II SA/Po 98/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Protokolant masz. Maria Kasztelan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2005 r. przy udziale sprawy ze skargi S.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektów; oddala skargę /-/ B. Drzazga /-/ G. Radzicka /-/ A. Łaskarzewska Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r. nr [...] nakazał skarżącemu S.S. dokonanie na działce nr [...] w P. rozbiórki: - dobudowanego, bez wymaganego przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) pozwolenia na budowę, do istniejącego budynku mieszkalnego obiektu budowlanego o wymiarach w rzucie 10,65 x 3,05 m i wysokości ok. 7,70 m, - wybudowanego, bez wymaganego przepisami Prawa budowlanego pozwolenia na budowę od strony działki [...] obiektu budowlanego o wymiarach w rzucie 8,80 x 3,90 m i wysokości ok. 7,70 m, oraz - wykonanych bez wymaganego przepisami Prawa budowlanego pozwolenia na budowę, pomiędzy tymi obiektami połączonych elementów architektoniczno-konstrukcyjnych stanowiących wjazd na posesję. Uzasadniając decyzję wyjaśniono, iż postępowanie administracyjne w sprawie zostało wszczęte na skutek pisma Komendy Powiatowej Policji z dnia [...] r. w sprawie budowy domu mieszkalnego przez skarżącego, bez wymaganego pozwolenia. W oparciu o przeprowadzoną kontrolę robót budowlanych ustalono, że na przedmiotowej działce wykonano obiekty, których rozbiórkę decyzją z dn. [...] r. nakazano, oraz stwierdzono prowadzenie robót remontowych w starym istniejącym budynku mieszkalnym i budynku obory, które objęto odrębnym postępowaniem administracyjnym. Skarżący, co do opisu stanu faktycznego nie wniósł żadnych zastrzeżeń. Skarżący oświadczył, że na wykonanie przedmiotowych robót budowlanych nie posiada pozwolenia, natomiast na złożone zgłoszenie uzyskał decyzją z dnia [...] r. sprzeciw Starosty Powiatowego. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazano, art. 48 wyżej cytowanego prawa budowlanego. W ustawowym terminie skarżący wniósł odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji żądając jej uchylenia. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...]. Uzasadniając decyzję organ odwoławczy wskazał, iż inwestor zgłosił zamiar budowy budynku gospodarczego na działce [...] w P. Decyzją z dnia [...] r. organ administracji zgłosił sprzeciw i zobowiązał inwestora do uzyskania pozwolenia na budowę. Skarżący nie dopełnił obowiązku i rozpoczął samowolne roboty budowlane. Skarżący naruszył przepis art. 28 Prawa budowlanego, zgodnie z którym roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Sankcją za naruszenie tej normy jest nakaz rozbiórki samowolnie wzniesionego obiektu w trybie art. 48 Prawa budowlanego. W rozpatrywanej sprawie zostały spełnione przesłanki z art. 48 Prawa budowlanego, a więc organ pierwszej instancji słusznie orzekł o rozbiórce samowolnie wzniesionych obiektów. Skarżący wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Żądaniem skargi objęto uchylenie zaskarżonej decyzji z dnia [...] r. nr [...] jako wydanej z naruszeniem prawa oraz zasądzenie kosztów postępowanie według norm przepisanych. W skardze skarżący podniósł, że organ odwoławczy wbrew przepisom art. 10 § 1 kpa, prowadził postępowanie bez udziału skarżącego. Skarżący podniósł nadto, że [...] r. postawił mury, na które nie potrzebował pozwolenia na budowę, a następnie dobudował do nich w [...] r. pomieszczenia. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z postanowieniami art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) – sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jedynie w przypadku wpisu i innych kosztów sądowych mają zastosowanie w takich sprawach przepisy poprzednio obowiązujące a mianowicie odpowiednie postanowienia ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.). W postępowaniu sądowo-administracyjnym obowiązuje zasada oficjalności, mająca obecnie umocowanie i określone granice w przepisach art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z zasadą oficjalności, sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, zawartą w skardze argumentacją – zobowiązany jest natomiast do oceny praworządności zachowań organów administracji w danej sprawie. Granice rozpoznania skargi przez sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów w konkretnej i zaskarżonej sprawie, z drugiej natomiast strony przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego. Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 Nr 106, poz. 1126 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę oraz przebudowę obiektu budowlanego. Roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, a przez pozwolenie na budowę należy rozumieć decyzję administracyjną zezwalającą na rozpoczęcie i prowadzenie budowy lub wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu budowlanego (art. 3 pkt 12). Organy administracji ustaliły, że skarżący bez wymaganego przepisami ustawy Prawo budowlane, pozwolenia na budowę, dobudował do istniejącego budynku mieszkalnego obiekt budowlany o wymiarach w rzucie 10,65 x 3,05 m i wysokości ok. 7,70 m; wybudował, bez wymaganego pozwolenia na budowę od strony działki [...] obiekt budowlany o wymiarach w rzucie 8,80 x 3,90 m i wysokości ok. 7,70 m, oraz wykonał bez wymaganego przepisami Prawa budowlanego pozwolenia na budowę, pomiędzy tymi obiektami połączonych elementy architektoniczno-konstrukcyjne stanowiące wjazd na posesję. W dniu [...] r. dokonano kontroli prowadzonych przez skarżącego robót budowlanych, a obecny przy oględzinach S.S. oświadczył, że do prac budowlanych przystąpił [...] r., na wykonanie przedmiotowych robót budowlanych nie posiada pozwolenia, a co do stanu faktycznego nie wniósł żadnych uwag ani zastrzeżeń. Na zawiadomienie o zebranym materiale dowodowym i możliwości zgłoszenia ewentualnych uwag także nie wniesiono zastrzeżeń. Z akt sprawy wynika, iż skarżący dokonał zgłoszenia zmian budowy budynku gospodarczego (dobudowy do budynku mieszkalnego), ale należy zaznaczyć, że prowadzona przez skarżącego dobudowa do istniejącego budynku mieszkalnego nie należy do budowy obiektów wymienionych w art. 29 prawa budowlanego. Decyzją z dnia [...] r., a więc przed rozpoczęciem robót przez skarżącego organ administracji zgłosił sprzeciw i zobowiązał inwestora do uzyskania pozwolenia na budowę, a więc skarżący prowadząc samowolnie roboty budowlane, naruszył przepis art. 28 prawa budowlanego. Uwzględniając okoliczności – które na żadnym etapie postępowania nie zostały zakwestionowane - iż do istniejącego budynku mieszkalnego na fundamentach poprzednio istniejącego obiektu drewnianego, dobudowano nowy obiekt budowlany, natomiast obiekt od strony działki sąsiedniej został wybudowany na istniejących, pozostałych po starej szopie fundamentach, bez wymaganego pozwolenia, należy przyjąć, że istniała sytuacja uzasadniająca nakazanie rozbiórki na podstawie art. 48 Prawa budowlanego. W skardze do sądu administracyjnego, skarżący wskazał na naruszenie przepisu art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zarzucając, iż nie został poinformowany przez organ odwoławczy o możliwości zapoznania się materiałem zebranym w sprawie. Faktycznie, organ odwoławczy przed wydaniem zaskarżonej decyzji, wbrew przepisom art. 10 § 1 kpa nie zawiadomił skarżącego o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym zebranym w sprawie. Należy jednak mieć na uwadze, że nie każde naruszenie prawa musi prowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd uchyla decyzję w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów postępowania tylko wtedy, gdy mogło to mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zdaniem sądu, skarżący nie wykazał, aby między brakiem zawiadomienia go przez organ odwoławczy w trybie art. 10 § 1 kpa o możliwości zapoznania się z materiałem zebranym w sprawie, a treścią zaskarżonej decyzji zachodził jakikolwiek związek przyczynowy. Sąd miał przy tym na uwadze, że organ odwoławczy nie prowadził żadnego postępowania dowodowego, poza ustaleniem czy skarżący jest jedynym właścicielem nieruchomości (o czym skarżący został zawiadomiony pismem z dnia [...] r.), a przed wydaniem decyzji przez organ pierwszej instancji skarżący został zawiadomiony na podstawie art. 10 § 1 kpa o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym i nie zgłosił żadnych uwag i zastrzeżeń. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że gdyby nie naruszono przepisów proceduralnych to zapadłaby decyzja o innej treści. Zdaniem Sądu argumentacja skarżącego przedstawiona w skardze nie mogła być uwzględniona w świetle wyżej przedstawionych wywodów odnośnie uregulowania z art. 48 prawa budowlanego. Wobec powyższego, uznając skargę za nieuzasadnioną, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec o oddaleniu skargi. /-/B. Drzazga /-/A. Łaskarzewska Brak podpisu sędziego spowodowany jest jego nieobecnością /-/ B. Drzazga