II OSK 1565/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 29 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wojewody Śląskiego od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 czerwca 2006 r. sygn. akt II SO/Gl 11/05 oddalającego wniosek Wojewody Śląskiego w zakresie wymierzenia grzywny Wójtowi Gminy Tworóg w związku z nieprzekazaniem Sądowi skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych w sprawie ze skargi Wojewody Śląskiego na uchwałę Rady Gminy Tworóg z dnia 29 grudnia 2005 r. nr XXXI/362/2005 w przedmiocie regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. . Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 czerwca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek Wojewody Śląskiego o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy Tworóg w związku z nieprzekazaniem Sądowi skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych w sprawie ze skargi Wojewody Śląskiego na uchwałę Rady Gminy Tworóg z dnia 29 grudnia 2005 r. nr XXXI/362/2005 w przedmiocie regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że z uwagi na to, iż w rozpoznawanej sprawie organem zobowiązanym do przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi była Rada Gminy Tworóg a nie działający z jej upoważnienia Wójt, wniosek podlegał oddaleniu na podstawie art. 54 § 2 w zw. z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej zwanej p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył działający przez radcę prawnego Wojewoda Śląski. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie art. 54 § 2 w zw. z art. 55 § 1 p.p.s.a. Zdaniem strony zobowiązanym do przekazania skargi wraz z aktami sprawy był w niniejszej sprawie Wójt Gminy Tworóg jako organ reprezentujący gminę w stosunkach publicznoprawnych na podstawie art. 31 ustawy z dnia 8 marca 1990 o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr.142, poz. 1591 ze zm.). Wskazując na powyższe strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia z dnia 21 czerwca 2006 r. i zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W odpowiedzi na zażalenie Wojewody Śląskiego, Wójt Gminy Tworóg, wnosząc o jego oddalenie, podzielił stanowisko Sądu I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zważyć należy, że postępowanie sądowe o wymierzenie organowi grzywny, wszczęte na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., jest odrębnym postępowaniem sądowym, wszczynanym na wniosek skarżącego w przypadku niezastosowania się przez organ administracji publicznej do wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązku przekazania skargi Sądowi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Rozstrzygnięcie w tej sprawie zapada w formie postanowienia kończącego postępowanie, na które stosownie do art. 173 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przysługuje skarga kasacyjna. (por. J. P. Tarno: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Wydanie 2, Warszawa 2006 , str. 166). Tym samym od postanowienia wymierzającego grzywnę organowi przysługuje prawo wniesienia skargi kasacyjnej, a nie zażalenia. Należy jednak zauważyć, że w rozpatrywanej sprawie wniesienie niewłaściwego środka odwoławczego wynikało z błędnego pouczenia Sądu zawartego w piśmie z dnia 7 lipca 2006 r. skierowanym do Wojewody Śląskiego wraz z zaskarżonym postanowieniem. Zgodnie z utrwalonym już w tym względzie orzecznictwem sądowym nie nazwa ale treść pisma procesowego decyduje o jego charakterze. Z uwagi na to, że wniesione przez będącego radcą prawnym pełnomocnika Wojewody Śląskiego pismo nazwane zażaleniem spełnia określone w art. 176 p.p.s.a. wymogi skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny dokonał jego oceny jako skargi kasacyjnej. Skarga ta jednak podlegała odrzuceniu mimo, że spełnia przewidziane w/w przepisem prawa wymogi skargi kasacyjnej, została sporządzona przez radcę prawnego i wniesiona w terminie przewidzianym w art. 177 § 1 p.p.s.a. Nie została bowiem opłacona wpisem stałym, o jakim mowa w § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) w związku z art. 219 § 1 p.p.s.a. Z treści art. 221 p.p.s.a. wynika, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Skoro zatem wniesiona przez pełnomocnika Wojewody Śląskiego skarga kasacyjna nie została opłacona wpisem stałym, podlegała odrzuceniu, co orzeczono na podstawie art. 180 w zw. z art. 221 p.p.s.a.