IV SA/Gl 1028/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 października 2006 r. sprawy ze skargi Koła [...] w O. na Radę Miejską w O. sprawie powołania Skarbnika Miasta i Gminy O. w przedmiocie środków zapewniających wykonanie orzeczeń Sądu w zakresie powołania skarbnika miasta postanawia: odrzucić skargę W dniu [...] r. Koło [...] w O., działające przez Przewodniczącego E. B., wniosło bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pismo z dnia [...] r. informujące o niewykonaniu wyroku z dnia 2 czerwca 2003 r. sygn. akt II SA/Ka 404/03, stwierdzającego nieważność uchwały Rady Miejskiej w O. z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie powołania Skarbnika Miasta i Gminy O.. W wykonaniu wezwania Sądu z dnia 19 lipca 2006 r., dotyczącego sprecyzowania treści pisma z dnia [...] r. skarżący wskazał, że jest to skarga na nie wykonanie powołanego wyroku i dotyczy okresu od daty jego wydania tj. od dnia 2 czerwca 2003 r. do dnia powołania, w miesiącu [...] r., Pani A. K. na stanowisko skarbnika miasta oraz wszystkich działań finansowych wykonywanych w tym okresie (k-[...] akt sądowych). Pismem z dnia [...] r. skarżący został między innymi wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi przez wykazanie, w oparciu o treść art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), że wniósł skargę do tut. Sądu po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania powołanego wyroku lub załatwienia sprawy. W wezwaniu tym zamieszczone zostało pouczenie o obowiązku wykonania wezwania w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Prawidłowe doręczenie wezwania nastąpiło w dniu [...] r. W wyznaczonym terminie, skarżący przesłał pismo wraz z załącznikami, ale pomimo stosownego wezwania Sądu nie wykazał, że wniósł skargę do tut. Sądu po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania powołanego wyroku. Tym samym nie wykazał, że wniósł ją po wyczerpaniu środków zaskarżenia, miał legitymację do jej wniesienia i zachował termin określony w art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a. do jej skutecznego złożenia. Na marginesie sprawy można pouczyć, że przedmiotem skargi na podstawie art. 154 § 1 ustawy p.p.s.a. nie jest akt lub czynność organu administracji publicznej, do których odnosi się art. 52 § 4 ustawy p.p.s.a., lecz stan bezczynności organu po wydaniu wyroku przez sąd administracyjny. Zatem takie wezwanie może być skierowane do organu w każdym czasie po upływie ustawowego terminu do załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym, a skarga może być wniesiona stosownie do postanowień art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a., za pośrednictwem organu, którego bezczynność po wydaniu wyroku przez sąd administracyjny jest przedmiotem skargi. W tym stanie rzeczy, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 154 § 1 i art. 52 ustawy p.p.s.a., bowiem skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie jej braku formalnego, a tym samym nie wykazał, że została ona wniesiona z zachowaniem ustawowej drogi do zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie.