VII SA/Wa 1007/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, , Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant Anna Wdowiak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2006 r. sprawy ze skargi B. S. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) marca 2006 r. nr (...) w przedmiocie nakazu rozbiórki rozbudowy budynku mieszkalnego skargę oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w (...) decyzją nr (...) wydaną dnia (...) marca 2004 r. na podstawie art. 48 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane nakazał B. S. dokonać rozbiórki budynku mieszkalnego zrealizowanego be wymaganego pozwolenia na budowę na działce przy ulicy (...) w (...). W uzasadnieniu organ podniósł, że postanowieniem nr (...) wydanym dnia (...) października 2003 r. zobowiązał inwestorkę do przedłożenia dokumentów określonych w art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego. Inwestor w wyznaczonym terminie przedłożył jedynie część żądanych dokumentów i mimo wezwania do uzupełnienia, nie wykonał w całości nałożonego postanowieniem obowiązku, wobec czego zasadnym było podjecie rozstrzygnięcia na podstawie art. 48 ust. 4 w/w ustawy. Odwołanie od tej decyzji złożyła B. S. podnosząc, że po wydaniu decyzji uzyskała stosowne zaświadczenie dotyczące przeznaczenia terenu, na którym zlokalizowana jest inwestycja. Po rozpatrzeniu odwołania (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr (...) wydaną dnia (...) marca 2006 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że wobec tego, iż inwestorka nie wykonała w terminie obowiązków jakie nałożył na nią organ I instancji, niezbędnych dla ustalenia czy istnieje możliwość legalizacji rozbudowy, prawidłowym było zastosowanie sankcji określonej w art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła B. S. Skarżąca podniosła, że nie otrzymała wyznaczonego przez organ terminu z przyczyn od niej niezależnych, zarzuciła organowi odwoławczemu bezczynność w załatwieniu jej sprawy. W odpowiedzi na skargę (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa – art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarga w niniejszej sprawie nie jest zasadna, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Przedmiotem oceny w rozpoznawanej sprawie jest decyzja (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydana dnia (...) marca 2006 r., utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji nakazującą rozbiórkę budynku mieszkalnego na działce przy ul. (...) w (...). Zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z zastrzeżeniem art. 29-31 ustawy. W rozpoznawanej sprawie niewątpliwym jest, ze inwestorka – skarżąca nie dysponowała pozwoleniem na dokonanie rozbudowy budynku mieszkalnego na posesji przy ul. (...) w (...). W takiej sytuacji zgodnie z art. 48 ust. 1 cytowanej ustawy właściwy organ winien nakazać rozbiórkę obiektu budowlanego z tym, że przepis ten można zastosować dopiero wówczas, gdy w następstwie czynności właściwego organu administracji publicznej, o których mowa w ust. 2 i 3 art. 48 nie zaistnieją przesłanki uzasadniające zalegalizowanie obiektu budowlanego. W celu ustalenia możliwości dokonania legalizacji organu nadzoru budowlanego w postanowieniu wydanym dnia (...) października 2003 r. zobowiązał inwestorkę do przedstawienia dokumentacji wymienionej w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 3 Prawa budowlanego w terminie do 2 stycznia 2004 r. Inwestorka nie wykonała obowiązków nałożonych w/w postanowieniem i co pociągało za sobą wydanie nakazu przymusowej rozbiórki obiektu określonego w art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.