I SAB/Wa 99/06

PostanowienieWSA w Warszawie2006-09-29

Skład orzekający: Elżbieta Lenart, Joanna Banasiewicz, Iwona Kosińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna w przypadku, gdy przedmiotem wniosku jest odtworzenie zaginionych lub zniszczonych akt postępowania administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, gdy przedmiotem wniosku jest odtworzenie zaginionych lub zniszczonych akt postępowania administracyjnego. Wynika to z braku przepisów prawa nakładających na organ obowiązek wydania decyzji, postanowienia lub innego aktu w tym zakresie, co wyłącza zastosowanie art. 3 § 2 pkt 8 PPSA.
Stan faktyczny
Pełnomocnik K. R. złożył skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o odtworzenie zaginionych akt własnościowych nieruchomości. Wcześniejsze postępowanie wykazało bezczynność organu, jednak Prezydent W. podjął działania zmierzające do odtworzenia akt, w tym wysłał zapytanie do Urzędu Wojewódzkiego. Skarżący domagał się zobowiązania Prezydenta do wydania decyzji w przedmiocie odtworzenia akt.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz (spr.) asesor WSA Iwona Kosińska Protokolant Emilia Kokoryk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2006 r. sprawy ze skargi K. R. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o odtworzenie akt postanawia odrzucić skargę. I SAB/Wa 99/06 Uzasadnienie W dniu 17 listopada 2004 r. do Prezydenta W. wpłynęła skarga pełnomocnika K. R. na bezczynność tego organu w rozpoznaniu wniosku o odtworzenie akt, pełnomocnik skarżącej domagał się zobowiązania Prezydenta do wydania decyzji w przedmiocie odtworzenia akt. W skardze powyższej podano, że w dniu 29 października 2002 r. pełnomocnik wnioskodawczyni złożył wniosek o odtworzenie zaginionych akt. Postanowieniem z dnia [...] października 2003 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło bezczynność Prezydenta W. i wyznaczyło dwumiesięczny termin do rozpoznania sprawy i wydania decyzji. Sprawa ta nie została dotychczas zakończona pomimo upływu wymaganego terminu oraz ponownego żądania zgłoszonego w dniu 15 października 2004 r. przez pełnomocnika wnioskodawczyni. Prezydent W. w odpowiedzi na skargę, która wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 24 maja 2005 r. wnosił o jej oddalenie jako nieuzasadnionej. Organ podniósł, że postanowieniem z dnia [...] listopada 2004 r., nr [...] postanowił odtworzyć akta własnościowe nieruchomości położonej przy [...], dz. nr [...], hip. [...]. Zawiadomieniem z dnia 3 kwietnia 2006 r. poinformowano pełnomocnika stron o toczącym się postępowaniu i wezwano do uzupełnienia materiału dowodowego m.in. poprzez podanie daty złożenia wniosku dekretowego. W dniu 26 kwietnia 2006 r. pełnomocnik K. R. złożył oświadczenie wnioskodawczyni i w związku z jego treścią w dniu 11 maja 2006 r. skierowano zapytanie do [...] Urzędu Wojewódzkiego w W. z prośbą o potwierdzenie podanej informacji w rejestrach wpływu wniosków dekretowych. Przy piśmie z dnia 13 lipca 2006 r. Wydział Spraw Dekretowych i Związków Wyznaniowych przesłał, jak podano w tym piśmie, odtworzone akta przedmiotowej nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego paragrafu. Oznacza to, że skarga do sądu na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna tylko w takim zakresie, w jakim na mocy wskazanych przepisów dopuszczalne jest zaskarżenie do sądu decyzji, postanowień, aktów i czynności tam wymienionych. Brak dysponowania przez organ aktami postępowania stanowi problem faktyczny. W razie stwierdzenia, że istniejące wcześniej akta postępowania administracyjnego zaginęły lub uległy zniszczeniu organ obowiązany jest podjąć działania mające na celu usunięcie tej przeszkody w rozpatrzeniu sprawy. W kodeksie postępowania administracyjnego brak jest norm regulujących postępowanie w razie zaginięcia lub zniszczenia akt. Zaznaczyć należy, podzielając stanowisko wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2000 r., sygn. akt IV SA 2112/98, Lex nr 53461, że zawarta w art. 716-729 kodeksu postępowania cywilnego regulacja dotycząca postępowania w razie zaginięcia lub zniszczenia akt dotyczy wyłącznie sytuacji zaginięcia lub zniszczenia akt sądowych spraw cywilnych. Przepisy te nie mają zastosowania w odniesieniu do akt postępowania administracyjnego. Nie może mieć również w takim przypadku zastosowania analogiczne unormowanie dotyczące akt spraw sądów administracyjnych (art. 288 i następne ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Brak jest podstaw prawnych, by można było podzielić wyrażony w orzecznictwie sądowym pogląd, iż z braku stosownych unormowań w kodeksie postępowania administracyjnego w razie zaginięcia lub zniszczenia akt organu należy stosować w drodze analogii powołane wcześniej przepisy kodeksu postępowania cywilnego (takie stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 2 kwietnia 1998 r., sygn. akt IV SA 1438/96, Lex nr 45944 i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 22 kwietnia 2005 r., sygn. akt II SA/ Wa 2226/04, Lex nr 164933). Brak w kodeksie postępowania administracyjnego odrębnie unormowanego trybu postępowania w omawianej sytuacji powoduje, że "odtworzenie" zaginionych lub zniszczonych akt nastąpić może jedynie w ramach prowadzonego przez organ postępowania w danej sprawie, przy zastosowaniu reguł dotyczących postępowania dowodowego określonych w tym kodeksie. Skoro w rozpatrywanej kwestii nie istnieją przepisy nakładające na organy obowiązek wydania decyzji, postanowienia lub innego aktu bądź dokonania czynności w zakresie administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to niedopuszczalna jest w tym zakresie skarga na bezczynność organu na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 tej ustawy. Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło