IV SA/Wa 1997/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA – Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Starosty P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odrzucenia zgłoszenia o zanieczyszczeniu powierzchni ziemi postanawia odrzucić skargę. Skarżący Starosta P. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] uchylającą w całości decyzję wydaną przez skarżącego z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] o znaku [...] w przedmiocie odrzucenia zgłoszenia Prezydenta Miasta P. o zanieczyszczeniu powierzchni ziemi oraz niekorzystnego przekształcenia terenu działek o nr ewid. [...] i [...], obr. [...], zlokalizowanych w P. przy ul. [...] – i umarzającą postępowanie w pierwszej instancji. Zgodnie z art. 50 § 1 in principio ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ustawą", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Niemniej jednak, ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych jest stanowisko, zgodnie z którym powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego – przez ustawę albo w drodze porozumienia – roli organu administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 k. p. a., wyłącza możliwość wniesienia przez tę jednostkę środka odwoławczego od rozstrzygnięcia wydanego w postępowaniu administracyjnym, a także wniesienia skargi do sądu administracyjnego od rozstrzygnięcia wydanego przez organ administracji publicznej drugiej instancji, nawet jeżeli jednostka samorządu terytorialnego ma interes prawny w rozstrzygnięciu sprawy (por. uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2000 r., OPK 14/00, ONSA z 2001 r., nr 1, poz. 17 oraz z dnia 19 maja 2003 r., OPS 1/03, ONSA z 2003 r., nr 4, poz. 115; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2005 r., OSK 1017/04, nie publ.). W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego "broni" swego interesu prawnego w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Włączenie organu jednostki samorządu terytorialnego do systemu organów administracji publicznej prowadzących postępowanie w konkretnej sprawie znacznie ogranicza zakres uprawnień procesowych tych jednostek jako osób prawnych. W zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcję organu administracji publicznej, nie jest on – ani żaden z pozostałych organów danej jednostki – uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie organu administracji publicznej drugiej instancji, nawet jeżeli ma interes prawny w rozstrzygnięciu sprawy. Nie do przyjęcia jest bowiem stanowisko, że jednostka samorządu terytorialnego może zajmować różną pozycję – raz organu wydającego decyzję, a innym razem strony postępowania – w zależności od etapu załatwiania sprawy z zakresu administracji publicznej. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez Starostę P., który wydał decyzję działając jako organ administracji publicznej pierwszej instancji. Jego decyzja została zaskarżona przez Prezydenta Miasta P. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], które wydało decyzję zaskarżoną w niniejszej sprawie. W związku z powyższym, niezależnie od braku interesu prawnego skarżącego w rozstrzygnięciu sprawy (jak wynika z wypisów z rejestru gruntów przedmiotowe działki nie stanowią jego własności ani nie pozostają w jego władaniu), Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy odrzucił skargę jako niedopuszczalną.