II SA/Po 999/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Zieliński (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Protokolant Sekretarz sądowy Katarzyna Bela po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 07 lipca 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi Stowarzyszenia Ekologiczny na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...]\ w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu; I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego Stowarzyszenia kwotę 755,- zł (siedemset pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. /-/ A.Łaskarzewska /-/ A.Zieliński /-/ J.Szaniecka Prezydent Miasta po rozpoznaniu wniosku spółki "A" z o.o. w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na przebudowie (wzmocnienie konstrukcji stropu, wykonanie otworów w stropie na przewody technologiczne, wykonanie konstrukcji wspornej pod urządzenia technologiczne, wprowadzenie przewodu wentylacyjnego na dach) części istniejącego obiektu lakierni na cele technologiczne stacji natryskowo-zalewowej do wstępnego mycia karoserii w linii VBH "Bodywasher", przewidzianej do realizacji w istniejącym budynku na działkach nr [...] i [...] położonych w P. przy ul. [...], decyzją z [[...]r. nr [...] ustalił warunki zabudowy. Od powyższej decyzji odwołało się Stowarzyszenie Ekologiczny , zastępowane przez adwokata T. G., wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji i oddalenie wniosku spółki "A" z o.o., ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. W piśmie procesowym z dnia [...] czerwca br. pełnomocnik wnioskodawcy wniósł o stwierdzenie niedopuszczalności odwołania (art. 134 kpa) albo umorzenie postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa lub utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji. Decyzją nr [...] z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze umorzyło postępowanie odwoławcze. W motywach rozstrzygnięcia stwierdziło, iż odwołanie wniesione przez pełnomocnika Stowarzyszenia, adwokata T. G nie było podpisane. Zdaniem organu orzekającego od profesjonalnego pełnomocnika należy wymagać znajomości przepisów prawa, co do treści i formy odwołania od decyzji administracyjnej. Skargę wniosło Stowarzyszenie Ekologiczny . Zarzuciło obrazę przepisów procesowych - art. 105 kpa w zw. z art. 64 § 2 kpa poprzez odmowę wezwania skarżącego do uzupełnienia braków pisma procesowego przez podpisanie odwołania. Stowarzyszenie uważa także, iż pozbawiono je możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Stowarzyszenie wniosło o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji ewentualnie o jej uchylenie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie z powołaniem się na uzasadnienie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Nie ulega żadnej wątpliwości, wobec wyraźnego brzmienia art. 63 § 1 kpa, że odwołanie jest jednym z typów podania i winno spełniać m.in. wymagania § 2 cytowanego artykułu. W sprawie jest też bezsporne, iż odwołanie wniósł profesjonalny pełnomocnik (adwokat) skarżącego Stowarzyszenia i nie zostało ono podpisane, wbrew treści art. 63 § 3 kpa. W tej sytuacji organ orzekający był zobowiązany, w myśl art. 64 § 2 kpa, do wezwania skarżącego do usunięcia braków, w zakreślonym terminie. Art. 64 kpa pozostaje bowiem w logicznym związku z brzmieniem art. 63 kpa. W § 1 odnosi się do adresu wnoszącego podanie, zaś w § 2 do innych wymagań ustalonych w przepisach prawa. Jest bezdyskusyjne, iż jednym z nich (wymagań) jest podpis wnoszącego podanie (odwołanie). Wbrew stanowisku organu orzekającego Kodeks postępowania administracyjnego nie dyskryminuje pełnomocników profesjonalnych. Gdyby podzielić punkt widzenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego, to w każdej fazie postępowania administracyjnego inaczej należałoby traktować strony i ich pełnomocników nie będących profesjonalistami, a ze znacznie większymi rygorami odnosić się do stron i ich profesjonalnych pełnomocników. Takie zapatrywanie jest nie do zaakceptowania i pozostaje w wyraźnej sprzeczności z zasadą równości stron wobec prawa. Równocześnie jednak od pełnomocników profesjonalnych można oczekiwać znacznie większej staranności niż od innych nie zawodowych przedstawicieli uczestników postępowania administracyjnego. Z tego nie wynika wszakże, iż wszystkie ich (profesjonalistów) działania są zgodne z obowiązującym porządkiem prawnym. Jeżeli pozostają z nim w sprzeczności, a przepis prawny zezwala na konwalidację uchybienia, organ orzekający nie może się uchylić od tej powinności, kierując się wyłącznie podmiotowymi odniesieniami. Gdy idzie o zarzut naruszenia art. 10 kpa, to jest on wyolbrzymiony. Organ odwoławczy nie prowadził żadnego postępowania dowodowego, stąd chęć "... wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań" jest hipotetyczna. Z materiałem dowodowym (który jest pokaźny) skarżące Stowarzyszenie mogło się zapoznać i zapoznało się po zakończeniu postępowania I instancyjnego. W tej sytuacji trudno przyjąć, iż uchybiono art. 10 kpa. Co do kwestii podniesionych przez uczestnika postępowania w piśmie procesowym z dnia 7 lipca br. (załącznik do protokołu rozprawy), to Sąd w rozpatrywanej sprawie, był zwolniony od obowiązku odniesienia się do nich. Przedmiotem zaskarżonego orzeczenia było bowiem rozstrzygnięcie dotyczące usunięcia braków pisma procesowego. Gdyby Sąd - w toczącym się postępowaniu - skontrolował legalność orzeczenia II instancyjnego pod kątem zarzutów uczestnika postępowania, byłoby to przedwczesne; Samorządowe Kolegium Odwoławcze w zaskarżonym orzeczeniu nie odniosło się do żadnego z zarzutów odwołania, a także do stanowiska uczestnika postępowania. W konsekwencji doszłoby więc do naruszenia zasady dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego (art. 15 kpa). Zdaniem Sądu dopiero merytoryczne rozpatrzenie odwołania i ewentualna skarga, któregoś z uczestników postępowania, otwiera możliwość kompleksowej kontroli całego postępowania administracyjnego i zapadłych w nim orzeczeń. Jest oczywiste, że w postępowania ze skargi na taką decyzję sąd administracyjny nie będzie związany granicami skargi i będzie władny do eliminacji wszystkich - także incydentalnych - orzeczeń zapadłych w toku postępowania. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z późn.zm.) oraz art. 200 cytowanej ustawy, orzeczono jak w sentencji wyroku. /-/ A.Łaskarzewska /-/ A.Zieliński /-/ J.Szaniecka MK