II SA/Wa 715/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras (spraw.), Sędzia WSA Anna Mierzejewska, Sędzia WSA Bronisław Szydło, Protokolant Marek Kozłowski, po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2006 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie utraty prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oddala skargę J. K. decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...], od dnia [...] stycznia 2005 r. miał przyznany równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego przewidziany dla policjantów samotnych i będących w służbie stałej. Komendant Wojewódzki Policji we W. decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...], działając na podstawie art. 92 ustawy z dnia 6 czerwca 1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 30, poz. 179 ze zm.) w zw. z § 1 i 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 918 ze zm.), orzekł o utracie przez J. K. z dniem [...] sierpnia 2005 r. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Uzasadniając swoje stanowisko podał, że skarżący złożył oświadczenie mieszkaniowe wraz z odpisem skróconego aktu małżeństwa zawartego w dniu [...] sierpnia 2005 r. i podał w nim, że jego małżonka M. K. na podstawie umowy najmu nr [...] jest głównym najemcą lokalu mieszkalnego położonego we W. przy ul. [...]. Ponieważ przepis § 1 ust. 1 cytowanego już wyżej rozporządzenia nie przewiduje przyznania równoważnika w sytuacji, kiedy członek rodziny policjanta posiada lokal mieszkalny zajmowany na podstawie umowy najmu, stanowiącego mieszkaniowy zasób gminy, przeto należało orzec jak w sentencji decyzji. W odwołaniu z dnia [...] stycznia 2006 r. do Komendanta Głównego Policji, skarżący nie zgodził się z powyższą decyzją i w uzasadnieniu podał, że narusza ona przepisy art. 7 i 77 k.p.a., bowiem powyższy lokal mieszkalny posiada powierzchnię pokoju 19,57 m2 i nie spełnia norm zaludnienia, które stosownie do § 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów, wynoszą od 7 do 10 m2 powierzchni mieszkalnej na jedną osobę uprawnioną. Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...], mając za podstawę art. 138 § 1 pkt 1 i art. 127 § 2 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] grudnia 2005 r. i w uzasadnieniu podał, że bezspornym jest, iż lokal przy ul. [...] nie spełnia wymogów trzech norm zaludnienia, jednakże fakt ten w świetle obowiązujących przepisów, pozostaje bez znaczenia dla przyznania prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, J. K. nie zgodził się z zaskarżoną decyzją i – powołując się na argumenty zawarte już w odwołaniu – podał, że umowa najmu lokalu zawiera powierzchnię mieszkalną lokalu, która z kolei nie spełnia norm zaludnienia dla jego rodziny (żona i córka). W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie, a wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne dodał jednocześnie, że należy założyć racjonalność działania ustawodawcy i przyjąć, że gdyby chciał on związać określenie "lokal mieszkalny" użyte w art. 92 ust. 1 ustawy o Policji z treścią nadaną mu w art. 88 ust. 1, to wówczas albo powtórzyłby w tym przepisie wyraźnie powiązanie lokalu mieszkalnego z normami zaludnienia, albo dokonałby odesłania do treści tego przepisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga analizowana pod tym kątem podlega oddaleniu, bowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Stosownie do treści art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jedn. z 2002 r. Dz. U. Nr 7, poz. 58 ze zm.), policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Według natomiast art. 89 ustawy, członkami rodziny policjanta, których uwzględnia się przy przydziale lokalu mieszkalnego, są pozostający z policjantem we wspólnym gospodarstwie domowym m.in. małżonek oraz dzieci. W myśl natomiast § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. Nr 105, poz. 884), lokal mieszkalny przydziela się policjantowi według norm zaludnienia i dla policjanta posiadającego rodzinę – po jednej normie zaludnienia dla policjanta i każdego członka jego rodziny, a zgodnie z § 3, norma zaludnienia przysługująca policjantowi wynosi od 7 do 10 m2 powierzchni mieszkalnej, którą stanowi powierzchnia pokoi znajdujących się w lokalu mieszkalnym. Z kolei według art. 92 ust 1 ustawy, policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny, jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że żona skarżącego na podstawie umowy najmu nr [...] jest głównym najemcą lokalu mieszkalnego położonego we W. przy ul. [...]. Bezspornym jest również, że powyższy lokal mieszkalny posiada powierzchnię pokoju 19,57 m2 i nie spełnia norm zaludnienia, tzn. powierzchnia mieszkalna jest niższa, od co najmniej 21 m2. Jednakże równoważnik pieniężny, o którym mowa w cytowanym już wyżej przepisie art.92 ust. 1 ustawy, należy się – zdaniem Sądu – tylko w sytuacji, kiedy policjant lub członek jego rodziny nie posiada w ogóle lokalu mieszkalnego, a nie odpowiedniego lokalu mieszkalnego. Do takiego wniosku prowadzi wykładnia gramatyczna tego przepisu. Sformułowanie "odpowiedni" dotyczy bowiem jedynie przydzielenia, bądź nieprzydzielenia policjantowi lokalu mieszkalnego na podstawie art. 95 ustawy, a nie przyznania pomocy finansowej, o której mowa w art. 92 ust. 1 ustawy. Mianowicie, lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej nie przydziela się policjantowi, którego małżonka posiada lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej powierzchni mieszkalnej. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji wyroku.