VI SA/Wa 1143/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak (spr.) Sędziowie Asesor WSA Piotr Borowiecki Asesor WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Protokolant Patrycja Wrońska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2006 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu od wpisu na listę aplikantów radcowskich 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Ministra Sprawiedliwości na rzecz A. W. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania Decyzją z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] Minister Sprawiedliwości, zwany dalej Ministrem, sprzeciwił się wpisowi A. W. na listę aplikantów radcowskich Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...], zwana dalej Radą, którego dokonano uchwałą Rady z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...]. Rada po rozpoznaniu wniosku A. W. o wpis na listę aplikantów radcowskich, dokonała wnioskowanego wpisu podnosząc, że wnioskodawczyni spełniła warunki określone w art. 24 ust. 1 pkt 1 i 3-5 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 1059 z póź. zm.), cytowana dalej jako u.r.pr. tj. uzyskała pozytywną ocenę z egzaminu, który odbył się dnia [...] grudnia 2005 r. Stosownie bowiem do art. 33 ust. 2 u.r.pr. aplikantem radcowskim może być tylko taka osoba, która uzyska pozytywną ocenę z egzaminu, tj. na podstawie art. 339 ust. 3 u.r.pr. otrzyma co najmniej 190 punktów. A. W. w wyniku postępowania konkursowego otrzymała 192 punkty, a zatem przekroczyła minimalną liczbę 190 punktów, wymaganych dla pozytywnego zdania egzaminu na aplikację radcowską, wobec czego Rada Okręgowa Izby Radców Prawnych w [...] podjęła uchwałę o dokonaniu wpisu na listę aplikantów radcowskich. Temu wpisowi sprzeciwił się Minister Sprawiedliwości podnosząc, iż A. W. w wyniku egzaminu konkursowego na aplikację radcowską zorganizowanego w dniu [...] grudnia 2005 r. otrzymała 181 punktów, wobec czego uchwałą nr [...] (z tego samego dnia) Komisja Konkursowa powołana do przeprowadzenia przedmiotowego konkursu orzekła negatywny wynik konkursu. Następnie w dniu [...] grudnia 2005 r., w związku z wątpliwościami dotyczącymi prawidłowości treści niektórych odpowiedzi zawartych w teście egzaminacyjnym z dnia [...] grudnia 2005 r. na aplikację radcowską Krajowa Rada Radców Prawnych, zwana dalej KRRPr, podjęła uchwałę nr [...], zobowiązującą Zespół do przygotowania pytań na ową aplikację, do wydania w dniu [...] grudnia 2005 r. komunikatu o uznaniu za prawidłowe innych odpowiedzi, niż wynikające z arkusza prawidłowych odpowiedzi. Powyższy komunikat stał się podstawą do dokonania sprostowań wyników egzaminu konkursowego przez poszczególne Komisje, w efekcie czego przeprowadzono weryfikację odpowiedzi udzielonych w teście przez A. W. i stwierdzono, że uzyskała ona 184 punkty a nie 181, co skutkowało uzyskaniem negatywnej oceny z egzaminu. W dniu [...] stycznia 2006 r. Komisja Konkursowa, powołana do przeprowadzenia egzaminu konkursowego w Okręgowej Izbie Radców Prawnych w [...], wobec własnych wątpliwości dotyczących prawidłowości treści niektórych pytań i odpowiedzi zawartych w teście, innych niż wskazane w komunikacie KRRPr z dnia [...] grudnia 2005 r., ponownie dokonała analizy testów egzaminacyjnych złożonych przed nią. W wyniku tej weryfikacji Komisja wyłoniła listę 10 osób, które uzyskały co najmniej 190 punktów. Pośród grona tych osób znalazła się A. W., która udzieliła poprawnej odpowiedzi na 192 pytania, a zatem uzyskała 192 punkty, co skutkowało otrzymaniem przez nią pozytywnej oceny z egzaminu. Dlatego też dnia [...] stycznia 2006 r. Rada podjęła uchwałę o wpisie A. W. na listę aplikantów radcowskich. Tej uchwale sprzeciwił się Minister Sprawiedliwości twierdząc w swojej decyzji z dnia [...] marca 2006 r. nr [...], że ani komisje konkursowe ani rady okręgowych izb radców prawnych nie miały uprawnień do samodzielnego ustalania klucza prawidłowych odpowiedzi do pytań egzaminacyjnych i przeprowadzania dodatkowych weryfikacji wyników egzaminu w oparciu o inne pytania, niż te wskazane w komunikacie z dnia [...] grudnia 2005 r. przez KRRPr. Minister zajął stanowisko, iż ostateczną liczbę punktów, jaką uzyskała A. W. jest liczba 184, która nie pozwala na uzyskanie przez nią pozytywnego wyniku z egzaminu, a tym samym na wpis na listę aplikantów radcowskich. Minister Sprawiedliwości zarzucił Komisji Konkursowej naruszenie konstytucyjnej zasady równości wobec prawa i powołał się na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lutego 2004 r. sygn. akt P 21/02 w którym Trybunał wskazał, że selekcja kandydatów na aplikantów i ich kwalifikowanie (ocenianie) winny być przeprowadzane wyłącznie według zasad ustawowych i na podstawie jednoznacznie sprecyzowanych kryteriów, ustalonych w ustawach (a w kwestiach technicznych w wydanych na ich podstawie aktach o charakterze wykonawczym). Na powyższy sprzeciw Ministra A. W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie kosztów postępowania. Skarżąca zarzuciła w skardze rażące naruszenie prawa materialnego, tj. art. 33 ust. 1 w zw. z art. 33 ust. 3 i 4 u.r.pr.; art. 32 ust. 1 w zw. z art. 8 ust. 2, art. 65 ust. 1 w zw. z art. 8 ust. 2; art. 31 ust. 3 w zw. z art. 8 ust. 2 Konstytucji RP z dnia z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483), cytowana dalej jako Konstytucja oraz naruszenie prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7 i 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071), cytowana dalej jako k.p.a. W ocenie skarżącej, zawartej w uzasadnieniu skargi, Minister sprzeciwiając się wpisowi w żaden sposób nie dowiódł, że strona nie spełnia którejkolwiek z ustawowych przesłanek określonych w art. 33 ust. 2 i 3 u.r.pr. koniecznych do wpisu na listę aplikantów radcowskich, a nadto postąpił wbrew swojemu apelowi skierowanemu w dniu [...] grudnia 2005 r. do Przewodniczących Komisji Konkursowych do Przeprowadzenia Egzaminu Konkursowego dla Kandydatów na Aplikantów Radcowskich w 2005 r., o rozstrzyganie na korzyść uczestników konkursu wątpliwości stwierdzonych w toku weryfikacji jego wyników. Strona skarżąca uważa, że Minister mylnie uznał, iż sprostowanie wyników egzaminu dokonane w oparciu o uchwałę KRRPr z dnia [...] grudnia 2005 r. odpowiada prawu, bowiem nie objęcie tym sprostowaniem wszystkich błędnych pytań znajdujących się w teście egzaminacyjnym stanowi naruszenie zasady równości wobec prawa, a tym samym normy prawnej zawartej w art. 32 ust. 1 w zw. z art. 8 ust. 2 Konstytucji. Skarżąca podnosi, że zaskarżoną decyzją Minister naruszył także przepis art. 65 ust. 1 w zw. z art. 8 ust. 2 Konstytucji i art. 7 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 163, poz. 1361) poprzez brak ustawowej możliwości odwołania się od wyników egzaminu, a także poprzez nieobjęcie sprostowaniem wszystkich błędnych pytań testowych. Skarżąca wskazuje, że ponowna weryfikacja, dokonana w niniejszej sprawie przez Komisję Konkursową nie została dokonana bez podstawy prawnej, której należy upatrywać w przepisach przejściowych w zakresie ustawowych uprawnień samorządu radcowskiego do przeprowadzenia naboru na aplikację radcowską oraz w rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 23 marca 2006 r. w sprawie zawodów prawniczych i interesu ogólnego w funkcjonowaniu systemów prawnych. A. W. zarzuciła wnoszącemu sprzeciw także to, że nie wyjaśnił on wszystkich okoliczności sprawy, do czego jako organ administracji publicznej zobowiązany był ustawowo na podstawie art. 7 i 77 § 4 k.p.a. Na powyższą skargę Minister Sprawiedliwości złożył do Sądu odpowiedź, w której wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej, bowiem zarzuty podniesione przez skarżącą nie zasługują na uwzględnienie. Minister nie podzielił stanowiska skarżącej, iż w żaden sposób nie dowiódł niespełnienia przez skarżącą którejkolwiek z przesłanek koniecznych do wpisu na listę aplikantów radcowskich, bowiem jednoznacznie wskazał, iż A. W. nie otrzymała pozytywnej oceny z egzaminu konkursowego uzyskując jedynie 184 punkty. Ponadto Minister nie podzielił argumentacji strony skarżącej w kwestii możliwości przeprowadzenia dodatkowej weryfikacji wyników egzaminu przez Komisję Konkursową i Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...], wskazując że tylko Zespół do przygotowania pytań na aplikację radcowską mógł dokonać zmiany klucza prawidłowych odpowiedzi. Minister nie zgodził się także ze skarżącą w zakresie zarzutów, co do braku możliwości odwołania się od wyników egzaminu, bowiem uprawnienie Ministra do wyrażenia sprzeciwu wobec uchwał o wpisie na listę aplikantów radcowskich jest ustawowo przewidziane w art. 311 u.r.pr. i nie jest uzależnione od istnienia trybu odwoławczego od uchwał Komisji Konkursowej ustalających wyniki z egzaminu. Także zarzut naruszenia przez Ministra przepisu art. 7 Konstytucji poprzez niezbadanie okoliczności sprawy jest bezpodstawny, bowiem Minister Sprawiedliwości, jako organ władzy publicznej działa na podstawie i w granicach prawa, a to nie przyznało mu kompetencji do weryfikowania prawidłowości pytań opracowanych przez Zespół i sprostowywania ich ewentualnych nieprawidłowości. Wobec powyższego stanowiska Ministra Sprawiedliwości zawartego w odpowiedzi na skargę A. W. złożyła do Sądu pismo z dnia [...] września 2006 r., stanowiące uzupełnienie skargi, w którym podtrzymała zarzuty podniesione w skardze. Skarżąca twierdziła także, iż sprzeciw ograniczył jej prawo do wyboru i wykonywania zawodu, a ponadto Minister zarówno w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jak i w odpowiedzi na skargę nie odniósł się do kwestionowanych przez stronę skarżącą pytań i odpowiedzi znajdujących się w teście na aplikację radcowską bezpodstawnie uznając, że przepisy prawa tego zabraniają. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny wykonuje wymiar sprawiedliwości, poddając kontroli decyzje wydawane przez organy administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem, badając czy właściwie zastosowano przepisy prawa materialnego oraz przestrzegano przepisów proceduralnych w postępowaniu administracyjnym. Tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa Sąd władny jest wzruszyć zaskarżoną decyzję. Nie każde wszak naruszenie prawa przez organy administracji publicznej daje Sądowi podstawę do uchylenia decyzji. Artykuł 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako p.p.s.a.) określa, kiedy decyzje lub postanowienia podlegają uchyleniu. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji z punktu widzenia powołanych wyżej kryteriów Sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie. W 2005 roku nabór na aplikację radcowską odbywał się w oparciu o zasady wskazane w ustawie z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 163, poz. 1361). Zgodnie z art. 7 ust. 1 cyt. ustawy nabór na aplikację radcowską w drodze egzaminu konkursowego przeprowadzały rady okręgowych izb radców prawnych. Egzamin miał formę testu wyboru, przygotowanego przez zespół powołany przez Krajową Radę Radców Prawnych do przygotowania pytań na egzamin konkursowy dla kandydatów na aplikantów radcowskich (art. 7 ust. 4 i 10 w/w ustawy). Polegał on na sprawdzeniu wiedzy kandydata na aplikanta radcowskiego z zakresu szczegółowo wskazanego w ustawie (art. 311 ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych w zw. z art. 7 ust. 27 ustawy o zmianie ustawy - Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw - Dz. U. Nr 163, poz. 1361). W jego trakcie należało rozwiązać test składający się z zestawu 250 pytań zawierających po trzy propozycje odpowiedzi, z których tylko jedna jest prawidłowa. Kandydat mógł wybrać tylko jedną odpowiedź, zaś za każdą prawidłową odpowiedź uzyskiwał 1 punkt. Test podlegał sprawdzeniu przez komisję w składzie, w którym przeprowadzała egzamin konkursowy. Pozytywny wynik z egzaminu konkursowego otrzymywał kandydat, który uzyskał z testu co najmniej 190 punktów. Z przebiegu egzaminu sporządzany był protokół, podpisany przez członków komisji, zaś wynik kandydata po przeprowadzeniu egzaminu komisja ustalała w drodze uchwały (art. 339 i art. 3310 ust. 1 ustawy o radcach prawnych w zw. z art. 7 ust. 27 ustawy o zmianie ustawy - Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw - Dz. U. Nr 163, poz. 1361). Ani ustawa o radcach prawnych ani też ustawa o zmianie ustawy prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw - Dz. U. Nr 163, poz. 1361 nie przewidziały sytuacji wadliwie opracowanego testu i w związku z tym nie zawierają one procedur usuwania tej wadliwości. Ustawy nie wskazują także kto, na czyj wniosek i w jakiej formie poprawia błędnie opracowany test, a zdaniem Sądu trudno przyjąć, że wadliwości testu, wobec braku stosownych procedur są nieusuwalne. W ocenie Sądu nie jest zasadny pogląd Ministra, że wadliwie opracowany test weryfikować mógł tylko jego autor, czyli Zespół ds. przygotowania pytań. Pogląd ten nie znajduje oparcia w prawie i jest zbyt daleko idący. Niezasadny jest również pogląd przeciwny, że Zespół miał opracować jedynie zestaw pytań, zaś Komisja Konkursowa samodzielnie powinna ustalić, które wyniki są prawidłowe. Przyjąć natomiast niewątpliwie należy dopuszczalność procedur pozwalających na skuteczne wyeliminowanie błędów testu i tym samym zapewniających prawidłowy sposób przeprowadzenia konkursu i rzetelne wyłonienie najlepszych kandydatów. Ze zgromadzonych w sprawie dokumentów wynika, że prawidłowość testu egzaminacyjnego, a co za tym idzie prawidłowość przeprowadzenia egzaminu i ustalenia jego wyników budziła poważne zastrzeżenia. W zaistniałej sytuacji wdrożone zostały "awaryjne", nie przewidziane ustawą procedury mające na celu usunięcie błędów. Zaliczyć do nich należy podjęcie przez Krajową Radę Radców Prawnych uchwały nr [...] o konieczności weryfikacji wyniku egzaminu, wydanie przez Zespół ds. przygotowania pytań komunikatu z dnia [...] grudnia 2005 r., w którym zmieniono wskazanie prawidłowych odpowiedzi na 10 pytań testowych, wydanie przez Ministra Sprawiedliwości komunikatu, w którym apelował on do Przewodniczących Komisji o rozstrzyganie wątpliwości na korzyść kandydatów. Odnosząc się do treści komunikatu Ministra zauważyć należy, że pomimo komunikatu Zespołu z dnia [...] grudnia 2005 r. dopuszczał on istnienie dalszych wątpliwości. Kierując się powyższym apelem zawartym w komunikacie Ministra, Komisja Konkursowa, składająca się z trzech radców prawnych i dwóch sędziów - przedstawicieli Ministra, działając pod przewodnictwem przedstawiciela Ministra dokonała, na podstawie uzasadnionych zastrzeżeń własnych do przygotowania dalszych pytań i odpowiedzi na te pytania nie uwzględnionych w komunikacie zespołu do przygotowania pytań z dnia [...] grudnia 2005 r., ponownej analizy testu wyboru odbytego dnia [...] grudnia 2005 r. konkursu. Mając na uwadze apel Ministra skierowany do Przewodniczących Komisji Konkursowych komisja, w oparciu o powyższą analizę ustaliła, iż dalszych dziesięć osób spośród kandydatów na aplikację radcowską uzyskało 190 punktów bądź więcej. Wśród tych osób była także skarżąca A. W., która w wyniku ponownej weryfikacji uzyskała 192 punkty. Weryfikacja ta nie została zakończona wydaniem przez Komisję Konkursową uchwały, co niewątpliwie stanowi naruszenie art. 3310 ust. 1 ustawy o radcach prawnych. Naruszenie to jednak - w ocenie Sądu - nie ma wpływu na wynik sprawy. Z protokołu z dnia [...] stycznia 2006 r. podpisanego przez wszystkich członków komisji i z dołączonej do niego listy osób po drugiej weryfikacji jednoznacznie wynika, że dla skarżącej został ustalony pozytywny wynik złożonego przez nią egzamin, gdyż uzyskała 192 punkty na 190 punktów wymaganych dla uzyskania pozytywnego wyniku z egzaminu konkursowego. Wskazać również należy, że w stanie prawnym obowiązującym w dacie przeprowadzenia konkursu uchwała podejmowana przez komisję w trybie art. 3310 ust. 1 ustawy nie była zaskarżalna. Zatem nawet przyjęcie, że nie dochowano wymaganej formy dla ustalenia wyników egzaminu, nie spowodowało naruszenia przepisów postępowania i praw skarżącej. Brak zastosowania przez komisję wymaganej prawem formy wskazania wyników egzaminu nie może wywierać negatywnych skutków dla skarżącej, która przekroczyła wyznaczony ustawą limit punktów przewidziany dla uzyskania pozytywnego wyniku z egzaminu konkursowego. Zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy o radcach prawnych aplikantem radcowskim może być osoba, która oprócz wymogów tzw. formalnych uzyskała pozytywną ocenę z egzaminu konkursowego. Skarżąca uzyskała taką ocenę, o czym jednoznacznie świadczy protokół z dnia [...] stycznia 2006 r., a zatem Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] stosownie do art. 33 ust. 4 cyt. ustawy nie mogła odmówić wpisu na listę aplikantów radcowskich. Minister Sprawiedliwości zakwestionował drugą weryfikację przeprowadzoną przez Komisję Konkursową, gdyż w jego ocenie tylko Zespół ds. przygotowania pytań był właściwy do weryfikacji testu. Zgodnie z art. 331 ust. 1, art. 339 ust. 1 ustawy o radcach prawnych do zadań Komisji Konkursowej należy przeprowadzenie egzaminu konkursowego, sprawdzanie testu oraz ustalenie i ogłoszenie wyniku egzaminu. Przy prawidłowym przebiegu konkursu zakres kompetencji Komisji Konkursowej nie budzi żadnych wątpliwości. W rozpoznawanej sprawie Komisja Konkursowa miała zastrzeżenia do przygotowania dalszych tj. innych niż wskazanych w komunikacie Zespołu, pytań i odpowiedzi na te pytania. W ocenie Sądu przy dostrzeżeniu błędów, w świetle wyżej wskazanych uregulowań, nie tylko prawem, ale wręcz obowiązkiem Komisji Konkursowej było dostrzeżone nieprawidłowości wyrazić w protokole weryfikacji wyników konkursu. Do niej bowiem należało sprawdzenie testu oraz prawidłowe (rzetelne) ustalenie wyników egzaminu. Podkreślić jednoznacznie należy, że skład komisji tj. trzech radców prawnych i dwóch sędziów okręgowych gwarantował właściwy poziom merytoryczny dla dokonania takiej weryfikacji. Komisja Konkursowa Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] oceniła właśnie poprawność odpowiedzi na poszczególne pytania, uwzględniając także odpowiedzi wskazane przez Zespół ds. przygotowania pytań. Nie do zaakceptowania jest pogląd, iż Komisja, która w trakcie sprawdzania testu dostrzegła w nim błędy, powinna je zignorować i nie uwzględnić przy ustalaniu wyników, szczególnie wobec treści uchwały KRRP z dnia [...] grudnia 2005 r., komunikatu Zespołu z dnia [...] grudnia 2005 r., a także komunikatu Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] grudnia 2005 r. Brak jest uregulowania wyłączającego takie działanie z kompetencji Komisji, a także brak było ustawowej procedury, która nakazywałaby Komisji zwracanie się w takiej sytuacji z wątpliwościami do Zespołu ds. przygotowania pytań jako do autora testu. Nie można bowiem uznać, że Komisja Konkursowa była powołana jedynie do spełnienia czynności technicznych tj. np. sprawdzanie tożsamości kandydatów, rozdanie arkuszy testów i sprawdzenie wyników poprzez przyłożenie "klucza" odpowiedzi do odpowiedzi udzielonych przez osoby zdające. Gdyby tak w istocie było to zbędne byłoby określanie takiego składu komisji jak to uczynił ustawodawca tj. składającego się z fachowców, gdyż dla spełnienia czynności stricte technicznych skład komisji mógłby być dowolny. Powyższe względy zdaniem Sądu wskazują, iż oparcie przez Ministra Sprawiedliwości sprzeciwu na braku kompetencji Komisji Konkursowej do dokonania powtórnej weryfikacji wyników egzaminu nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa materialnego wskazanych powyżej. Odnosząc się do podniesionego w sprzeciwie Ministra zarzutu naruszenia zasady równości wobec prawa wskazać należy, iż w świetle orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego "równości w prawie" oznacza nakaz jednakowego traktowania podmiotów znajdujących się w takiej samej sytuacji faktycznej i prawnej. Kandydaci na aplikantów radcowskich znajdowali się niewątpliwie w takiej samej sytuacji prawnej, natomiast w toku postępowania prowadzącego do wydania sprzeciwu nie została wykazana tożsama sytuacja faktyczna tj. taka jak w przypadku skarżącej. Dlatego też w ocenie Sądu - należy uznać, iż organ nie wykazał naruszenia powyższej zasady. Jednocześnie wskazać należy, że równość wobec prawa została zagwarantowana poprzez ustalenie tych samych pytań dla wszystkich uczestników konkursu, czego konsekwencją winno być prawo do zobiektywizowanej oceny odpowiedzi na poszczególne pytania. Mając wszystkie powyższe względy na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit a p.p.s.a. orzekł jak w sentencji orzeczenia, oceniając sprzeciw Ministra Sprawiedliwości za niezasadny, naruszający prawo materialne, a mianowicie art. 33 ust. 3 ustawy o radcach prawnych w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy. Rozstrzygnięcie w kwestii wykonalności zapadło w oparciu o przepis art. 152 p.p.s.a., zaś o kosztach Sąd orzekł zgodnie z przepisem art. 200 p.p.s.a.