VII SA/Wa 461/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Leszek Kamiński (spr.), , Protokolant Marcin Grabowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2006 r. sprawy ze skargi I. i T. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego pozwolenia na remont i modernizację skargę oddala. VII SA/Wa 461/06 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] kwietnia 2002r. nr [...] Burmistrz Gminy W. C. zatwierdził projekt budowlany remontu i modernizacji wraz z zadaszeniem wewnętrznego patia kawiarni "G." w W. przy ulicy P. [...] i pozwolił na wykonanie robót budowlanych związanych z ww. remontem i zadaszeniem patia. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2002r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z postanowieniami planu zagospodarowania przestrzennego, a także przepisami techniczno-budowlanymi. Ponadto inwestor złożył wniosek o pozwolenia na budowę terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz wykazał się z prawem dysponowania gruntem, wynikającym z umów najmu terenu. Nie stwierdzono także uchybień w przyjętych rozwiązaniach technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpatrzeniu skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Właścicieli Nieruchomości w W. przy ul. P. [...], [...], [...] i Rynku Starego Miasta [...],[...], [...],[...], [...] i [...] na powyższą decyzję wyrokiem z dnia 25 lutego 2004r. uchylił zaskarżoną decyzję. W ocenie Sądu w przeprowadzonym postępowaniu nie wyjaśniono wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Brak ustaleń w oparciu o znajdujące się w aktach dowody powoduje brak należytego wyjaśnienia stanu faktycznego co prowadzi do naruszenia art. 7 kpa. Nie rozpatrzenie w sposób wszechstronny i wyczerpujący całego materiału dowodowego uchybia przepisowi art. 77 § 1 kpa. Uznano, że uchybienia powyższe mają istotny wpływ na wynik sprawy i spowodowały uchylenie zaskarżonej decyzji. W wyniku ponownego rozpatrzenia odwołania od decyzji Burmistrza Gminy W. C. z dnia [...] kwietnia 2002r. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2004r. umorzył postępowanie odwoławcze. Podjęcie takiego rozstrzygnięcia organ odwoławczy uzasadnił tym, że omawiana inwestycja została już zrealizowana co oznacza brak podstaw prawnych do wydania przez organ decyzji o pozwoleniu na budowę w stosunku do zrealizowanej już i użytkowanej inwestycji. Podkreślono także, że inwestycja jest przyjęta do użytkowania na mocy decyzji z dnia [...] grudnia 2002r W wyniku zaskarżenia powyższej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 9 sierpnia 2005r. uchylił ww. decyzję. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że umorzenie postępowania odwoławczego może nastąpić jedynie w sytuacji gdy umorzenie postępowania staje się bezprzedmiotowe. Rozstrzygnięcie takie następuje w przypadku , gdy strona cofnie skutecznie odwołanie albo, gdy organ uzna, iż odwołanie pochodzi od podmiotu, który w danej sprawie nie ma przymiotu strony w rozumieniu art. 28 kpa. Stwierdzono, że w niniejszej sprawie żadna z cytowanych wyżej przesłanek nie zaszła, co stanowi o naruszeniu przez organ odwoławczy art. 138 § 1 pkt 3 kpa. Podkreślono, także że skoro inwestor zrealizował już zamierzenie budowlane, wydanie decyzji uprawniającej do tych działań nie jest już możliwe, a postępowanie w tym zakresie staje się bezprzedmiotowe. W świetle powyższych wywodów wskazano, że stwierdzenie bezprzedmiotowości postępowania przed organem I instancji, nie może stanowić podstawy dla umorzenia postępowania odwoławczego. Kolejną decyzją z dnia [...] stycznia 2006r. Wojewoda [...] uchylił decyzję Burmistrza Gminy W. – C. z dnia [...] kwietnia 2002r. nr [...] i umorzył postępowanie organu I instancji. Podjęcie takiego rozstrzygnięcia uzasadniono tym, że przedmiotowa inwestycja została już w całości zrealizowana a inwestor uzyskał pozwolenie na jej użytkowanie. Skargę do Sądu na powyższą decyzję wnieśli I. C. i T. C. wnosząc o jej uchylenie. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.-Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów, skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a stosownie do treści art. 1 § 2 ww. ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych tylko w takim zakresie jest możliwa jej sądowa kontrola. Wojewoda [...] wydając zaskarżoną decyzję uwzględnił wytyczne wskazane w wyroku Sądu z dnia 9 sierpnia 2005r. Zaskarżona decyzja została podjęta na podstawie art. 105 § 1 kpa. Zgodnie z brzmieniem ww. przepisu w przypadku, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania .Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której mowa w art. 105 § 1 k.p.a. to brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. Sprawa administracyjna jest więc konsekwencją istnienia stosunku administracyjno-prawnego, takiej sytuacji prawnej, w której strona ma prawo żądać od organu administracyjnego skonkretyzowania jej indywidualnych uprawnień wynikających z prawa materialnego. Postępowanie w takiej sprawie staje się bezprzedmiotowe, jeżeli braknie któregoś z elementów tego stosunku materialnoprawnego. Art. 105 § 1 kpa ma bowiem zastosowanie tylko w sytuacjach, gdy w świetle prawa materialnego i ustalonego stanu faktycznego brak jest sprawy administracyjnej mogącej być przedmiotem postępowania. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Bezspornym jest, że przedmiotowa inwestycja na którą udzielono pozwolenia na budowę decyzją z dnia [...] kwietnia 2002r. nr [...] została zrealizowana. Ponadto inwestor uzyskał pozwolenie na użytkowanie przedmiotowej kawiarni (decyzja z dnia [...] grudnia 2002r. Fakty te wynikają z ustaleń organów i znajdują potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Zaznaczyć należy, iż pozwolenie na budowę jest bowiem dokumentem upoważniającym inwestora do rozpoczęcia i prowadzenia robót budowlanych. Skoro zatem inwestycja jest już zrealizowana brak jest podstaw prawnych do wydania przez organ odwoławczy pozwolenia na budowę. Organ wydając zaskarżoną decyzję właściwie uwzględnił w swym rozstrzygnięciu obecny stan faktyczny sprawy. Z tych też względów Sąd uznał, że istniały podstawy do umorzenia postępowania. Zarzut podnoszony przez skarżących w skardze polegający na uchybieniu art. 107 kpa poprzez pominięcie w treści decyzji oznaczenia strony postępowania oraz braku wyczerpującego uzasadnienia w ocenie Sądu nie zasługuje na uwzględnienie. Z akt sprawy wynika, że organ w prowadzonym postępowaniu administracyjnym ustalił strony postępowania, które brały w nim udział. Zaskarżona decyzja zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne sprawy. Ponadto wskazane zostały w niej okoliczności, które przesądziły o podjętym rozstrzygnięciu. Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie została wydana z naruszeniem prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.