II SA/Po 723/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędziowie Sędzia NSA Stanisław Małek Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Protokolant masz. Maria Kasztelan po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2006r. przy udziale sprawy ze skargi M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2005r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu o d d a l a s k a r g ę /-/B. Drzazga /-/J. Szaniecka /-/St. Małek Wójt Gminy C. decyzją z dnia [...] marca 2005r. nr [...] umorzył postępowanie w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji polegającej na budowie stacji telefonii komórkowej wraz z przyłączem energetycznym na terenie działki nr [...] położonej w miejscowości C. Uzasadniając organ wskazał, że w dniu [...] kwietnia 2001r. wydana została decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dotycząca budowy stacji telefonii komórkowej wraz z przyłączem energetycznym dla terenu działki nr [...]. Na skutek postępowania odwoławczego i orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję dnia [...] kwietnia 2001r. i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania. Inwestycja będąca przedmiotem wniosku o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, po uzyskaniu stosownego pozwolenia na budowę została w całości zrealizowana. Dlatego wydanie decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego należało uznać za bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 ze zm.) decyzje o lokalizacji inwestycji celu publicznego wydaje się dla inwestycji planowanej, jeszcze niezrealizowanej, natomiast w rozpatrywanej sprawie inwestycja zastała zrealizowana, wobec czego postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Pismem z dnia [...] kwietnia 2005r. odwołanie od decyzji o umorzeniu postępowania wnieśli "mieszkańcy wsi C. i C.", podnosząc, że przez ponad rok Wójt Gminy C. pozostawał w bezczynności, pozostawiając kierowane do niego skargi bez odpowiedzi. Wydana decyzja umarzająca postępowania uzasadniana jest natomiast faktem zrealizowania inwestycji. W piśmie podniesiono również okoliczność szkodliwego wpływu planowanej inwestycji na środowisko. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] kwietnia 2005r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając organ odwoławczy przytoczył okoliczności podnoszone w uzasadnieniu decyzji organu I instancji i wskazał, że kwestie związane z wydaniem pozwolenia na budowę należą do odrębnego postępowania, pozostając poza przedmiotem rozpatrywanej sprawy. W skardze do sądu administracyjnego podniesiono zarzut bezczynności Wójta Gminy, szkodliwego wpływu zrealizowanej inwestycji na zdrowie i zauważono, że pomimo wskazówek Sądu nie dokonano stosownych pomiarów i nie uzupełniono oceny oddziaływania inwestycji na środowisko. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się bezzasadna. Poza sporem pozostaje, iż przedmiotowa inwestycja polegająca na budowie stacji telefonii komórkowej wraz z przyłączem energetycznym na terenie działki nr [...] położonej w miejscowości C. została zrealizowana. Przedmiotem sporu jest kwestia umorzenia, jako bezprzedmiotowego postępowania toczącego się w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej - zrealizowanej - inwestycji. Wbrew zarzutom podnoszonym w toku postępowania sądowoadministracyjnego zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca nie naruszają przepisów prawa. Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu powinna być wydawana przed przystąpieniem do zmiany sposobu zagospodarowania terenu lub jego zabudowy. Decyzje ustalające warunki zabudowy wydaje się, bowiem wyłącznie dla inwestycji projektowanych. Niewątpliwie zgodzić się należy ze stanowiskiem, że zrealizowanie jakiegoś obiektu w całości lub części nie w każdej sytuacji czyni bezprzedmiotowym ustalanie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie wykluczają możliwości wydania decyzji o warunkach zabudowy w odniesieniu do gruntu już zainwestowanego, tzn. takiego, na którym zostały zrealizowane obiekty budowlane. Nie można, bowiem wykluczyć sytuacji, że inwestor będzie zainteresowany dokonaniem rozbiórki istniejących obiektów i wzniesieniem w to miejsce innych obiektów, podjęcie decyzji w tej mierze będzie uzależniał od możliwości zrealizowania zamiarów, znajdujących wyraz w decyzji o warunkach zabudowy (Z. Niewiadomski; Nowe prawo o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; Twigger Warszawa 2003, s.49). W rozpoznawanej sprawie zrealizowanie przedsięwzięcia doprowadziło już do zmiany sposobu zagospodarowania terenu, dlatego postępowanie w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla tej zrealizowanej inwestycji stało się bezprzedmiotowe (por. wyroki NSA: z dnia 22 kwietnia 2002r., IV SA 2297/00, lex nr 81728, z dnia 04 listopada 1997r., II SA/Gd 834/96, lex nr 44165, wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 lipca 2004r., IV SA 2008/02, lex nr 158863). Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji. /-/B. Drzazga /-/J. Szaniecka /-/St. Małek kk