszenie ogólnych zasad postępowania administracyjnego, zawartych w art. 7, 8, 9, 10, 77 i 107 k.p.a. Zanegowano wiarygodność sporządzonego raportu oddziaływania na środowisko. W raporcie tym stwierdzono, że pole e-m nie przekroczy wartości 0,1 W/m2, "co jest znaną powszechnie rzeczą". W przekonaniu odwołujących się, powinno dojść do zapewnienia, że ekspozycja pola poniżej wartości dopuszczalnych jest przy długotrwałym oddziaływaniu bezpieczne, w oparciu o wiedzę i dowody naukowe. Jako dowód na szkodliwość pola elektromagnetycznego przytoczono znajdującą się w aktach sprawy opinię autorstwa M.K.. Zarzucono sprzeczność decyzji z nieprawomocnym wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 20 stycznia 2005 r. sygn. akt 7/IV SA 3358/03 jak również sporządzenie raportu przed postępowaniem i bez udziału społeczeństwa. Identyczne w treści odwołanie wniósł, będący również stroną postępowania, M. D.. Jak wynika z akt sprawy, wszczęte z urzędu postępowanie przed organami nadzoru budowlanego, dotyczące samowolnie wykonanych robót budowlanych przy stacji bazowej telefonii komórkowej [...] na działce A, zostało umorzone decyzją PINB w R. nr C z dnia [...] r., od której nie zostało wniesione odwołanie. Przesłankę umorzenia stanowiła okoliczność, że inwestor zdemontował elementy składowe stacji do dnia [...] 2005 r. Na wezwanie Wojewody [...] , PINB w R. pismem z dnia [...] 2003 r. poinformował, że w wyniku przeprowadzonej [...] 2005 r. doraźnej kontroli działki A w R. potwierdzono brak jakichkolwiek elementów stacji telefonii [...], która była przedmiotem postępowania, zakończonego decyzją nr C. W trakcie kontroli ujawniono istnienie stacji innego operatora – [...], w stosunku do którego wszczęto postępowanie w sprawie legalności inwestycji. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] r. W uzasadnieniu podano, że skutki samowolnych działań inwestora zostały usunięte, co potwierdził swym rozstrzygnięciem organ nadzoru budowlanego. Fakt złożenia wniosku o wydanie pozwolenia na budowę prawidłowo został podany do publicznej wiadomości pismami z dnia [...] i [...] 2005 r. W związku z tym do organu I instancji wpłynęły sprzeciwy od [...] osób, będących mieszkańcami dzielnicy. O sprzeciwach poinformowano inwestora, który w piśmie z dnia [...] 2005 r. ustosunkował się wyczerpująco do zarzutów mieszkańców, opierając się na opinii [...]. S.S., wynikach badań Instytutu Medycyny Pracy w Ł. oraz wyjaśnieniach Ministerstwa Ochrony Środowiska z dnia [...] 2002 r. Wojewoda podkreślił, iż fakt, że organ I instancji nie uznał zasadności wniesionych zastrzeżeń nie jest tożsamy z ich nierozpatrzeniem, albowiem dokumentacja sprawy potwierdza, że było one rozpatrzone i zostały nie uwzględnione z powodu braku zasadności. Organ I instancji o swym stanowisku poinformował strony pismem z [...] 2005 r. Oceniając prawidłowość złożonego przez inwestora uzgodnionego raportu oddziaływania inwestycji na środowisko stwierdzono, że spełnia on wymagania, albowiem przedmiotem takiego opracowania jest wykazanie zgodności inwestycji i związanych z nią emisji z dopuszczalnymi normami, a nie przeprowadzanie dowodu na nieszkodliwość promieniowania. Stąd istotne znaczenie w sprawie miały decyzja Wojewody [...] udzielająca pozwolenia na emisję oraz decyzje uzgadniające inwestycję. Opracowanie M.K. oceniono jako pozbawione waloru wiarygodności. Wyjaśniono również, że bezzasadny jest zarzut sporządzenia raportu przed postępowaniem i bez udziału społeczeństwa, albowiem podjęcie w niniejszej sprawie postępowania o pozwolenie na budowę uwarunkowane było przedłożeniem przez inwestora wraz z projektem budowlanym Raportu oddziaływania na środowisko. Żądanie udziału społeczeństwa na etapie sporządzania raportu nie znajduje uzasadnienia w prawie. Wyrok WSA w Warszawie z dnia 20 stycznia 2005 r. nie ma natomiast waloru charakteru wiążącego w sprawie, albowiem nie dotyczy rozpatrywanego przypadku. W skardze do sądu administracyjnego M. A. i I. A.-D. wnieśli o uchylenie decyzji obu instancji, podnosząc naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, sprzeczność decyzji z prawomocnymi wyrokami sądów administracyjnych oraz fałszywe ustalenia faktyczne. Wedle skarżących wybudowanie inwestycji bez zgody stron postępowania jest naruszeniem prawa. Uzyskanie decyzji przez organ I instancji miało miejsce w sytuacji, gdy inwestycja została już zrealizowana. Organy pominęły istniejące orzecznictwo sądowe dotyczące wymogów dla pozwoleń na budowę. Wnioski stron nie zostały rozpatrzone, albowiem osoby działające w imieniu organów nie dysponują odpowiednią wiedzą. Zarzucono naruszenie art. 46 pkt 10 ustawy Prawo Ochrony Środowiska, regulującego zakres uzasadnienia decyzji. Zanegowano, aby inwestor ustosunkował się do zgłoszonych zastrzeżeń. Wskazano, że na wieży zamontowane zostały nielegalnie anteny trwałego operatora, co powoduje dezaktualizację przygotowanego raportu oddziaływania na środowisko i wydanych do niego decyzji. Nadto wedle skarżących organ właściwy w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę był zobligowany zapewnić udział stron postępowania w postępowaniu przed Wojewódzkim Inspektorem Sanitarnym, czego zaniedbano. Na dowód szkodliwości sztucznych pól elektromagnetycznych przytoczono wyroki Sądu Administracyjnego w Gliwicach o sygnaturach 3/II SA/Ka 1854/03 i 3/II SA/Ka 2837/03 cytując fragment, iż "w pozycji 19 wykazu chorób zawodowych widnieją choroby centralnego układu nerwowego, układu bodźcotwórczego i przewodzącego serca oraz gonad wywołane działaniem pól elektromagnetycznych". W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozważył, co następuje: Kryterium, w oparciu o które sądy administracyjne dokonują kontroli działań administracji publicznej, jest legalność, czyli zgodność podejmowanych rozstrzygnięć z przepisami prawa. Władza publiczna jest bowiem uprawniona do reglamentacji życia społecznego i gospodarczego tylko w takim zakresie, w jakim przepisy prawa ustanawiają dla określonych podmiotów obowiązki i ograniczenia. Biorąc pod uwagę wskazane kryterium kontroli, Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa a skarga nie jest uzasadniona. Niewątpliwie skarżący mają rację, że pole elektromagnetyczne jest szkodliwe a jego oddziaływanie może być źródłem chorób, w tym kwalifikowanych jako choroby zawodowe. Przekonanie to jet podzielane także przez orzekający Sąd i znajduje uzasadnienie w aktualnym stanie wiedzy. Stąd bezprzedmiotowe jest żądanie przeprowadzenia dowodu na okoliczność nieszkodliwości takiego promieniowania in genere. Warunkiem szkodliwego wpływu pola elektromagnetycznego na ludzi jest jednak to, aby pole to na ludzi oddziaływało. Innymi słowy, aby w konkretnym przypadku urządzenia emitującego fale elektromagnetyczne, wytwarzane pole obejmowało swym zasięgiem miejsca dostępne dla ludzi. Z tego właśnie powodu przepisy prawa wymagają przygotowania dla planowanych przedsięwzięć opracowań, przedstawiających zasięg i rodzaj oddziaływania na środowisko oraz wpływ na jego stan, w tym stan zdrowia ludzi. Prawo nie wyklucza dopuszczalności realizowania inwestycji, emitujących groźne substancje czy fale, pod warunkiem spełnienia określonych w przepisach prawa warunków i zachowania ustalonych norm. Jeżeli inwestycja norm takich nie narusza, brak jest podstaw do żądania od inwestora lub organów przeprowadzania dowodu na nieszkodliwość emisji normatywnych. Jeżeli strony postępowania negują adekwatność ustalonych norm i standardów, winny podjąć starania mające na celu zmianę stanu prawnego. Planowana inwestycja zalicza się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Kwalifikacja taka wynika zarówno z § 2 ust. 1 pkt 9 lit. g rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko /Dz.U. Nr 179, poz. 1490/, jak i z § 2 ust. 1 pkt 7 obowiązującego od dnia 8 grudnia 2004 r. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko /Dz.U. Nr 257, poz. 2573 ze zm./. Z tego względu do sprawy udzielania pozwolenia na budowę zastosowanie znajdowały zarówno przepisy prawa budowlanego, jak i ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska /Dz.U. Nr 62, poz. 627 ze zm./. a przedsięwzięcie wymagało sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Zgodnie z art. 46 ust. 1 prawa ochrony środowiska, wydanie decyzji w sprawie planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Do decyzji takich należy w szczególności decyzja o pozwoleniu na budowę /art. 46 ust. 4 pkt 2 ustawy/. Postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko przeprowadza organ właściwy do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, w postępowaniu tym analizuje się i ocenia bezpośredni i pośredni wpływ przedsięwzięcia m.in. na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne i zabytki, możliwość i sposoby zapobiegania i ograniczania negatywnego oddziaływania na środowisko oraz wymagany zakres monitoringu. W przypadku postępowania dotyczącego pozwolenia na budowę wnioskodawca jest obowiązany do uprzedniego przeprowadzenia uzgodnień z organem ochrony środowiska oraz Państwowym Wojewódzkim Inspektorem Sanitarnym /art. 48 ust. 4 w związku z art. 57 ustawy/. Wnioskodawca przedstawia tym organom projekt budowlany oraz raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, a uzgodnienie następuje w drodze decyzji. W rozpatrywanej sprawie dla potrzeb postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę został sporządzony raport o oddziaływaniu na środowisko, dla którego inwestor uzyskał wymagane uzgodnienia. Decyzje w tym zakresie zostały wydane, zgodnie z art. 48 ust. 4 prawa ochrony środowiska, przed złożeniem wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę, bezzasadny zatem jest zarzut skargi, iż organy administracji budowlanej nie zapewniły w tym postępowaniu udziału wszystkim stronom. Postępowanie w przedmiocie uzgodnienia projektu budowlanego w trybie prawa ochrony środowiska nie toczyło się wszak przed tymi organami. Do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę, oprócz raportu o oddziaływaniu na środowisko, dołączone zostały wszystkie wymagane dokumenty, takie jak projekt budowlany, oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane, decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego z dnia [...] r. oraz decyzja Wojewody [...] z [...] r. udzielająca inwestorowi pozwolenia na emitowanie pól magnetycznych o określonych parametrach. W tej ostatniej decyzji określono m.in. warunki, pod jakimi pozwolenie zostało udzielone. Zgodnie z nimi średnia gęstość pól elektromagnetycznych o częstotliwościach powyżej 300 MHz w miejscach dostępnych dla ludzi nie może przekroczyć wartości 0,1 W/m2, zaś obszar przekroczonego dopuszczalnego poziomu promieniowania znajdować się może w miejscach praktycznie niedostępnych dla ludzi. Wszelkie zmiany warunków promieniowania wymagają aktualizacji pozwolenia. Z okoliczności sprawy nie wynika, aby doszło do zmiany warunków promieniowania, dla jakich udzielano pozwolenia i z uwzględnieniem których sporządzono raport oddziaływania na środowisko. Za zmianę taką, wbrew stanowisku skarżących, nie można bowiem uznać faktu nielegalnego zamontowania na wieży anten kolejnego operatora. Skutki tej samowoli podlegają zwalczeniu w odrębnym postępowaniu i nie mogą mieć wpływu na dopuszczalność i warunki działania operatora, który uzyskał pozwolenie na emisję. Ze sporządzonego raportu oddziaływania na środowisko, podobnie jak z projektu budowlanego wynika, że w otoczeniu projektowanej stacji do wysokości 40,5 m nie będą występowały pola elektromagnetyczne o średniej gęstości przekraczającej 0,1 W/m2, zaś obszary o wartościach przekraczających dopuszczalny poziom wystąpią na wysokości większej niż wysokość zabudowy wokół projektowanej stacji /od 40,5 do 41 m/. W tej sytuacji zasadne było przyjęcie, że inwestycja nie powoduje narażenia ludzi na promieniowanie, a co za tym idzie, na szkodliwe jego skutki. Należy przy tym podkreślić, że ustalone normy nie wprowadzają dodatkowego kryterium okresu emitowania pola, stąd pozbawione podstaw było żądanie strony zweryfikowania szkodliwości promieniowania normatywnego /0,1 W/m2/ z uwzględnieniem zmiany czasu. Nadto wydane pozwolenie na budowę zawiera klauzulę o obowiązku przeprowadzenia pomiarów w zakresie oddziaływania pracujących anten na środowisko i ludzi przed rozpoczęciem ich technicznego użytkowania. Pozbawiony zasadności jest zarzut skargi braku kompetencji merytorycznej osób działających w sprawie do rozpatrzenia zastrzeżeń zgłoszonych w toku postępowania. Decyzje w przedmiocie pozwolenia na budowę zostały wydane nie personalnie przez osoby je podpisujące, ale przez organ administracji, jakimi są Prezydent Miasta i Wojewoda [...]. Wydanie decyzji następuje w oparciu o materiał zgromadzony w sprawie. W przekonaniu Sądu materiał ten zasadnie został uznany za dostateczny do podjęcia rozstrzygnięcia. Organy dokonały oceny zebranych w sprawie materiałów, w tym dostarczonych przez strony opinii, nie przekraczając granic przyznanej ustawowo swobody, uwzględniając zróżnicowany stopień wiarygodności dowodów. Inwestycja nie ma charakteru prototypowego, budowa stacji bazowej telefonii jest przedsięwzięciem standardowym i brak jest w niniejszym przypadku argumentów, które mogły uzasadniać poddanie w wątpliwość wnioski zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Oceniając prawidłowość przeprowadzonego postępowania Sąd doszedł do przekonania, iż nie zostały naruszone przepisy postępowania to regulujące. Zgodnie z art. 53 prawa ochrony środowiska, organ właściwy do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę zapewnia możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego sporządzony jest raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Zasady tego udziału regulują przepisy działu V ustawy. W sprawie spełnione zostały rygory art. 32, organ podał bowiem do publicznej wiadomości informację o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o wniosku o wydanie decyzji oraz danych o decyzji wraz z informacją o możliwości składania uwag i wniosków. W złożonych uwagach, jednakowych w swej treści, podnoszono zasadniczo, że przed uzyskaniem decyzji winno dojść do wykluczenia szkodliwego oddziaływania pola o wartości poniżej 0,1 W/m2 i argumentowano za uznaniem szkodliwości wszelkich przypadków sztucznego promieniowania elektromagnetycznego. Z akt sprawy wynika, że zarówno zastrzeżenia zawarte w pismach mieszkańców jak i dołączone do nich opinie zostały poddane analizie. Organ I instancji zwrócił się do inwestora o ustosunkowanie się do tych zastrzeżeń. Do kompetencji organu należała ocena wiarygodności i zasadności poczynionych w tym zakresie ustaleń. W uzasadnieniu decyzji Prezydenta R. z dnia [...] r. wyjaśniono, że nie uznano zasadności zgłoszonych zastrzeżeń i żądań a sporządzony raport o oddziaływaniu na środowisko w sposób miarodajny rozstrzyga o bezpieczeństwie ekologicznym inwestycji. Jak zostało wyżej już wskazane, stanowisko takie w przekonaniu Sądu nie cechuje się arbitralnością i znajduje merytoryczne uzasadnienie. Wyjaśnić również należy, że na prawidłowość udzielonego pozwolenia na budowę nie wpływa fakt ujawnienia samowolnego zrealizowania inwestycji przed ostatecznością decyzji. Nie ulega bowiem wątpliwości, że skutki samowoli zostały usunięte przed orzekaniem przez organ odwoławczy. Organ II instancji jest organem merytorycznie rozpatrującym sprawę i wydając decyzję uwzględnia stan faktyczny nie datę orzekania. Wobec umorzenia decyzją ostateczną postępowania przed organami nadzoru budowlanego, nie istniały przeszkody do wydania decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę. Nie jest również tak, jak podnoszą skarżący, że wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, wymaga zgody stron. Stronami, zgodnie z art. 28 k.p.a. są osoby, których interesu prawnego dotyczy postępowanie, a zatem również właściciele działek sąsiadujących z terenem inwestycji. Organy administracji, orzekając o dopuszczalności budowy określonego obiektu, zgodnie z art. 5 prawa budowlanego, zapewnia poszanowanie uzasadnionych interesów osób trzecich. Z akt sprawy nie wynika a skarżący nie wykazywali, w jaki sposób realizacja przedmiotowej inwestycji narusza ich interes prawny, czyli w jaki sposób ingeruje w ich prawa, na czym polega ograniczenie np. w sferze wykazywania prawa własności. Właściciele działek sąsiednich nie mogą sprzeciwiać się zamierzeniu budowlanemu, jeżeli zamierzenie to jest zgodne z przepisami /art. 4 prawa budowlanego/. Uwzględniając podaną argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.