II SA/Ke 820/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal ,, Asesor WSA Sylwester Miziołek (spr.), Protokolant Sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2006r. sprawy ze skargi A. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania przez A. G., II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. II SA/Ke 820/05 UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] stwierdziło, na podstawie art. 134 kpa w związku z art. 129 § 2 i art. 57 § 1 kpa uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez A. G. i S. G. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] w sprawie nakazania usunięcia odpadów w postaci gruntu z wykopów, z działek nr 914 i 915, oznaczonych w rejestrze gruntów obr. 032, art. 7 symbolami użytków rolnych ŁIV, PsV i RIV, położonych w K. przy ul. Ł.. W uzasadnieniu postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło, że organ I instancji prawidłowo pouczył strony o prawie wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] w terminie 14 dni od daty jej otrzymania (art. 129 § 2 kpa). Od decyzji tej odwołanie wnieśli A. G. i S. G. dnia 15 marca 2005 r. w Urzędzie Miasta. S. G. otrzymał decyzję w dniu 25 stycznia 2005 r. Natomiast dla doręczenia decyzji A. G. organ odwoławczy zastosował tryb określony w art. 44 kpa i przyjął, że decyzja została mu doręczona dnia 8 lutego 2005 r., a zatem wniesienie odwołania dnia 15 marca 2005 r. nastąpiło po upływie 14-dniowego terminu, z naruszeniem art. 129 § 2 kpa i bez złożenia wniosku o przywrócenie terminu w trybie art. 58 kpa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uzasadniając upływ terminu przy wniesieniu odwołania przez A. G. wskazało, że ze znajdującego się w aktach dowodu doręczenia decyzji wynika, że doręczający nie zastał go w domu i zawiadomienie o umieszczeniu przesyłki w urzędzie pocztowym mieszkania pozostawił w skrzynce pocztowej mieszkania adresata. Mimo dwukrotnego awizowania przesyłki nie podjęto w okresie od 25 stycznia do 8 lutego 2005 r. i dnia 9 lutego 2005 r. urząd pocztowy zwrócił ją nadawcy, jako nie podjętą w terminie. W ten sposób urząd pocztowy zaświadczył, że dokonał zawiadomienia zgodnie z wymaganiami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 9 stycznia 2004 r. w sprawie warunków wykonywania powszechnych usług pocztowych (Dz.U. Nr 5, poz. 34 ze zm.). Organ odwoławczy przyznał, że później decyzja została doręczona A. G. w dniu 2 marca 2005 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach), jednak fakt ten nie czyni nieskutecznym doręczenia decyzji w myśl przepisów art. 44, 42 i 43 kpa i uznać należy, że decyzja doręczona została dnia 8 lutego 2005 r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie wniósł A. G., domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu skarżący podał, że po odbiór przesyłki zawierającej decyzję zgłosił się do urzędu pocztowego dnia 10 lutego 2005 r., gdzie poinformowano go o jej zwrocie do nadawcy. Tegoż dnia udał się do organu I instancji po odbiór decyzji i uzyskał informację, że decyzja zostanie mu ponownie wysłana. Dnia 2 marca 2005 r. odebrał decyzję w urzędzie pocztowym i zachowując termin w dniu 15 marca 2005 r. złożył odwołanie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem kontroli sądu w sprawie niniejszej jest postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, dlatego Sąd nie badał "rozstrzygnięcia merytorycznego" o co także wnosił skarżący. W wyniku dokonanej oceny tego postanowienia pod względem jego zgodności z prawem uznać należy, że zostało ono wydane z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik postępowania Na wstępie podnieść należy, że organ odwoławczy we wstępnej fazie postępowania odwoławczego podejmuje czynności mające na celu ustalenie, czy zażalenie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Warunkiem skuteczności czynności procesowej - wniesienia zażalenia - jest zachowanie ustawowego terminu do jego dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bowiem bezskuteczność zażalenia, czego następstwem jest ostateczność postanowienia. Rozpatrzenie zażalenia wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 kpa). W sprawie niniejszej Samorządowe Kolegium Odwoławcze badało, czy zażalenie A. G. wniesione zostało w ustawowym terminie i swoje stanowisko wyraziło w zaskarżonym postanowieniu. Słusznie organ podniósł, że pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy (art. 42 § 1 kpa), a w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się za pokwitowaniem dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi (art. 43 kpa). Natomiast w myśl art. 44 kpa w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 kpa poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej, a zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w określonym miejscu, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. Przepis ten przewiduje, że w przypadku niepodjęcia przesyłki w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia i doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Zgodnie z tymi przepisami doręczenie tej decyzji skarżącemu nastąpiło dnia 8 lutego 2005 r., a termin do wniesienia odwołania upływał dnia 22 lutego 2005 r. Mając to na uwadze uznać należy, że organ odwoławczy pominął w swoich rozważaniach to, że dnia 10 lutego skarżący zgłosił się do organu po odbiór decyzji i gdyby mu ja wówczas wydano mógłby złożyć odwołanie z zachowaniem terminu. Jednak tej decyzji mu nie wydano, pouczając że zostanie mu ona ponownie doręczona drogą pocztową. Decyzję taką, co jest w sprawie bezsporne skarżący otrzymał dnia 2 marca 2005 r. i w terminie, który wynikał z zawartego w niej pouczenia (15 marca 2005 r.) złożył odwołanie. W tej sytuacji należało liczyć skarżącemu termin do wniesienia odwołania nie od daty 8 lutego 2005 r., lecz od daty 2 marca 2005 r. W związku z powyższym uznać należy za zasadne zarzuty skargi, wobec czego postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do złożenia odwołania na to postanowienie wydane zostało z naruszeniem art. 134 kpa. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w wyroku.