VII SAB/Wa 40/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Wojciech Mazur, Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2006 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. I. zobowiązuje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla W do zakończenia postępowania w sprawie znak: [...] dotyczącej wejścia do budynku tylnej oficyny przy ul. [...] ([...]) w W. zrealizowanego na podstawie decyzji Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...] sierpnia 1972 roku której nieważność stwierdzono decyzją Wojewody [...] z dnia [...] maja 2004 roku - w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia niniejszego orzeczenia i zwrotu akt organowi I instancji. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2004r. działając na podstawie art. 158 § 1 w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 kpa stwierdził nieważność decyzji Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...] sierpnia 1972r. zezwalającej Instytutowi [...] "[...]" na wykonanie robót budowlanych związanych z przebudową wejścia do budynku oficynowego przy ul. [...] w W. Organ odwoławczy stwierdził, iż decyzja z dnia [...] sierpnia 1972r. narusza art. 39 ustawy z dnia 31 stycznia 1961r. Prawo budowlane z uwagi na fakt, iż inwestor nie dysponował prawem do terenu na cele budowlane, na którym znajduje się przebudowane wejście do budynku oficynowego przy ul. [...] oraz nie dysponował terenem działek nr [...] i [...], przez które prowadzi jedyny dostęp do ww. wejścia. W opinii organu usytuowanie omawianej inwestycji tj. ganka wejściowego i schodów na działce nr [...] powoduje, iż naruszono prawa Zarządu Dzielnicy [...] oraz właścicieli lokali mieszkalnych i użytkowników wieczystych co do części ułamkowej gruntu - działki nr ew. [...], przez teren której prowadzi wejście z ulicy [...]. Pismem z dnia 14 lipca 2004r. Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. zwrócił się do Prezydenta Miasta W. o wykonanie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2004r. W piśmie podniesiono, iż nie otrzymano żadnych informacji o przystąpieniu do działań zmierzających do wykonania przedmiotowej decyzji a mających na celu likwidację spornego wejścia z działki nr [...]. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2004r. Prezydent Miasta W., działając na podstawie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego przesłał zgodnie z właściwością pismo Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej [...] do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. W dniu 16 listopada 2004r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla W. zawiadomił, iż w dniu [...] grudnia 2004r. odbędzie się przy ul. [...] w W. wizja w sprawie przebudowy wejścia głównego do budynku oficynowego. Ponieważ przeprowadzona wizja nie wyjaśniła w pełni przedmiotu sprawy, w dniu [...] czerwca 2005r. przeprowadzono kolejną kontrolę obiektu. Zawiadomieniem z dnia 28 lutego 2006r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla W. zawiadomił o wszczęciu postępowania w sprawie wejścia do budynku tylnej oficyny przy [...] w W. Skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła Wspólnota Mieszkaniowa [...] w W. Strona skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do wydania stosownych działań i orzeczeń w sprawie dotyczącej wejścia do budynku przy ul. [...] w W., a zakończonej decyzją Wojewody [...] z dnia [...] maja 2004r. W skardze podniesiono, iż Zarząd Wspólnoty wielokrotnie zwracał się do organów administracji właściwych w sprawie, a także do ówczesnego właściciela nieruchomości o dobrowolne wykonanie decyzji z dnia [...] maja 2004r. Złożono również do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę na opieszale działanie organu I instancji. W rezultacie złożonej skargi Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla W. zobowiązany został do złożenia relacji o stanie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona Rozpatrując skargę na bezczynność sąd ogranicza się do kontroli, czy skarga została wniesiona w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz czy zwłoka w załatwieniu sprawy przekroczyła terminy określone w przepisach prawa. Wskazać należy, iż bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy nie załatwia on sprawy w terminach wskazanych w art. 35 § 1-3 Kodeksu postępowania administracyjnego, ani nie wykonuje czynności o których mowa w art. 36. Zgodnie z powołanymi przepisami załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Art. 35 § 1 nakłada na organ mający załatwić sprawę obowiązek działania bez zbędnej zwłoki, którą należy rozumieć jako generalną wskazówkę dotyczącą załatwiania wszystkich spraw w postępowaniu administracyjnym w taki sposób, by nie tylko dochować terminów zakreślonych w kodeksie, ale by w miarę możliwości sprawy załatwiać w terminach krótszych. Tak zatem termin miesięczny i dwumiesięczny dla organu pierwszej instancji oraz miesięczny dla postępowania odwoławczego (art. 35 § 3) należy traktować jako terminy maksymalne nie zaś podstawowe. Do wskazanych terminów jednakże nie wlicza się okresów opóźnień z przyczyn niezależnych od organu. O bezczynności organu administracji publicznej możemy mówić gdy organ w ustalonym terminie nie wydaje merytorycznego rozstrzygnięcia w stosownej formie, ale także wtedy, gdy nie dokonuje czynności, które warunkują merytoryczne rozpatrzenie sprawy. Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Jak wynika z akt sprawy Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. [...] w W. przy piśmie z dnia 14 lipca 2004r. wniosła o "wykonanie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2004r.", którą to stwierdzono nieważność decyzji Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...] sierpnia 1972r. zezwalającej Instytutowi [...] "[...]" na wykonanie robót budowlanych związanych z przebudową wejścia do budynku oficynowego przy ul. [...] w W. Żądania takie podlegają załatwieniu przez właściwy organ nadzoru budowlanego. Zatem Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla. W. powinien przeprowadzić postępowanie wyjaśniające i wydać rozstrzygnięcie stosownie do poczynionych przez siebie ustaleń. W niniejszej sprawie organ administracji nie rozpoznał wniosku dotyczącego nieruchomości przy ul. [...] w W. w terminach przewidzianych wyżej wskazanym przepisem, ani też nie wyjaśnił przyczyn nierozpoznania sprawy. Jest więc bezczynny w rozumieniu powołanych powyżej przepisów. Bezczynności tej nie usprawiedliwia wezwanie z dnia 17 maja 2006r., którym zwrócono się do przedstawiciela firmy "[...]" do złożenia wyjaśnień w sprawie spornego wejścia do budynku oraz do okazania książki obiektu budowlanego i protokołu z okresowego pięcioletniego przeglądu stanu technicznego budynku. Obowiązek wszechstronnego wyjaśnienia sprawy ciąży na organie administracyjnym z mocy art. 7 kpa, i obowiązku tego organ nie może przerzucać na stronę postępowania, pozorując w ten sposób, że sprawa nie może być załatwiona z przyczyn nie leżących po stronie organu. Na marginesie wskazać należy, iż organ wyższego stopnia na skutek skarg strony skarżącej zwracał się pismami z dnia 18 maja 2005r. i z dnia 30 września 2005r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla W. o złożenie "relacji z przeprowadzonych działań kompetencyjnych z odniesieniem się do dat podejmowanych czynności administracyjnych". Wobec braku odpowiedzi i stosownych działań Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wystąpił z monitem z dnia [...] lutego 2006r. a następnie wydał postanowienie z dnia [...] kwietnia 2006r. wyznaczające 7-dniowy termin na udzielenie odpowiedzi na pismo tegoż organu z dnia 30 września 2005r. Analiza akt sprawy prowadzi ponadto do wniosku, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla W. wbrew dyspozycji art. 36 kpa nie zawiadomił stron postępowania podając przyczyny zwłoki i nie wskazał nowego terminu załatwienia sprawy. Nie podjęto również żadnych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu rozstrzygnięcia. W myśl art. 12 § 1 organy administracji państwowej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Z zasady ogólnej szybkości postępowania wypływa dla organu administracji obowiązek prowadzenia postępowania w taki sposób, iż nie można zarzucić im zbędnej zwłoki i opieszałości w podejmowanych czynnościach. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony, poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznając skargę na bezczynność organu za zasadną, Sąd zobowiązuje ten organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Skoro więc Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla W. pozostaje w zwłoce, to skargę należało uwzględnić. W związku z powyższym, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr. 153, poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji wyroku.