II SA/Wa 894/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA Anna Mierzejewska, Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Protokolant Milada Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2006 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] o przyznaniu zasiłku dla bezrobotnych - oddala skargę - Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa po rozpatrzeniu odwołania, utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] odmawiającą na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 kpa uchylenia decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] o przyznaniu B. K. prawa do 120% podstawowej wysokości zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] czerwca 2004 r. w wysokości [...] zł miesięcznie. B. K. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...] [...] kwietnia 2004 r. w charakterze bezrobotnego. W dniu [...] czerwca 2004 r. Starosta [...] na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b, art. 71 ust. 1 pkt 1, art. 72 ust. 3, art. 73 ust. 1 pkt 2 lit. b i ust. 4, art. 75 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) przyznał B. K. prawo do zasiłku w wysokości 120 % od dnia [...] czerwca 2004 r. w wysokości [...] zł miesięcznie na okres 12 miesięcy skrócony o okres, za który wypłacono zainteresowanemu odszkodowanie. ZUS Oddział w [...] Inspektorat w [...] zawiadomił organ zatrudnienia, że z dniem [...] lutego 2005 r. zostało przyznane B. K. prawo do świadczenia przedemerytalnego. W związku z powyższym Starosta [...] w dniu [...] marca 2005 r. wydał decyzję nr [...] o utracie statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] lutego 2005 r. z powodu nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego. Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2005 r. (uzupełnionym w dniu [...] września 2005 r.) B. K. zwrócił się do Wojewody [...] o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. przyznającą mu prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] czerwca 2004 r. W załączeniu przedstawił pismo Zakładów [...], zawierające informację, że przyczyną rozwiązania z nim umowy o pracę była upadłość zakładu. Wojewoda [...] uzasadniając decyzję z dnia [...] kwietnia 2006 r. wskazał, że decyzja Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. wydana została zgodnie z ustalonym stanem faktycznym i na podstawie obowiązujących w dniu jej wydania przepisów prawa. Organ podniósł, że B. K. nie kwestionował zasadności przyznanego od dnia [...] czerwca 2004 r. zasiłku dla bezrobotnych i nie wystąpił o przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego. Jednocześnie zwrócono uwagę że wniosek do Wojewody [...] o przyznanie świadczenia przedemerytalnego skierowany został dopiero w dacie złożenia wniosku o wznowienie, tj. [...] sierpnia 2005 r. kiedy już organy zatrudnienia nie były właściwe w sprawie przyznania i wypłaty świadczeń przedemerytalnych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący podniósł, że Oddział ZUS w [...] Inspektorat w [...] z dniem [...] lutego 2005 r. przyznał mu świadczenie przedemerytalne, na podstawie dokumentacji przedstawionej w momencie rejestracji w PUP w [...] w dniu [...] kwietnia 2004 r. W dacie tej rejestracji spełniał warunki do przyznania świadczenia przedemerytalnego według obowiązującego wówczas stanu prawnego. Zwrócił uwagę, że informował pracowników PUP, że jest zainteresowany przyznaniem świadczenia przedemerytalnego. Uznał, że nieprawidłowe zachowania urzędników nie powinny wywoływać dla niego negatywnych konsekwencji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w uzasadnieniu swego stanowiska argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W świetle art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym stosownie do § 2 ust. 1 powołanej ustawy, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, Sąd nie stwierdził, aby organy podejmujące w badanej sprawie rozstrzygnięcie, dopuściły się naruszenia prawa materialnego, ewentualnie przepisów postępowania administracyjnego w stopniu, w jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Postępowanie wznowieniowe jest wyjątkiem od zasady trwałości decyzji administracyjnych. Reguły związane ze wszczęciem tego postępowania oraz z wydawanymi w jego toku rozstrzygnięciami są szczegółowo uregulowane w Kodeksie postępowania administracyjnego. W pierwszej fazie postępowania organ administracji sprawdza jedynie czy strona powołuje się na przesłanki wznowienia postępowania określone w art. 145 § 1 kpa lub w art. 145 a § 1 kpa. Jeśli strona powołuje się na te przesłanki to organ administracji ma obowiązek wznowić postępowanie i już we wznowionym postępowaniu ocenić czy przesłanki te rzeczywiście zostały spełnione i mogą być podstawą do uchylenia decyzji wydanej w zwykłym postępowaniu. Według art. 145 §1 w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: 1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe, 2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa, 3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu (...), 4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, 5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję, 6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu, 7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (...), 8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Zdaniem Sądu, podzielić należy pogląd wyrażony przez Wojewodę [...], iż brak było podstaw do uchylenia w postępowaniu wznowieniowym decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. o przyznaniu B.K. prawa do 120% podstawowej wysokości zasiłku od dnia [...] czerwca 2004 r. w wysokości [...] zł miesięcznie, ponieważ przeprowadzone postępowanie wykazało, iż żadna z tych przesłanek nie zaistniała. Zatem brak też było podstaw do przyjęcia, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Starosty [...] naruszyły prawo przez odmowę uchylenia decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. Należy wyjaśnić, że przedmiotem postępowania wznowieniowego mogła być jedynie sprawa określona przedmiotem decyzji ostatecznej z dnia [...] czerwca 2004 r., tj. uznania skarżącego za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku dla bezrobotnych. Nie mogły być natomiast w sprawie tej badane kwestie dotyczące świadczenia przedemerytalnego, co do którego organ ten nigdy wcześniej nie rozstrzygał. Wznowić można bowiem jedynie postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją, a w sprawie świadczenia przedemerytalnego nie było wydanej przez Starostę [...] żadnej decyzji. Skarżący zarówno we wniosku o wznowienie z dnia [...] sierpnia 2005 r., jak i w piśmie kierowanym do Powiatowego Urzędu Pracy w [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. podawał, że decyzja o przyznaniu mu zasiłku dla bezrobotnych wydana została wbrew jego oczekiwaniom, ponieważ w dacie jej wydania spełniał warunki do przyznania świadczenia przedemerytalnego. Wskazywał, że w odwołaniu od tej decyzji z dnia [...] lipca 2004 r. podnosił, że posiada 39 letni staż pracy oraz, że ostatnie rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło z powodu upadłości – niewypłacalności pracodawcy, a więc że spełnia przesłanki do przyznania świadczenia przedemerytalnego na warunkach, obowiązujących w tym czasie przepisów. Jednakże organ uporczywie ustalił mu tylko prawo do zasiłku dla bezrobotnych. Należy wyjaśnić, że wysuwany przez skarżącego zarzut wadliwego ustalenia przez Starostę [...] w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. zakresu jego żądania mógłby ewentualnie być podstawą do złożenia przez niego odrębnego wniosku do Wojewody [...] o stwierdzenie nieważności tej decyzji. Na marginesie należy także zwrócić uwagę, że z ustalonego przez organ w zaskarżonej decyzji stanu faktycznego wynika, że decyzja Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. (doręczona skarżącemu w dniu [...] sierpnia 2004 r.) wydana została w wyniku uwzględnienia w trybie art. 132 kpa odwołania skarżącego z dnia [...] lipca 2004 r. od decyzji z dnia [...] czerwca 2004r. (doręczonej stronie w dniu [...] lipca 2004 r.). Zestawienie powyższych dat wyklucza jednak możliwość wydania decyzji z dnia [...] czerwca 2004 r. w oznaczonej nią dacie. Równocześnie należy zwrócić uwagę, że w sytuacji gdy skarżący już w dniu rejestracji spełniał warunki do uzyskania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, to w stosunku do niego powinny być zastosowane, w zakresie tego zasiłku, przepisy obowiązujące w chwili rejestracji. Okres bowiem wyczekiwania na prawo do zasiłku powoduje jedynie skutek w postaci przesunięcia w czasie momentu, w którym uprawnienie do jego wypłaty powstaje (por. wyrok z dnia 8 marca 2005 r. sygn. akt SA/Wa 2533/04 LEX nr 164751). Należy jednak stwierdzić, że powyższe, dostrzeżone przez Sąd, okoliczności dotyczące decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. nie stanowią przesłanek wznowieniowych przewidzianych w art. 145 kpa i w tym zakresie nie mogły stanowić podstawy do uwzględnienia skargi. Skarżący jednak może argumenty te podnosić we wniosku o stwierdzenie nieważności przedmiotowej decyzji. Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.