VII SA/Wa 547/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi M. D. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2006r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego skargę oddala. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r. znak [...], wydaną na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.), nakazał M. D. rozbiórkę budynku gospodarczego o wymiarach 5,55 x 3,65 m. o konstrukcji murowanej, wybudowanego samowolnie na działce nr [...] położonej przy ul. [...] w O. Decyzją z dnia [...] lutego 2003 r. znak [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania M. D., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) utrzymał w mocy w/w decyzję. Rozstrzygnięcie organu II instancji zostało zaskarżone przez M. D. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który wyrokiem z dnia 18 stycznia 2005 r. sygn. akt II SA/Kr 887/04 oddalił skargę. W dniu [...] lipca 2003 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. wystawił tytuł wykonawczy dotyczący obowiązku wykonania przez M. D. rozbiórki budynku gospodarczego (zgodnie z decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] grudnia 2002 r. znak [...]) oraz postanowieniem znak [...] nałożył na M. D. na podstawie art. 20 § 1, art. 119, art. 120 § 1, art. 121 § 1 i 2 i art. 122 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968) grzywnę w wysokości 9720 zł. w celu przymuszenia. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] października 2005 r. znak [...], po rozpatrzeniu zażalenia M. D., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. utrzymał w mocy kwestionowane rozstrzygnięcie w przedmiocie nałożenia grzywny. Pismem z dnia 25 listopada 2005 r. M. D. wniósł o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 sierpnia 2005 r. sygn. akt II SA/Kr 887/04, odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wnioskodawca stwierdził, że otworzy to drogę do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 stycznia 2005 r., której uwzględnienie uczyni egzekucję bezprzedmiotową. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2005 r. znak [...], po rozpatrzeniu wniosku M. D. z dnia [...] listopada 2005 r., na podstawie art. 23 § 6 i § 8 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968) odmówił wstrzymania - do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie zażalenia M. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 sierpnia 2005 r. sygn. akt II SA/Kr 887/0 - czynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. prowadzącego egzekucję administracyjną, zmierzającą do wykonania rozbiórki samowolnie wykonanego budynku gospodarczego o wymiarach 5,55 x 3,65 m. o konstrukcji murowanej, usytuowanego na działce nr [...] położonej przy ul. [...] w O. W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji wskazał, że M. D. zwrócił się w dniu 2 grudnia 2005 r. o wstrzymanie czynności egzekucyjnych. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż powody podane przez wnioskodawcę nie stanowią szczególnie uzasadnionego przypadku, o którym mowa w art. 23 § 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, stanowiącego realną przeszkodę do wykonania nałożonego obowiązku. Ponadto organ dodał, że w przedmiotowej sprawie zapadł prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 stycznia 2005 r., oddalający skargę M. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2003 r. znak [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. Na powyższe postanowienie złożył zażalenie M. D. Kwestionowanemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie art. 23 § 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji podnosząc, że wnioskował o wstrzymanie wszelkich czynności egzekucyjnych (powołał się na treść dwóch wniosków, tj. z dnia 25 listopada 2005 r. i z dnia 2 grudnia 2005 r.). Ponadto, w piśmie z dnia 19 stycznia 2006 r. uzupełniającym zażalenie M. D. wskazał, że jest tylko współwłaścicielem działki nr [...] położonej przy ul. [...] w O. oraz nie jest właścicielem znajdującego się na niej budynku gospodarczego objętego nakazem rozbiórki. Wyjaśnił, iż działka stanowiła własność ojca wnioskodawcy F. D., który nie żyje, dlatego w przedmiotowym postępowaniu powinni być uwzględnieni również pozostali współwłaściciele działki, tj. brat J. D. oraz następcy prawni zmarłej siostry S. D. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lutego 2006 r. znak [...], wydanym po rozpatrzeniu zażalenia M. D., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 k.p.a. uchylił zaskarżone postanowienie oraz odmówił wstrzymania postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. celem wyegzekwowania rozbiórki budynku, zgodnie z decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] grudnia 2002 r. znak [...]. W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji wskazał, że należy przede wszystkim wyjaśnić liczbę wniosków złożonych przez M. D., o których mowa w zażaleniu oraz w zaskarżonym postanowieniu. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż z akt sprawy wynika, że M. D. złożył tylko jeden wniosek (z dnia 25 listopada 2005 r.), wbrew twierdzeniom skarżącego oraz organu wojewódzkiego, powołującym się także na pismo z dnia 2 grudnia 2005 r. Organ dodał, że z treści wniosku z dnia 25 listopada 2005 r. wyraźnie wynika, iż dotyczy on wstrzymania postępowania egzekucyjnego, natomiast zaskarżonym postanowieniem odmówiono wstrzymania czynności egzekucyjnych. W ocenie organu II instancji, kwestionowane postanowienie wydano niezgodnie z wnioskiem, gdyż wstrzymanie czynności egzekucyjnych ma odmienny charakter, niż wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. Oceniając zasadność wniosku M. D. z dnia 25 listopada 2005 r., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż wstrzymanie egzekucji zależy od uznania organu nadzoru i ogranicza się do szczególnie uzasadnionych przypadków. Zdaniem organu II instancji, w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły przesłanki mogące skutkować wstrzymaniem postępowania egzekucyjnego. Organ wskazał także, iż w obiegu prawnym znajduje się prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 stycznia 2005 r. sygn. akt II SA/Kr 887/04 oddalający skargę M. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2003 r. znak [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki, wiążący organ w danej sprawie. Ustosunkowując się do argumentów przedstawionych przez M. D. w piśmie z dnia 19 stycznia 2006 r. uzupełniającym zażalenie organ stwierdził, iż nie mogą one zostać uwzględnione, gdyż wykraczają poza zakres niniejszego postępowania oraz wyjaśnił, że w postępowaniu egzekucyjnym biorą udział tylko wierzyciel i zobowiązany. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł na powyższe postanowienie M. D., zarzucając kwestionowanemu rozstrzygnięciu naruszenie art. 17 pkt 1 i art. 42 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (przez nieprawidłowe uznanie skarżącego za inwestora w sytuacji, gdy budynek objęty nakazem rozbiórki został wzniesiony przez siostrę M.D. – S. D.), naruszenie art. 28 k.p.a. (przez pominięcie w przedmiotowym postępowaniu pozostałych następców prawnych zmarłego właściciela działki – F. D.), a także naruszenie przepisów k.p.a. w związku z nieprawidłowym ustaleniem stanu faktycznego sprawy, wynikającym z nieuwzględnienia okoliczności podnoszonych przez skarżącego w piśmie z dnia 19 stycznia 2006 r. uzupełniającym zażalenie. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w postępowaniu. Tego rodzaju wady i uchybienia w niniejszej sprawie nie wystąpiły. Art. 23 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) umożliwia organowi sprawującemu nadzór nad egzekucją administracyjną w szczególnie uzasadnionych przypadkach wstrzymanie na czas określony czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez organ nadzorowany. Rozstrzygnięcie wydane w oparciu o wyżej wskazany przepis prawny zależy od uznania organu sprawującego nadzór oraz dotyczy dwóch różnych sytuacji, uregulowanych w art. 1a pkt 15 i 16 cytowanej ustawy. Zgodnie z art. 1a pkt 15 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przez wstrzymanie czynności egzekucyjnych należy rozumieć wstrzymanie wykonania wszystkich lub części zastosowanych środków egzekucyjnych, które nie powoduje uchylenia dokonanych czynności egzekucyjnych. Odrębną instytucję stanowi natomiast wstrzymanie postępowania egzekucyjnego, o którym mowa w art. 1a pkt 16 w/w ustawy, oznaczające wstrzymanie wykonania zastosowanych środków egzekucyjnych, nie powodujące uchylenia dokonanych czynności egzekucyjnych oraz niepodejmowanie nowych środków egzekucyjnych. Z treści pisma skarżącego z dnia 25 listopada 2005 r. wynika, że wystąpił on o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego prowadzonego w sprawie przymuszenia go do rozbiórki budynku gospodarczego, usytuowanego na działce nr [...] przy ul. [...] w O. - do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 sierpnia 2005 r. sygn. akt II SA/Kr 887/04, odmawiające skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, oddalającego skargę M. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2003 r. znak [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. W aktach sprawy brak jest wniosku skarżącego z dnia 2 grudnia 2005 r. o wstrzymanie czynności egzekucyjnych, na który powołał się w uzasadnieniu postanowienia organ I instancji - jedynym wnioskiem złożonym przez M. D. jest w/w pismo z dnia 25 listopada 2005 r. Należy więc podzielić stanowisko przedstawione przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż organ I instancji wydał rozstrzygnięcie niezgodnie z wnioskiem skarżącego, odmawiając wstrzymania czynności egzekucyjnych, a nie postępowania egzekucyjnego. W odniesieniu do zarzutów podniesionych w skardze należy stwierdzić, że wskazana przez skarżącego we wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego przyczyna w postaci złożenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 sierpnia 2005 r. sygn. akt II SA/Kr 887/04, odmawiające skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, nie stanowi szczególnie uzasadnionego przypadku, o którym mowa w art. 23 § 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Jak zatem prawidłowo wskazał organ II instancji, w niniejszej sprawie nie została spełniona przesłanka określona w cytowanym artykule, mogąca skutkować wstrzymaniem postępowania egzekucyjnego. Ponadto, przedstawione przez skarżącego argumenty, zgodnie z którymi niesłusznie został on uznany za inwestora budynku gospodarczego wzniesionego na działce nr [...] przy ul. [...] w O., jak również dotyczące zarzutu, iż nie tylko skarżący powinien być stroną postępowania należy uznać za chybione. Zarzuty te podniesiono względem decyzji w przedmiocie nakazu rozbiórki, która nie mogła podlegać badaniu przez organ sprawujący nadzór nad egzekucją administracyjną. Z tej przyczyny nie zasługują również na uwzględnienie argumenty zawarte w skierowanym do Sądu piśmie pełnomocnika skarżącego z dnia 12 stycznia 2007 r., w którym podniesiono, że przedmiotowa inwestycja nie wymagała pozwolenia na budowę, a budynek gospodarczy został usytuowany na nieruchomości nie będącej własnością zobowiązanego. Należy wyjaśnić, że nie jest dopuszczalne rozstrzyganie przez organ egzekucyjny w ramach postępowania egzekucyjnego wątpliwości dotyczących istnienia, rodzaju i zakresu egzekwowanego obowiązku, nawet jeżeli organ prowadzący postępowanie egzekucyjne jest uprawniony na podstawie odrębnych przepisów do podejmowania stosownych rozstrzygnięć. Rozstrzygnięcia dotyczące tych kwestii są podejmowane we właściwym trybie i nie stanowią części postępowania egzekucyjnego (wyrok NSA z 26 maja 1995 r., III SA 1101/94 - OSP 1996 nr 6, poz. 106; teza druga uchwały składu 7 sędziów SN z 28 maja 1992 r., III AZP 5/92 - OSNCP 1992 nr 10, poz. 175). Art. 29 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji stanowi jednoznacznie, iż organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej, natomiast nie jest on uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Niesłuszne jest także twierdzenie pełnomocnika skarżącego, iż organy egzekucyjne nieprawidłowo wskazały M. D. jako osobę zobowiązaną. Art. 1a pkt 20 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym stanowi, że zobowiązanym jest m. in. osoba fizyczna, która nie wykonała obowiązku o charakterze niepieniężnym. W niniejszej sprawie skarżący był adresatem decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] grudnia 2002 r. znak [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki, zatem został on uwzględniony w dotyczącym tej decyzji tytule wykonawczym wystawionym w dniu [...] lipca 2003 r. przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S., w oparciu o który postanowieniem z dnia [...] lipca 2003 r. znak [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. nałożył na skarżącego grzywnę w celu przymuszenia do wykonania określonego w nim obowiązku w postaci rozbiórki budynku gospodarczego. Należy w tym miejscu nadmienić, że decyzja nakazująca skarżącemu rozbiórkę budynku gospodarczego była poddana kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który prawomocnym wyrokiem z dnia 18 stycznia 2005 r. sygn. akt II SA/Kr 887/04 oddalił skargę M. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2003 r. znak [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia[...] grudnia 2002 r. znak [...]. Opisane powyżej zarzuty przeciwko decyzji w przedmiocie nakazu rozbiórki skarżący powinien był podnosić w postępowaniu dotyczącym tej decyzji, nie zaś na etapie postępowania egzekucyjnego. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd skargę oddalił.